Opinie Commentaar

Bomen zijn emotie. Maar wie daarin blijft steken, doet de natuur tekort

Beeld Koos Dijksterhuis

Bomen, daar kun je er niet snel genoeg van hebben. In een dichtbevolkt land, waar iedere vierkante meter grond een bestemming heeft, een land van planologen, weg- en waterbouwers, is de boom al snel een verlossing: kijk, het kan dus wel, groen dat zomaar groeit, ongehinderd en ongerept.

Logisch dus dat de kap van bomen veel boze reacties oproept. Vooral als dat op grote schaal gebeurt. Daarbij wordt dan met grof materieel door de natuur geragd. Reuzen van veertig, vijftig jaar of soms nog ouder, worden uit de aarde gerukt, in stukken gezaagd en afgevoerd. Waarna een gapend gat in het landschap rest. Wie schrikt daar nou niet van?

Of omdat het besluit om bomen te slopen gewoonweg onbegrijpelijk is. Bijvoorbeeld als geopperd wordt karakteristieke bomenrijen langs provinciale wegen om te leggen, louter omwille van de verkeersveiligheid. Terwijl het natuurlijk veel logischer is de maximumsnelheid ter plekke fors te verlagen of bomen af te schermen met vangrail. Wie zulke gemakzuchtige voorstellen doet, verdient niet anders dan stevige kritiek en veel tegengas.

Alleen als het écht nodig is

Maar ook grote natuurbeschermingsorganisaties, beheerders van vele hectares grond, zijn niet op voorhand vrijgepleit. Zo leidde kritiek van leden ertoe dat Natuurmonumenten nu pas op de plaats heeft gemaakt met het kappen van bomen. Na een enquête en gesprekken met leden is besloten het rooien van dertig hectare bos op de Sallandse Heuvelrug in Overijssel voorlopig stil te leggen, om na te gaan of herstel van de biodiversiteit op andere wijze haalbaar is. Daarnaast hebben de leden duidelijk aangegeven onder welke voorwaarden kap aanvaardbaar is: kleinschalig mag, om landschappen open te maken of met elkaar te verbinden. En uitsluitend als dat écht nodig is, om plant- en diersoorten te laten overleven. Natuurmonumenten gaat zich daarnaast inzetten voor méér bos.

Maar wie kritiek heeft op de beheerders van ons groen, moet zich ook realiseren dat ingrijpen soms onvermijdelijk is om de natuur, plant- en diersoorten kansen te bieden. Heus, dichtgegroeide stadsparken kunnen enorm aan waarde winnen door een opfrisbeurt waarbij bomen worden geslecht of boompartijen worden uitgedund. En wie erover treurt dat Nederland, anders dan bijvoorbeeld Engeland, grote monumentale, eeuwenoude bomen mist, moet zich er ook van bewust zijn dat die bomen alleen zo hoogbejaard konden worden doordat hun, naast tijd, ook ruimte is gegund. Voor concurrerend groen rond zo’n reus was dus geen plaats.

Bomen zijn emotie. Maar wie daarin blijft steken, doet uiteindelijk de natuur tekort.

Het commentaar is de mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden