Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De discriminatiekaart moet niet te pas en te onpas getrokken worden

Opinie

Sylvain Ephimenco

Sylvain Ephimenco © Trouw
Column

Als ik terug in Nederland ben, zwelt mijn hart bijna altijd op van verwondering: wat is het hier, in vergelijking met de buitenlandse chaos, egalitair en goed georganiseerd. 

Niet verwonderlijk dat hele continenten graag hiernaartoe zouden willen verhuizen. Maar ben ik niet een tikkeltje naïef en verblind? Gisteren las ik een angstaanjagend stukje van een collega in de Volkskrant. Net als ik columnist met een migratieachtergrond en ook net als ik drie keer per week op pagina 2 van haar krant te vinden. Het Nederland dat uit dat stukje sijpelde was er een van hel en verdoemenis. Een land dat zich met ‘weerzin voor de Ander’ in discriminatie wentelt. Tolerantie en gelijke kansen zijn niets meer dan ‘een nationale mythe’ die nieuwkomers via ‘verzinsels en infantiele verhalen’ door de leugenachtige overheid door de strot krijgen geduwd.

Lees verder na de advertentie

Neponderzoek

Mijn collega doelde op het feit dat studenten met een migratieachtergrond moeilijk aan een stageplek komen. De avond tevoren was Rob Trip van het NOS-journaal nog onverbiddelijker: “Uit nieuwe cijfers blijkt dat bedrijven liever geen stagiairs hebben die van allochtone afkomst zijn.” Mijn hemel, is dat zo? Die nieuwe cijfers zijn afkomstig van het Researchcentrum voor Onderwijs en Arbeidsmarkt. Nu weet ik ook wel dat de (sociale) wetenschap beschuldigd wordt van het verspreiden van neponderzoeken die niet met de realiteit stroken, maar is niet alles een kwestie van interpretatie? Een voorbeeld? Volgens de onderzoekers vindt bijna de helft van allochtone studenten (48 procent) een stageplek na de eerste brief.

Geen ramp

Lijkt me voor verbetering vatbaar, maar nog geen ramp als je ziet dat autochtonen met 68 procent niet erg veel voor liggen. Nee, het echte probleem ligt bij degenen die tien of meer brieven moeten schrijven. Maar dat is maar 8,5 procent van de van oorsprong niet-westerse studenten. En dan is de kloof met de autochtonen die ook tien brieven moeten schrijven spectaculair geslonken: 5,5 procent! Het NOS-journaal vond een Nederturk die als mbo’er twintig brieven had geschreven, zonder resultaat. Erg. Toen hij naar het hbo ging, was het hem in één keer gelukt. Hoe? Hij had die brief met hulp van zijn docent ‘foutloos geschreven’. Is het negatief beoordelen van een brief met fouten discriminatie?

Misschien moet de nuchterheid in dit land eindelijk terugkeren en de dis­cri­mi­na­tie­kaart niet te pas en te onpas worden getrokken

“Het klopt dat discriminatie niet de enige reden is voor het moeilijk vinden van een stageplaats, maar het speelt wel een belangrijke rol”, zegt Eva Klooster van het Verwey-Jonker Instituut. Helaas is ze niet in staat om deze vermeende discriminatie te kwantificeren en van andere factoren te scheiden. Wel beweert ze dat brieven anders worden beoordeeld als die door ‘Mohammed’ of ‘Fatima’ zijn ondertekend. Deze bewering wordt gelogenstraft door het fiasco van anoniem solliciteren: als de namen worden weggelaten neemt de diversiteit juist af. Laatst zag de gemeente Arnhem hiervan af. Op 36 vacatures solliciteerden 98 allochtonen volstrekt anoniem, zeven werden uitgenodigd en eentje kreeg een baan. Misschien moet de nuchterheid in dit land eindelijk terugkeren en de discriminatiekaart niet te pas en te onpas worden getrokken.

Drie keer per week schopt Sylvain Ephimenco in Trouw heilige huisjes omver. Lees hier zijn andere columns.

Lees ook:

Mbo'er met migrantenachtergrond zoekt zich suf naar een stage

Ondanks goede voornemens blijft stagediscriminatie van mbo'ers een probleem. Wat te doen?

Deel dit artikel

Misschien moet de nuchterheid in dit land eindelijk terugkeren en de dis­cri­mi­na­tie­kaart niet te pas en te onpas worden getrokken