Opinie

Dat de representatie van vrouwen in het openbaar bestuur achterblijft, is niet normaal

Kamerleden kijken toe hoe Khadija Arib, de voorzitter van de Tweede Kamer, een borstbeeld van Suze Groeneweg, het eerste vrouwelijke Kamerlid onthuld. Met de onthulling wordt een begin gemaakt met de viering van 100 jaar algemeen kiesrecht. Beeld ANP

Het aandeel vrouwen in het openbaar bestuur is nog altijd mager. Een smet op de feestvreugde, vindt Jannet Vaessen, directeur Women Inc. en auteur van het boek ‘Iedereen Inc.’

De Tweede Kamer viert deze week uitgebreid dat het honderd jaar geleden is dat het algemeen kiesrecht werd ingevoerd. Smetje op de feestvreugde is dat de belofte die aan de basis van dat algemene kiesrecht ligt, namelijk dat iedereen meetelt en zich vertegenwoordigd weet, in veel opzichten nog niet is ingelost. Ook een eeuw na dato niet.

Dat dit besef ook bij Rutte-III leeft, bleek bijvoorbeeld toen minister Ingrid van Engelshoven (emancipatie) eerder dit jaar uithaalde naar het Nederlandse bedrijfsleven vanwege het gebrek aan vrouwen op topfuncties. “Dit is één van de gênantste dossiers op mijn bureau”, zo verzuchtte ze in een interview rond Internationale Vrouwendag. Het is goed dat onze emancipatieminister zich streng opstelt richting grote bedrijven, die als werkgevers een belangrijke voorbeeldfunctie hebben. Maar het zou nog beter zijn als de overheid ook zélf het goede voorbeeld geeft.

Hardnekkige stagnatie

Ga maar na, in alle geledingen van het openbaar bestuur zijn vrouwen nog altijd minder vertegenwoordigd dan mannen. Ondanks een opleving in de jaren zestig zien we de afgelopen decennia toch vooral hardnekkige stagnatie. De beschamende rapportcijfers die Nederland op dit gebied scoort – zeker in vergelijking met andere Europese landen – zijn al tot vervelens toe herhaald. Dat het aandeel vrouwen in het openbaar bestuur zo mager is, is in meerdere opzichten een kwalijke zaak. Vanwege het belang van gelijke representatie, maar ook omdat met name de lokale politiek een steeds belangrijkere rol krijgt in sectoren waar bovengemiddeld veel vrouwen werkzaam zijn. Denk aan het onderwijs en de gezondheids-, mantel-, jeugd- en thuiszorg. Juist op deze gebieden is de stem én expertise van vrouwen zeer gewenst.

Ook gemeentelijk beleid rond zaken als financiële zelfredzaamheid verdient een meer vrouwspecifieke blik. Meer dan de helft van de Nederlandse vrouwen is financieel niet zelfstandig, zo becijferde adviesbureau McKinsey vorig jaar. Dat levert bij een scheiding of overlijden van een partner potentieel enorme problemen op.

Partnerverlof

Tijd om als overheid de voorbeeldrol te pakken. Kansen genoeg: als beleidsmaker, werkgever én opdrachtgever. Zet als beleidsmaker in op het verbeteren van de noodzakelijke wet- en regelgeving, bijvoorbeeld op het gebied van partnerverlof. En laat daarmee zien dat je het traditionele rolpatroon waarbij de vrouw de zorgtaken op zich neemt en de man kostwinner is eindelijk naar de prullenbak verwijst. Weliswaar als één van de laatste landen in Europa, maar goed.

Neem daarnaast als één van de grootste werkgevers een voortrekkersrol op het gebied van zorgvriendelijk en inclusief werkgeverschap. Geef het goede voorbeeld door de loonkloof zelf te dichten en voorkom dat de doorstroom van vrouwen binnen de overheid nog verder stagneert. Dat levert ook financiële voordelen op, zo is al vaak genoeg bewezen. Stel ten slotte als grote opdrachtgever nieuwe voorwaarden bij het doen van aanbestedingen waarbij deze zaken bij de opdrachtnemer prominent worden meegewogen. Dus: hoe inclusief is het reclamebureau dat wordt geselecteerd eigenlijk? En hoe divers zijn de campagnes die dat bureau produceert? In Spanje is genderdiversiteit al in de wetgeving rond aanbestedingen verankerd, en is het een doorslaggevende factor als bedrijven op andere vlakken gelijk scoren.

We mogen binnenkort voor de tweede keer in korte tijd naar de stembus, zowel vrouwen als mannen. Dat voelt – gelukkig – heel normaal. Dat de representatie van vrouwen in het openbaar bestuur achterblijft, is niet normaal. De overheid is hierbij aan zet. Als zij het goede voorbeeld geeft, is het voor partijen als het bedrijfsleven logischer om óók een volgende stap te zetten. Of om bij het uitblijven van zo’n stap daarop te worden aangesproken.

Lees ook:

Het schrappen van het woord ‘mannelijke’ uit de Kieswet is ook honderd jaar later reden voor feestje

Honderd jaar geleden, op 9 mei 1919, kregen vrouwen in Nederland actief kiesrecht. Politicoloog en historica Eveline van Rijswijk trekt met een ‘onewomanshow’ langs theaters.

Langzaamaan tellen de colleges meer vrouwen

Zo’n 150 nieuwe colleges zijn er inmiddels gevormd. Het aantal vrouwelijke wethouders is toegenomen.

‘Ik zie zo veel on­der­ne­mer­schap onder vrouwen, alleen ziet de buitenwereld dat niet altijd’

Vier vrouwelijke ondernemers vertellen waarom specifieke aandacht voor vrouwen geen kwaad kan. En over wie zij bewonderen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden