null Beeld

ColumnRomana Abels

Boris Johnson was te dik, belandde op de ic en regeert nu volgens een nieuw motto

Dokter Layla McCay werkt in de Britse openbare gezondheidszorg, de NHS. Daar houdt ze zich bezig met de vraag hoe ze in het in dat Verenigd Koninkrijk zoal doen, vergelijkingsgewijs. Ze heeft hele lange lijsten over dit en over dat, maar je kan ook gewoon zeggen: knap beroerd. Want op zo’n lijst staan meestal een land of dertig onder elkaar en best vaak zitten de Britten bij de onderste vijf. Bij de landen met de minste dokters, de minste verpleegkundigen, de belabberdste ziekenhuisgebouwen, de minste ziekenhuisbedden. McCay maakt er dikke rapporten van. Die laat ze met haar lijstjes al heel wat jaren aan de regering zien, maar tot nog toe bereikte ze daar zo goed als niks mee.

Maar nu, met Covid-19, raken haar rapporten een snaar. In de regeringsplannen staat een miljardeninvestering in de ziekenzorg. Alleen: die duurt nog even, dus maakte gezondheidsminister Matt Hancock maandag een tweede maatregel bekend. Hij schreef er zelf over in The Daily Telegraph. “De coronacrisis heeft ons met de neus gedrukt op het gezondheidsrisico van obesitas”, zegt hij. “Als alle Britten een kilo of twee, drie afvallen, dan sparen we 100 miljoen pond aan ziektekosten uit.”

Twee derde van de Britten is te zwaar. Veel volwassenen drinken wekelijks zo veel alcohol, dat ze op de caloriewaarde daarvan een dag zouden kunnen leven. Ze kopen massaal eten dat in de aanbieding is, en die aanbiedingen zijn voor 99 procent ongezond. Als ze uit eten gaan, gemiddeld één keer per week, eten ze 300 calorieën meer dan ze nodig hebben. Obesitas kost de samenleving ongeveer 6 miljard euro per jaar.

Bovenaan de verkeerde lijst

Boris Johnson kan erover meepraten. Toen hij besmet was met het coronavirus, moest hij naar de intensive care. “Laten we wel wezen”, zegt hij achteraf. “Ik zat in een risicogroep. Ik was te dik.”

Sinds hij beter is heeft Johnson daarom een nieuw motto: ‘Word niet vettig na de vijftig’. Hij verloor al een kilo of vier. En na zijn ziekenhuisopname werd hij plots voorstander van een verbod op suikerreclame. Dat komt er nu. Op de Engelse televisie mag vóór negen uur ’s avonds geen reclame meer te zien zijn voor eten dat te zoet, te zout of te vet is. In winkels wordt het snoepschap bij de kassa weggehaald. Restaurants moeten op hun menu’s zetten hoeveel calorieën een maaltijd bevat en huisartsen mogen voortaan ook ‘beweging’ aan patiënten voorschrijven. Die patiënten krijgen toegang tot gezondheidsapps, met beweegtips. Ze moeten óók rennen met de hond, zoals Johnson zelf voorlopig ook nog even zal moeten doen. Hij zit met een body mass index van 32 nog altijd in het vakje ‘obees’.

Het is allemaal flink doortastend van de regering-Johnson, vooruitstrevend zelfs. Maar een paar uur na de bekendmaking reageerde Layla McCay. “Mooi, maar op de korte termijn heeft de NHS hier niet veel aan.” Het verandert bijvoorbeeld niets aan het gegeven dat slecht eten goedkoper is dan goed eten en een app is in haar ogen nogal een armetierig alternatief voor een maatschappelijk werker. Loopt haar land eens voorop, is het in de verkeerde lijst.

Lees ook:

Britse suikertaks blijkt succesvol: minder Britten drinken frisdrank

Hoe meer suiker een drankje bevat, hoe hoger de belasting. Dus maakten fabrikanten frisdranken minder zoet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden