Column

De geniale held Ramos en de zijnen kunnen dit aan

Sergio Ramos als aanvoerder in actie voor Spanje.Beeld EPA

Sergio Ramos is een geniale held. Was getekend: René ten Bos, Denker des Vaderlands, afgelopen woensdag in deze krant.

Dan hoort u het eens van een ander. Je krijgt weinig bijval als je deze voetballer onvoorwaardelijk prijst, de harde Spanjaard, de consciëntieuze verdediger die al een jaar of dertien door al zijn trainers blind als eerste op het wedstrijdformulier wordt gezet.

's Lands denker vindt Sergio Ramos geniaal, omdat hij tegenstanders 'zonder echt opzichtige overtredingen' kan uitschakelen. Daaronder schaart hij - en ik met hem - de overtreding in de Champions League-finale op Liverpool-aanvaller Salah. Het geniale, zegt Ten Bos, is juist het onzichtbare, het niet-transparante.

Ik houd er niet zo van om voetballers en sporters in het algemeen helden te noemen, hoe goed en belangrijk ze ook mogen zijn. Met genialiteit ben ik liever ook niet al te kwistig. Het zijn niet mijn woorden, maar, ja, ik denk wel te begrijpen wat onze Denker bedoelt.

Op de schouders van de geniale held drukt nu een zware last. De bondscoach van Spanje is ontslagen. Hij had de bond te laat gezegd dat hij na het WK naar Real Madrid zou gaan. Het is vooral aan de aanvoerder om de troepen bijeen te houden, vanavond al, meteen maar tegen Portugal.

Dieper sentiment

Mijn eerste gedachte was: dat moeten profs van dat kaliber toch wel aankunnen, weten dat de trainer straks ergens anders traint, al is het niet jouw club. Zijn handelwijze deugde niet, zei de bond. Daar zat iets in, maar je voelde dat een dieper sentiment kon meespelen. Althans, snel ging het onvermijdelijk over, al of niet reëel in dezen, de wrijving tussen Madrid en Catalonië.

Dat was, kort gezegd, in een al een beetje grijs verleden lang het probleem van de Spaanse voetbalploeg. De verhalen wilden dat er in het vorige decennium iets van eenheid tot stand kwam, resulterend in de Europese en de wereldtitel. Eind vorig jaar leek die dan weer te scheuren: Barcelona-verdediger Piqué lag onder vuur vanwege zijn steun aan de Catalaanse strijd voor onafhankelijkheid.

Multiculturele triomf

Verhalen van verder weg, ik ben er huiverig voor. Het zijn gauw geconstrueerde waarheden of werkelijkheden. Hoogdravend waren de verhalen over de Franse nationale ploeg die het wereldvoetbal rond de eeuwwisseling domineerde. Al die spelers met wortels in voormalige Franse koloniën: dit was de ultieme multiculturele triomf. Op het WK 2002 sloegen de Fransen elkaar vervolgens de hersens in.

Nu omgekeerd. Andrés Iniesta, de artiest van Barcelona, gaf bij zijn afscheid een shirt met opdracht aan Sergio Ramos, de krijger van Real Madrid, in wie zelfs hij in al die jaren tegen en met elkaar iets van een geniale held zal hebben gezien. Als Ramos en Piqué elkaar niet mogen, zoals de verhalen willen, geef ons er dan twee van dat slag die zich zo kunnen opstellen - de animositeit onzichtbaar, niet-transparant.

Mijn tweede, derde en vierde gedachte: dit kunnen deze jongens wel aan. Spanje was en blijft mijn favoriet - en de geniale held zal hier nog weleens terugkeren.

Henk Hoijtink schrijft tijdens het WK columns onder de titel 'Het WK volgens HH'.

Lees ook: Sport en politiek zijn niet altijd te scheiden, vaak ook wel

Sport en politiek zijn niet altijd te scheiden en veelal kan er maar beter niet al te verontwaardigd dan wel opgewonden over worden gedaan, vindt Henk Hoijtink

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden