Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De goedkope ophef over de stenen van minister Bruins

Opinie

Lex Oomkes

© Maartje Geels
column

Volgens bestuurskundige Hans de Bruijn, zaterdag in Letter & Geest opgevoerd als debatdeskundige, was het gemakkelijk scoren voor PVV-Kamerlid Fleur Agema in het debat met minister Bruno Bruins.

De minister had het over een stapel stenen in verband met het failliete Slotervaart Ziekenhuis. Die interesseerde hem veel minder dan het zorg dragen voor goede zorg.

Lees verder na de advertentie

Het is de vraag of de door Bruins gebezigde terminologie een voorzet voor open doel was, of dat vrijwel alle bij het debat aanwezige media er wel erg gretig mee aan de haal gingen. Het tweede deel van de opmerking van Bruins werd kortheidshalve veelal weggelaten en, als het al vermeld werd, dan was het snel uit de discussie verdwenen. Daar stond een harteloze minister, zonder oog en zeker zonder hart voor de paniek onder patiënten en medewerkers van het ziekenhuis. Niet alleen voor schreeuwers langs de politieke zijlijn een onverwacht cadeautje, maar voor elk gezellig praatprogramma.

Het is inderdaad erg genoeg dat grote banken als puntje bij paaltje komt uiteindelijk altijd gered zullen worden

Toch heeft de politiek Bruins als minister ingehuurd om van goede zorg voor iedereen zijn belangrijkste doel te maken. Stel je voor dat hij prioriteit had gegeven aan die stapel stenen. In een ook zaterdag in deze krant verschenen stuk herinnert econoom Marcel Canoy aan de jarenlange ellende bij het Slotervaart Ziekenhuis. Wanbestuur en zelfverrijking brachten dit ooit met idealistische motieven opgerichte ziekenhuis in de problemen. NRC-columnist Tom-Jan Meeus herinnerde er aan dat al in 2001 voormalig PvdA-staatssecretaris Hans Simons na een onderzoek in opdracht van de gemeente Amsterdam concludeerde dat het openhouden van MC Slotervaart in bedrijfseconomisch opzicht onverstandig zou zijn.

Niet vergelijkbaar

Het is geen kwalijk of noodzakelijk gevolg van het geprivatiseerde zorgstelsel. Maar wel een niet per se gewild effect dat een dergelijk ziekenhuis failliet kan gaan. Op een spandoek dit weekeinde bij de protesten tegen de sluiting werd volkomen ten onrechte opgeroepen niet banken te redden maar ziekenhuizen. Alsof het een met het ander vergelijkbaar is. 

Het is inderdaad erg genoeg dat grote banken als puntje bij paaltje komt uiteindelijk altijd gered zullen worden. Een faillissement zou dermate grote gevolgen hebben dat tot in de kleinste hoekjes van de samenleving de gevolgen merkbaar zijn. In de vergaderkamers van de raden van bestuur weten ze dat als geen ander. Tien jaar na de kredietcrisis worden er bij banken nog steeds risico’s genomen, waar de overheid geen vat op heeft, maar uiteindelijk wel voor kan opdraaien. We zouden alleen maar blij moeten zijn, dat iets dergelijks kennelijk in de zorg niet (meer) mogelijk is.

In plaats daarvan vindt de gemiddelde politicus het beter om mee te surfen op de publieke verontwaardiging. De beelden van patiënten die niet meer weten waar ze naar toe moeten of die in ieder geval niet langer de zorg kunnen krijgen in hun vertrouwde omgeving zijn kennelijk te indringend.

Niet dát het ziekenhuis uiteindelijk de deuren moest sluiten, maar dat Bruins kennelijk volstrekt niet op die mogelijke situatie was voorbereid, zou onderwerp moeten zijn van het politieke debat.

Tenminste, als het over de rol van Bruins persoonlijk moet gaan. De vraag of we nu wel het, ook in ideologisch opzicht, beste zorgstelsel hebben, mag, hoe dun het faillissement van ziekenhuizen als aanleiding ook is, uiteraard ook aan de orde komen. Alleen in dat geval wordt het debat een vorm van collectief politiek zelfonderzoek.

Lex Oomkes is senior politiek redacteur bij Trouw, en schrijft wekelijks een column.

Lees ook: 

Inkoop van kankermedicijnen door failliete ziekenhuizen onderzocht

De curatoren van de IJsselmeerziekenhuizen onderzoeken de inkoop van kankermedicijnen uit Duitsland die niet vergoed werden door de zorgverzekeraars. 

Deel dit artikel

Het is inderdaad erg genoeg dat grote banken als puntje bij paaltje komt uiteindelijk altijd gered zullen worden