Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De cricketheld wordt premier van Pakistan, er staat hem een helse klus te wachten

Opinie

Naema Tahir

Naema Tahir. © Maartje Geels
Column

Van de man die binnenkort premier wordt van Pakistan, heb ik eens een handtekening bemachtigd. Dat was in Den Haag, begin jaren negentig. Imran Khan, geliefd Pakistaans cricketheld, was op wereldtournee met een liefdadigheidsmissie. 

Zijn eigen moeder was aan kanker overleden en daardoor was bij deze sportlegende het besef gegroeid dat Pakistaanse kankerpatiënten geen toegang hadden tot medische zorg. De rijken konden naar het Westen voor een behandeling. De armen gingen dood.

Lees verder na de advertentie

Imran Khan wilde daar verandering in brengen. Hij wilde het eerste ziekenhuis oprichten in Pakistan dat zich helemaal richtte op de bestrijding van kanker en vooral de minder bedeelde patiënten aan zorg hielp. Dus reisde hij de wereld af om gelden in te zamelen voor zijn ziekenhuis. En het lukte hem, dankzij zijn harde werk en zijn populariteit. Dat ziekenhuis kwam er. En later een tweede. Khan ontpopte zich als filantroop en werd een nog grotere nationale held.

Prinselijke allure

Pakistani zijn verzot op cricket. Imran Khan was niet alleen een van de beste bowlers, hij kon als de beste batten ook. Hij had bovendien een prinselijke allure, had in Oxford gestudeerd, was razend knap, en had een kritische inborst als het om rechtvaardigheid en gelijkheid ging.

Hoe kan een land vooruitgaan als er een kleine rijke elite is en een oceaan aan armen?

Er werd gezegd: elke Pakistaanse vrouw wilde trouwen met een man zoals Imran Khan en elke Pakistaanse man wilde zijn zoals Imran Khan.

In 1992 haalde Pakistan de wereldcup binnen onder zijn aanvoering. Ik studeerde toen rechten in Leiden en ik weet nog hoe ik het met anderen had over die magische finale waarin Pakistan won.

Toen ik in 2008 Zomergast was bij de VPRO, heb ik beelden laten zien van die voor mij zo betekenisvolle cricketfinale. Zo’n overwinning krikt het zelfvertrouwen flink op van een land dat anders vooral negatief in het nieuws komt.

Makkelijk leventje

Na zijn cricketloopbaan trouwde Khan met de Britse Gemima Goldsmith, dochter van een miljardair. Hij leidde een luxe leven, afwisselend in Londen en Lahore, zijn Pakistaanse verblijfplaats. Zo af en toe zag je hem als sportcommentator in de Engelstalige en Urdutalige media. En hij bevorderde de beoefening van het cricket in Pakistan door het oprichten van cricketscholen. Een makkelijk leventje dat hij tot aan zijn dood had kunnen voortzetten.

Dat heeft hij echter niet gedaan. Hij ging de politiek in, die voor hem gevaarlijk is en onzeker. Hij stelt zich op als onafhankelijk kandidaat, sluit zich niet aan bij een van de machtige partijen van de feodale elite die in Pakistan alle macht in handen heeft. Die elite klaagt hij juist aan als corrupt en zichzelf verrijkend, ten koste van de gewone man.

Vandaag telt Pakistan, een van de grootste islamitische landen ter wereld, in het bezit van kernwapens bovendien, 200 miljoen mensen, van wie een derde onder de armoedegrens leeft.

Hoe kan een land vooruitgaan als er een kleine rijke elite is en een oceaan aan armen? Het zijn Khans eigen woorden. Op dit moment vieren de meeste Pakistani dat hun Robin Hood aan de macht is gekomen, die het voor hen opneemt.

Maar hoe gaat hij dat doen, als overal de macht van de elite loert die deze echt niet kwijt wil? Het zal een helse klus zijn. 

Naema Tahir is jurist en schrijver. Voor Trouw schrijft ze om de week een column.

Deel dit artikel

Hoe kan een land vooruitgaan als er een kleine rijke elite is en een oceaan aan armen?