Opinie

Crisis in Rotterdam en dus een beetje bij ons allemaal

Of je wilt of niet, maar in iedere Nederlander schuilt een beetje Feyenoorder. Dat komt omdat de Rotterdamse club een aantal eigenschappen uitdraagt waar wij, van achter de dijken, ons wel bij voelen.

Hard werken, weinig poeha, soms eens een heerlijk succesje, vaak net niet en vooral ook flirtend met de uitstraling ’gewoon’ te zijn, iets waar wij Nederlanders van denken dat zulks een prettige leefwijze is.

Een niet-Rotterdammer vindt zich veel eerder geborgen in de schoot van deze club dan bij Ajax of PSV.

Ik bedoel, ik ben geboren in Arnhem, maar in het stadion in Rotterdam voel ik me bepaald niet ongemakkelijk. De suppoosten doen aardig tegen je, er staat makkelijk een bakkie koffie voor je neus en ach, dat geklungel op het veld. Het zal.

Ho! Toen in de achter ons liggende zomer duidelijk werd dat pluisje Verbeek coach van de nieuw Feyenoord formatie werd, dacht ik wel even ’oei’. Waarom weet ik niet, maar ik dacht het. Ik hoorde de man als analist bij het EK en probeerde te bedenken of dat wat hij zei ook zou neerdalen in de hersens van de Feyenoordspelers. Enige twijfel maakte zich van me meester.

Het seizoen is nu redelijk op streek en de Rotterdamse ploeg is al in last. Als je met 3-0 door wat luizige Fransen uit Nancy van de mat gespeeld wordt, gaat er iets niet goed. Als ze in Tilburg lange neuzen naar je staan te trekken, als je het piespaaltje van ons voetbal in deze late herfst aan het worden bent*dan gaat het dus echt niet goed.

Ik hoorde laatst Peter Bosz in een programma dingen zeggen die heel logisch en weldoordacht klonken.

Hij moet de cursus crisismanagement bij de KNVB goed doorlopen hebben, dacht ik. Ik vond Bosz altijd een leuke voetballer. Om naar te kijken, maar ook om naar te luisteren. Hij zei soms van die wijze dingen. Zoals ik ook Verbeek leuk vond als ik hem bezig zag bij Heerenveen. Een a-typische trainer, origineel genoeg om in die krankzinnige voetbaljungle overeind te blijven. Ik snapte hem niet altijd, maar ik zie soms ook niet waarom een schilderij van Corneille geniaal is.

Sinds eergisteravond is het dus crisis in Rotterdam en dus een klein beetje bij ons allemaal. Er komen spannende confrontaties tegen Heerenveen, Sparta en Roda. In het verleden waren dat negen punten en een hoop goals en lol, nu worden het modderduels met gele kaarten en diep chagrijn. Die ploegen zijn van het kaliber Nancy of iets minder. Vroeger draaide een Feyenoorder daar de hand niet voor om; nu is het crisis. De stormbal gaat in de Kuip omhoog, dat kan niet anders.

Verbeek zal rustig blijven en doorgaan waarmee hij begonnen is. Bosz zal de rust blijven uitstralen die hem, sinds het krijtstreepje hem goed staat, past. Volgens deze mannenbroeders is er wel wat aan de hand met de ploeg, maar moet je met rust deze crisis bezweren.

Dat is niet altijd waar. Vraag maar hoe ze dat in Utrecht doen. Daar leest een man met het uiterlijk van een tweedehands autohandelaar doodnuchter voor dat ze de hele trainerstaf minus het opperhoofd eruit mieteren. Opgeruimd staat netjes. Pleur op met die rommel, Willem mag blijven, maar de rest staat bij het oud vuil. Geen slap gedoe, opgerot.

Ik ben benieuwd hoe ze dat in Rotterdam gaan doen? De manier Utrecht of de zachte hand. En hoe gaat Het Legioen reageren? Wie wordt het eerst geofferd? Hoe zou het toch met Jorien van den Herik gaan, denk ik wel eens. Een beetje Nederlander trekt zich het lot van Feyenoord wel een beetje aan, hoop ik. Erbarmen heet dat.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden