Column

De behoefte om een verhaal achter de chaos te ontwaren

Beeld Trouw

En het geschiedde in die dagen dat ik wakker werd in een wereld die plotseling zo absurd was geworden, dat ik het liefst wilde zeggen: Dank u, ik kijk nog even verder. Wat ik aantrof was het volgende.

In Washington had een maffiose advocaat publiekelijk naar ‘verlossing’ gezocht door zijn baas te ontmaskeren als ‘een racist, een oplichter en een bedrieger’, terwijl diezelfde baas – op de een of andere manier president van een heel land geworden – in Hanoi een ontmoeting had met zijn ‘vriend’ uit Noord-Korea, een man met veel bloed aan zijn handen. Ze wilden een deal sluiten, want ze begrepen elkaar, maar de prijs bleek toch te hoog.

Intussen waren de kernmachten India en Pakistan in een oorlogje met elkaar beland, beschikte Venezuela over twee vijandige staatshoofden, dreef Groot-Brittannië stuurloos weg van de EU en bleek Moskou zich in Brussel te hebben genesteld: de dochter van Poetins woordvoerder werkt als stagiaire in het Europees Parlement. Ook was de lente met onmiddellijke ingang vervroegd naar februari, zegen en vloek tegelijkertijd.

Geen wonder dat het me duizelde, en ik was de enige niet. De behoefte om een verhaal achter de chaos te ontwaren deed zich overal voelen, al hadden de verklaringen die ik tegenkwam niet per se betrekking op alle hierboven genoemde toestanden. Maar wat ze gemeen hadden was dat ze wilden beschrijven wat er wérkelijk gebeurt – achter de schermen die de macht en de media hebben opgeworpen.

Zo organiseerde de PVV woensdag een debat over nepnieuws. Centrale boodschap volgens een verslag in NRC: journalisten zijn huichelaars, ze doen alsof ze onafhankelijk zijn, maar brengen een linkse boodschap, in slaafse gehoorzaamheid aan de EU. De echte problemen – ‘de miljoen migranten die hierheen komen’ – worden daardoor onder het tapijt geveegd. Arnold Karskens, zelfstandig gevestigd ‘journalist van het volk’, ging zelfs zover dat hij bij de politie aangifte deed tegen het NOS-journaal. Vanwege ‘een kwalijke zweem van georkestreerde christenhaat, antisemitisme en discriminatie van blanken’. Voorbeeld: ‘presidenten als Donald Trump worden onfair behandeld’.

Religieuze lading

Het maakt allemaal een net iets te opgewonden indruk, maar het idee dat erachter zit (u wordt bedrogen en bedreigd, wij gaan dat stoppen) geeft veel mensen toch houvast en zelfs hoop. Je ziet dat overal waar de populisten scoren, maar misschien nog het meest waar deze hoop een religieuze lading krijgt. De evangelische website CIP meldde gisteren dat een populaire prediker heeft ontdekt dat het presidentschap van Trump de wederkomst van Jezus inluidt. Niet alleen omdat Trump steun en toeverlaat van Israël is, ook omdat er op de dag van zijn geboorte een bloedmaan te zien was; een bijbels teken. “Dit verhaal gaat momenteel viral onder Amerikaanse christenen”, aldus CIP.

Natuurlijk zijn dit rariteiten, maar het zijn geen onbetekenende rariteiten. Ze bepalen verkiezingsuitslagen en kleuren onze wereld. Die zo almaar absurder wordt.

Drie keer per week schrijft Stevo Akkerman een column waarin hij de ‘keiharde nuance’ en het ‘onverbiddelijke enerzijds-anderzijds’ preekt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden