Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De Hollandse vrijheid lonkte in het zwembad

Home

Abdelkader Benali

© Maartje Geels
Column

Het zwemmen dompelde ons onder in een nieuwe vorm van Nederlanderschap. Zelfredzaamheid. Maar wat dat precies was, dat konden we niet bevroeden, want we waren nog maar kinderen. 

Langzaam opbloeiend in die fase waarin je spelenderwijs leert wat je wordt aangereikt. Opgaan voor het A-diploma. In de wereld van het schoolzwemmen was alles blauw gekleurd, een optimistische, krachtige kleur.

Lees verder na de advertentie

Het Sportfondsenbad - het theater van de inburgering - lag als een gerucht verscholen in de Van Maanenstraat, een onopvallende zijstraat van de Rotterdamse Bergselaan. De lange slinger van kinderen baande zich een weg naar de bescheiden toegangspoort waarachter een wereld van koele tegels, hoge duikplanken en zwembandjes schuilging.

Angstige moeder

Inmiddels adverteert het zichzelf als het bekendste zwembad van Rotterdam. 'Midden in de hectiek van de stad vind je hier een oase waar je kunt genieten van zon en water', jubelt de website over het buitenbad. Maar wij kwamen niet om tot rust te komen, we kwamen om de lichtvoetige kunst van de borstcrawl en schoolslag in de vingers te krijgen. Want, zo vertelde mijn angstige moeder en dichtte de Russische dichter Joseph Brodsky: 'Holland betekent: vlak en effen land / een laaggelegen land dat overgaat in zee. / En zee, dat is wat Holland eigenlijk / in wezen is.'

Men mompelt: "Hij kon niet zwemmen", wat voelt als een oordeel. Hard en kort

Waar zee is, liggen de risico's op de loer. Mijn gedachten gaan terug naar die zoete herfstdagen, als ik lees over de Syrische jongen van zestien wiens vrolijke zomerdagje uit in het buurtzwembad van Blerick zo triest door de dood werd bekort.

Men mompelt: "Hij kon niet zwemmen", wat voelt als een oordeel. Hard en kort. En men hoort dat hij meerdere malen gewaarschuwd was geweest. Maar in het Hollandse zwembad schuilt een sirene voor wie niemand ongevoelig blijft. De glinsteringen die in het blauwe water plaatsvinden doen alles vergeten, van een onbetaalde rekening tot de diepste pijn van achtergelaten Aleppo.

Jochies en meisjes waren we. Snel omkleden in de hokjes, het zwembroekje waarvan het elastiek nauw om de huid sluit en dan schuifel-schuifel over de lichtblauwe tegels richting het opgewonden gemurmel van de andere badgasten. Nooit eerder voelde ik me zo kwetsbaar, halfnaakte vissen in wording.

De eerste keer plonzen ging nog op schuwe wijze, alles daarna molto vivace en barstend van het levensplezier. Dit kon ik! Tijdens die eerste lessen overkwam me een wonderbaarlijk gevoel van vrijheid op het moment dat ik had leren drijven. Ik ging niet meer kopje onder, ik hoefde niet te spartelen. Het leek allemaal vanzelf te gaan, onder mij de diepte, boven mij het hoge plafond.

Hollandse vrijheid

Zo voelde de Hollandse vrijheid, die men alleen kan ervaren als men zich erin kan beheersen. Eenmaal op het droge voelde ik mezelf twee keer zo groot geworden, de druppels water over mijn voorhoofd een natte lauwerkrans. Een paar weken later ging ik dan op voor dat felbegeerde zwemdiploma wat betekende dat ik diezelfde slagen ook met kleding aan moest kunnen uitvoeren. Van mijn moeder kreeg ik een tasje met kleding mee. Ze had voor deze heugelijke gelegenheid het overhemd en broek strak gestreken, alsof het een sollicitatie betrof. Nooit eerder stond iemand zo netjes gekleed klaar voor de sprong in het diepe. Luctor et emergo. Vol trots kreeg ik mijn diploma!

Tragisch dat het de Syrische jongen niet is gegeven om die Hollandse vrijheid tot in de lengte der dagen, spartelend en zwemmend, te verkennen.

Lees ook: Meer aandacht voor zwemvaardigheid bij risicogroepen
Lees ook: 
Scholen durven zwemles niet meer aan



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
Men mompelt: "Hij kon niet zwemmen", wat voelt als een oordeel. Hard en kort