Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De heldhaftige opoffering van Arnaud Beltrame mag niet de realiteit van radicalisering maskeren

Opinie

Sylvain Ephimenco

Columnist Sylvain Ephimenco. © Trouw
Column

De dood van de Franse officier van de gendarmerie Arnaud Beltrame heeft in Frankrijk een enorme schok veroorzaakt. Maar ook een elan van nationale trots dat het land sinds lange tijd niet meer had gekend. 

Lieutenant-colonel Arnaud Beltrame werd vrijdag door moslimterrorist Radouane Lakdim in een supermarkt in Zuid-Frankrijk geëxecuteerd. Maar laat ik eerst een aantal onjuistheden corrigeren die gisteren in de brievenrubriek zijn gepubliceerd. 

Lees verder na de advertentie

Beltrame heeft zich inderdaad opgeofferd door de plek van de laatste overgebleven gijzelaar in te nemen, een caissière, en heeft dus niet hierdoor ‘vele levens gered’. Het is ook niet zo dat dankzij zijn opoffering de ‘politie de jihadist snel kon uitschakelen’. In Frankrijk worden nu de loftrompetten ruim bespeeld om de vermoorde officier alvast een eerbetoon te gunnen. 

Terecht natuurlijk: Arnaud Beltrame was een uiterst moedige man die, ondanks de risico’s, zich bij een bloeddorstige terrorist meldde om één leven te sparen. Bijna alle kranten spraken gisteren op hun voorpagina van een héros français. Toch is er wel wat af te dingen op dit unanieme elan van fierheid. Wie niet in de pas loopt en bijvoorbeeld als politicus de evidente mankementen van het Franse antiterreur-beleid benadrukt, wordt bijna voor landverrader uitgemaakt die de ‘nationale eenheid’ rond de martelaar schendt. 

Hommage

Ik zag ook, gisteren op de Franse nieuwszender C News, hoe de makers van een discussieprogramma door enkele deelnemers werden vervloekt omdat ze te lang over de oorzaken van het moslimterrorisme discussieerden in plaats van een ‘hommage’ te brengen aan de officier. Het lijkt alsof het eerbetoon dezelfde functie vervult als die enorme demonstraties bij eerdere aanslagen in Frankrijk: de nationale eenheid benadrukken zonder de oorzaken van het terrorisme in de migrantenbanlieues aan te pakken.

Nu zullen deze jongeren nog meer bewondering voor de jihadist etaleren omdat hij niet een caissière maar een hoge officier heeft omgebracht

Persoonlijk had ik liever gehad dat Arnaud Beltrame met getrokken pistool de supermarkt had bestormd. Hiermee was hem, een militair, een vreselijke dood bespaard gebleven: door een terrorist worden gekeeld. Om jihadist Radouane Lakdim wordt nu in zijn wijk (en wellicht andere banlieues) door jonge migranten gerouwd, melden journalisten die zelf de laatste dagen werden bespuugd en soms geslagen in deze wijk. Nu zullen deze jongeren nog meer bewondering voor de jihadist etaleren omdat hij niet een caissière maar een hoge officier heeft omgebracht, hoe cynisch. 

De laatste drie jaren vielen meer dan 250 doden door aanslagen in Frankrijk. De meeste terroristen kwamen uit zogenaamde ‘no-go-areas’, in totaal meer dan 700 wijken in het hele land waarin 4,5 miljoen mensen leven. In die wijken is het salafisme een zeer snel groeiend verschijnsel. Er zijn 150 salafistenmoskeeën die door de Franse overheid ongemoeid worden gelaten. Frankrijk telt 20.000 geradicaliseerde moslims die een potentieel gevaar vormen en 240 jihadisten die nu al uit Syrië en Irak zijn teruggekeerd. De bewonderenswaardige opoffering van een officier zal hier niets aan veranderen en mag ook niet de realiteit maskeren.

Lees hier meer columns van Sylvain Ephimenco.


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Deel dit artikel

Nu zullen deze jongeren nog meer bewondering voor de jihadist etaleren omdat hij niet een caissière maar een hoge officier heeft omgebracht