Sylvain Ephimenco Beeld Trouw

Column

Dat Murat Memis vastzit, vraagt om een boycot van Turkse zon en zee

Op 28 april kwam ik in moederland Frankrijk aan voor een familiebezoek. Twee dagen later werd ik door de politie van Macron gearresteerd onder verdenking van lidmaatschap van een terroristische Provençaalse organisatie. In werkelijkheid word ik aangeklaagd voor mijn kritische schrijfsels in Nederland op Facebook over het Franse regime. 

Na een paar dagen werd ik vrijgelaten, maar mijn paspoort werd ingenomen en, in afwachting van mijn proces, mag ik al anderhalve maand Frankrijk niet verlaten en naar Nederland terugkeren waar mijn vrouw, dochters en kleinkinderen in angst verkeren over mijn lot.

Je kunt om deze fictie naar hartelust lachen of je schouders ophalen. Maar als je mijn naam door die van Murat Memis vervangt en Frankrijk door Turkije, dan muteert de fictie in een weerzinwekkende werkelijkheid. 

Die werkelijkheid is des te erger omdat Murat Memis de Nederlandse nationaliteit bezit en een Nederlandse volksvertegenwoordiger is (SP-fractievoorzitter in Eindhoven). Bovendien is Frankrijk een democratie terwijl Turkije langzaam maar zeker zich tot een onwelriekende en corrupte dictatuur omvormt met aan het hoofd de islamnationalistische tiran Recep Tayyip Erdoğan. Je hoeft godzijdank niet naar het land van het verdorven AKP-regime af te reizen om je daarvan te overtuigen. 

Amnesty International

Een blik op het laatste rapport van Amnesty International 2017-2018 is voldoende. Aan het eind van het jaar zaten 50.000 mensen in voorlopige hechtenis die van lidmaatschap van een terroristische organisatie zijn beschuldigd. Een derde van de rechters en procureurs is of gearresteerd of ontslagen. Er zaten meer dan honderd journalisten opgesloten in de Turkse cellen. Talrijke kranten, radio- en tv-stations zijn gesloten en verboden. Een lot dat ook de online-encyclopedie Wikipedia trof. Meer dan honderdduizend ambtenaren hebben baan en brood verloren.

Dat een Nederlandse volksvertegenwoordiger in het openluchtgevang Turkije vastzit, waar verkiezingen (Istanbul!) alleen geldig zijn wanneer ze Erdoğan goed gezind zijn, is reden voor een harde tegenactie. Het dictatoriale operetteregime uit Ankara had eerder de Nederlandse columniste Ebru Umar aan hetzelfde lot onderworpen. 

Je zou hopen dat Nederland eindelijk wat ruggegraat zou tonen en dat de Turkse ambassadeur met vaart naar Ankara zou worden teruggestuurd. Maar Nederland is het land waar een partij als De Erdogan Nationale Kornuiten (Denk) van Kuzu en Öztürk niets in de weg wordt gelegd als ze keer op keer Kamerleden van Turkse komaf criminaliseren wegens ‘onturks’ gedrag.

Zon en zee

En toch kunnen we op individueel niveau zeker wat tegen de Turkse boeverij doen. Bijvoorbeeld protesteren als er weer eens in de krant een advertentie wordt geplaatst voor een vakantie naar het openluchtgevang van Erdoğan. Maar vooral Turkije als vakantiebestemming voortaan mijden zodat geen euro in de schatkist van het regime uit Ankara terugvloeit. Een boycot van Turkse zon en zee moet een ethische oplossing bieden.

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden