Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De geringste kanttekening bij #MeToo kan al dodelijk zijn

Opinie

Ger Groot

Ger Groot. © Trouw
Column

Net iets meer dan een jaar is Ian Buruma hoofdredacteur geweest van de prestigieuze New York Review of Books. Tot hij een artikel publiceerde van de Canadese radiopresentator Jian Ghomeshi, die een paar jaar geleden door zo’n twintig vrouwen werd beschuldigd van mishandeling en net iets te ruwe seks. 

Tot een veroordeling kwam het niet, wel tot rechtszaken en in één geval een schikking met excuusverklaring. Sindsdien moest Ghomeshi ervaren dat hij een paria geworden was. In een nummer over ‘gevallen mannen’ gaf Buruma hem ruimte om terug te kijken op wat hem overkomen was.

Lees verder na de advertentie

Dat viel niet overal even goed. En nadat Buruma in een interview had uitgelegd waarom hij nog steeds achter de publicatie stond, werd het alleen maar erger. Ontslagen is hij niet, gedwongen te vertrekken wel, omdat ‘de universiteitsuitgeverijen die met hun advertenties het verschijnen van The New York Review of Books mede mogelijk maken, met een boycot dreigden,’ aldus Buruma in Vrij Nederland.

#MeToo-tsunami

Dat is niet voor het eerst. Al kort nadat de hashtag op ieder lippen was komen te liggen kreeg de acteur Matt Damon tienduizenden vrouwen over zich heen omdat hij gewaagd had op te merken dat niet alle mannen seksuele roofdieren zijn. Of de oproep hem brodeloos te maken succes heeft gehad weet ik niet, maar ook Buruma moest de les daarvan ondervinden: wie zelfs maar de redelijkste kanttekeningen maakt bij de #MeToo-tsunami maakt zijn borst nat.

Vreemd is het niet dat een beweging die juridische procedures aan de kant schuift ten gunste van het sociale schervengericht in korte tijd kan uitgroeien tot een soort civiele terreur. Direct of indirect, schuldig of niet of misschien ergens in een schemerzone: ieder kan plots in het centrum staan van een twitterstorm. Niet alleen mannen maar ook vrouwen, zoals Asia Argento en Avital Ronell.

De politiek was de eerste om er garen bij te spinnen. De ophef rond kandidaat-opperrechter Brett Kavanaugh bewijst hoe gemakkelijk de seksuele strijdbaarheid zich laat inzetten voor pogingen om president Trump, die hem voordroeg, een hak te zetten. Niet dat ik dat Trump niet gun en Kavanaugh lijkt me bepaald geen ideale keuze voor dat ambt. Maar dat maakt de aantijgingen waarmee men die laatste wil uitrangeren er niet frisser op.

Pijnlijk

Aanranding, poging tot verkrachting of gewoon verkrachting zonder meer: in een onheilspellend crescendo is Kavanaugh onder die beschuldigingen in korte tijd veranderd in een publiek monster. Nog maar zelden neemt iemand de moeite te vermelden dat het incident waar het allemaal om draait bijna veertig jaar geleden heeft plaatsgevonden. Kavanaugh was zeventien jaar oud, de vrouw die nu publiekelijk met haar beschuldiging naar voren is gekomen vijftien.

Keurig volgens de regels was het bepotelen van de één door de ander ongetwijfeld niet. Maar zeventien is wel een leeftijd waarop je nog aan het ontdekken bent wát die regels precies zijn. Hoe je een middenweg moet vinden tussen bravoure, avances en terughoudendheid. Zouden al degenen die Kavanaugh nu zo hard vallen zich op die leeftijd zelf nooit eens hebben vergaloppeerd? Ik wens het ze van harte toe – maar ík zou het ze in ieder geval niet durven nazeggen.

Is dat pijnlijk? Jazeker, voor de één maar ook voor de ander. Volwassen worden gaat nu eenmaal van ‘au’. Ernstige grensoverschrijdingen kunnen levenslang traumatisch zijn, maar bijna veertig jaar na dato aankomen met Kavanaughs gefrunnik van toen kan alleen serieus worden genomen in de opgeklopte sfeer van een natie die het met seks nog altijd moeilijk heeft. Dat de politieke strijd in de VS zich inmiddels via deze lijnen afspeelt, werpt een schril licht op de ontwrichting daarvan. Dat aan die corruptie ook #MeToo ten prooi is gevallen en nu rondwaart als een monster dat niemand meer in bedwang heeft, verwondert niet meer.

Ger Groot doceerde filosofie aan de universiteiten van Rotterdam en Nijmegen. Voor Trouw bekijkt hij de actualiteit door een filosofische bril.

Lees ook:

Na beschuldigingen van seksueel misbruik is de benoeming niet meer zo zeker

De benoeming van Brett Kavanaugh in het Amerikaanse Hooggerechtshof leek al een gedane zaak. Maar beschuldigingen van seksueel misbruik zorgen ineens voor onzekerheid.

Vrouw die Kavanaugh van aanranding beschuldigt wil FBI-onderzoek voordat ze getuigt

Ook als ze Donald Trumps kandidaat-opperrechter Brett Kavanaugh niet kunnen dwarsbomen, valt er voor Democratische senatoren iets te winnen.

Deel dit artikel