De kruistochten zijn niet langer een geldig argument

Een vrouw draagt een kruis tijdens een demonstratie van Iraakse christenen tegen de onderdrukking van de Islamitische Staat. Beeld reuters

De Kruistochten vormden een argument voor latere wreedheden in het Midden-Oosten, stelt theoloog Derek Suchard vast.

Halverwege de 19de eeuw ontdekten moslimpropagandisten een verschrikkelijke geschiedenis. Een geschiedenis waarin Europa gedurende een kleine 200 jaar - tussen grofweg het jaar 1100 tot bijna 1300 - wrede kruistochten uitvoerde tegen een onschuldig volk in een land waar de kruisvaarders niets te zoeken hadden.

Voor veel mensen in Europa en elders - voornamelijk mensen wier begrip van de geschiedenis vergaard werd in Hollywoodfilms en historische romans - was die geschiedenis inderdaad vreselijk en rechtvaardigde die een verdiend schuldgevoel dat zij zichzelf aanpraatten. Hoe konden 'wij' zo iets verschrikkelijks doen?

Voor een groot aantal onder hen zijn de kruistochten dan ook de rechtvaardiging voor alles wat er nu (nog) fout is in het Midden-Oosten, die oude kruistochten, maar ook de nieuwe kruistochten na de Eerste Wereldoorlog, die ten tijde van de oorlogen in Irak en Afghanistan, en de onderdrukking van de volkeren van het Midden-Oosten door hun eigen leiders.

Europa was heel fout
Dit zijn allemaal uitvloeisels van de eerste kruistochten die zo wreed werden uitgevochten dat zelfs de vreedzame moslims van de kruisvaarders hebben geleerd - dit verzin ik niet zelf - ook wreedheden te begaan. Want dat deden zij daarvoor kennelijk nooit.

Laten wij heel even meegaan in dit argument. Europa was heel fout. De kruistochten hadden nooit mogen plaatsvinden en er was geen enkele rechtvaardiging voor. Geen oorlog was ooit zo wreed (wij laten de Mongolen nu even buiten beschouwing). Door onze schuld, door onze schuld, door onze grote schuld. Culpa noster, culpa noster, culpa maxima noster!

Ik kan dan nu mededelen dat het schuldgevoel dat resulteerde uit die kruistochten deze week in de bergen en grotten van Irak is begraven. De begrafenisondernemer is in dienst van de Islamitische Staat, die er volgens de laatste berichten niet voor terugdeinst om vrouwen en kinderen levend te begraven en om nog levende vrouwen in de slavenhandel te verkopen. Die andersgelovigen doodt, dan wel overlaat aan de elementen en hen zo zonder eten en drinken een vreselijke dood in jaagt.

Voor zover de islam eerder iets van een moreel recht had om te klagen over kruistochtachtige taferelen en om die taferelen te gebruiken als rechtvaardiging van welke daden dan ook, dan is dat recht nu door toedoen van de Islamitische Staat verbeurd verklaard.

Het gebrek aan hulp en steun van andere moslimlanden aan de mensen in doodsnood die door de Islamitische Staat zijn verjaagd, versterkt alleen maar het verbeurd verklaren van het oude schuldgevoel. Ik hoor niets over een bijdrage van Iran (luchtmacht 500 toestellen), SaoedieArabië (712 toestellen), Egypte (1100 toestellen), Katar (100 toestellen), Indonesië (510 toestellen, waarvan 110 gevechtstoestellen), of welk moslimland dan ook, aan hulp en steun voor de luchtacties tegen de troepen van de Islamitische Staat .

Ironie
Dat het nu juist de oude kruisvaardersstaten Engeland en Frankrijk zijn, die samen met de Verenigde Staten (die nog niet eens bestonden ten tijde van de echte kruistochten) de mensen in nood te hulp moeten schieten, vergroot de ironie.

Ja maar, zullen vele moslims zeggen: wij hebben niets misdaan. Wij zijn niet schuldig aan de misdaden van de Islamitische Staat. Dat is zeker zo. Net als het ook zo is dat niemand die vandaag nog leeft, schuldig is aan de kruistochten. Maar voor velen zijn Europa, het christendom en heel het Westen nog steeds schuldig aan die verschrikkelijke daden van toen. De Islamitische Staat besmeurt op zijn beurt het blazoen van de islam in de naam van de islam met het bloed der onschuldigen. Het zal eeuwen duren voordat dit zal vervagen. Verdwijnen zal het nooit.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden