Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De Haagse honger naar prestatienormen bedreigt de kwaliteit van de ambulancezorg

Opinie

Han Noten

© ANP
Opinie

De Kamer zou juist trots moeten zijn op de ambulancezorg. Het opleggen van een prestatienorm ontkent de professionaliteit van het personeel en is fnuikend voor de kwaliteit, waarschuwt Han Noten, voorzitter van Ambulancezorg Nederland.

Als u een ambulance belt én er is sprake van spoed, dan is die er in Nederland ­gemiddeld binnen tien minuten. Soms duurt het ­natuurlijk langer, maar met de toenemende drukte op de wegen is dat ook wel een beetje begrijpelijk. Niet alleen files, maar ook een griepgolf in de winter (2017) zorgen voor problemen.

Lees verder na de advertentie
De Kamer vergeleek de ambulancezorg in Nederland met een willekeurig Afrikaans land. Kwetsend voor een sector die zich ontwikkeld heeft van een veredeld taxibedrijf naar een hoogwaardige zorgverlener

Han Noten

Veel gelijktijdige vraag en volle ziekenhuizen maken het moeilijk om op tijd te rijden. Terwijl tijd bij acute zorg belangrijk is. Soms telt echt elke seconde. Des te mooier dat de inspectie op meer dan 1,3 miljoen ritten niet meer dan 75 klachten ontvangt, waarvan twee tijdgerelateerd. Tot slot: we kregen van ­onze patiënten gemiddeld een 9.

Trots

Dit alles lukte terwijl we de afgelopen jaren een groei van meer dan 17 procent moesten verwerken met een extra budget van nog geen 9 procent. Dat was een stevige taakstelling. Maar we worden nu eenmaal achteraf gefinancierd. Eerst de groei en dan pas het geld. En op de wagens zitten hooggekwalificeerde zorgverleners. Die lopen niet zomaar los rond op de arbeidsmarkt. Die moeten eerst worden opgeleid. Daardoor werkt de groei in de praktijk pas na drie à vier jaar door in de capaciteit.

Natuurlijk, het kan altijd beter, maar mij lijkt dat Nederland trots mag zijn op de zesduizend mannen en vrouwen die op de ambulances werken. Dat maakt het des te pijnlijker dat de ambulancezorg in Nederland vorige week in de Kamer vergeleken werd met een willekeurig Afrikaans land. Kwetsend voor een sector die zich de afgelopen jaren ontwikkeld heeft van een veredeld taxibedrijf naar een hoogwaardige zorgverlener; het doet de prestaties van ­onze mensen absoluut geen recht.

Spreidingsnorm

Onderwerp van debat was de zogenoemde 45-minutennorm. Ooit, bijna vijftig jaar geleden, bedacht als een norm die de toegang tot acute zorg moest garanderen. In het kort komt het erop neer dat iemand binnen 45 minuten overgedragen moet kunnen worden aan een arts in een ziekenhuis of op de eerstehulppost bij een ziekenhuis. ­Deze norm werd vastgelegd in het ­Besluit Bouw Ziekenhuizen en was een soort spreidingsnorm. Het ging om de beschikbaarheid van zorg. Best goed ­bedacht eigenlijk. In ieder geval voor die tijd.

Maar vandaag, bijna vijftig jaar later, dreigt de Tweede Kamer van deze spreidingsnorm een prestatienorm voor ambulancezorg te maken. Dat is echt heel iets anders. Wij moeten dan gaan ­meten of we binnen die drie kwartier bij het ziekenhuis zijn en dat is ronduit dramatisch.

Ten eerste zie ik weer oeverloze discussies over modellen en registraties op ons afkomen. Wat meten we wel en wat niet? Telt het wachten op de lift in de hoogbouw mee? En zo nee, hoe filteren we dat er dan uit? Allemaal tijd die ten koste gaat van zorg.

Prestatienorm

Maar dat is niet het ergste. Veel erger is dat deze door politici bedachte norm de ontwikkelingen in de ambulancezorg ontkent. Ze maken van de ambulancezorg weer een veredeld taxibedrijf. Want vertel me: iemand met ernstige brandwonden, brengen we die naar ­Beverwijk of naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis? Volgen we de Kamer dan dreigt het laatste, want dan zijn we tenminste binnen de norm. Of als onze hulpverleners beslissen om ter plekke te stabiliseren en daar ook aandacht en tijd aan te besteden: niet meer doen? En als de ritten die niet eens tot vervoer leiden, omdat onze mensen vanuit hun professionele oordeel vinden dat dit niet verstandig is, hetgeen bij 21 procent van de ritten het geval is: toch vervoeren naar het ziekenhuis?

Van de 45-minutennorm een prestatienorm maken voor de ambulancesector ontkent niet alleen de professionaliteit van onze mensen, het zal ook ten koste gaan van de kwaliteit van onze zorg. Het is een destructieve norm.

Lees ook: 

‘De ziekenwagen is geen veredelde taxi’

Campagne moet misvattingen over ambulancewerk tegengaan 

Marktwerking helpt niet bij spoedeisende zorg: ‘Je hebt niks te kiezen’

Hallo, 112? Mijn moeder heeft haar heup gebroken. Hoeveel kost een ambulance via jullie? Oh, zo veel? Nee oké, dan kijk ik eerst nog even verder…

Deel dit artikel

De Kamer vergeleek de ambulancezorg in Nederland met een willekeurig Afrikaans land. Kwetsend voor een sector die zich ontwikkeld heeft van een veredeld taxibedrijf naar een hoogwaardige zorgverlener

Han Noten