Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Boeren, kom uit die ontkenningsfase

Opinie

Hans Baaij

Varkens op stal in een boerderij. © ANP
De Staat van de Boer | Opinie

Boeren maken samenwerking lastig doordat ze ontkennen wat er mis is, betoogt Hans Baaij, voorzitter Dier&Recht en Varkens in Nood.

Volgens het onderzoek van Trouw naar de Staat van de Boer wil 75 procent van de landbouwers met milieu- en dierenorganisaties samenwerken. Samenwerken is volgens mij een goed idee. Maar hoe serieus is dit idee voor de boeren?

Lees verder na de advertentie

Komt die wens doordat de sector weer eens in crisis is, zoals bij de varkenspest? Of omdat men werkelijk wil verduurzamen? Melkveehouder Kees Koning lijkt mij al een lastige om mee samen te werken. Hij gelooft dat koeien liever in de stal staan dan buiten, dat het scheiden van het kalf na een dracht van negen maanden voor moeder en kind geen enkel punt is en dat intensieve melkveehouderij geen rol speelt bij het verdwijnen van weidevogels, insecten, vlinders en plantensoorten.

Het is moeilijk samenwerken als boeren niet begrijpen dat ze iets fundamenteels verkeerd doen met hun dieren

Naïeve stadsmens

Varkensboeren stellen vaak dat varkens genetisch zo aangepast zijn dat ze het helemaal niet erg vinden om hun hele leven in een kale stal in de stank en in hun eigen mest te liggen. Het is moeilijk samenwerken als boeren niet begrijpen dat ze iets fundamenteels verkeerd doen met hun dieren, en dat dit niet slechts de perceptie is van de naïeve stadsmens, beïnvloed door de leugens van organisaties als Wakker Dier en Varkens in Nood. Komt nog bij de fraude met mest, aantallen dieren en emissies van giftige stoffen. Kortom, de uitgangspunten voor een samenwerking moeten nog wel nader worden ­gespecificeerd.

De gewone boer heeft gelijk als hij zegt dat hij slecht wordt vertegenwoordigd door de landbouworganisaties. Dat blijkt alleen al uit het feit dat van de 24.000 (familie)bedrijven met varkens in 1997 er nu nog maar 4000 over zijn. Of het feit dat de duurzame biologische koeienboeren vanwege het mestoverschot moeten inkrimpen, maar de vervuilende en dieronvriendelijke kalvervleesindustrie mag uitbreiden. De Land- en Tuinbouw Organisatie Nederland (LTO) en CDA/VVD hebben dit bekokstoofd, ten nadele van familiebedrijven en ten voordele van de grootste kalvermester van Europa, de Van Drie Groep. Dat de boeren afstand nemen van LTO vind ik volkomen begrijpelijk; dat ze nog altijd massaal CDA stemmen, is vreemd.

Supermarkten

Een ander punt waarin de boeren groot gelijk hebben, is hun weerzin ­tegen supermarkten. Ten opzichte van de jaren zestig is de prijs van kip zeven keer en van varkensvlees tweeënhalf maal goedkoper geworden. Dit ging ten koste van de boeren en van de dieren. Trots wordt gewezen op de grote ­hoeveelheid vlees met het Beter-Levenkeurmerk met één ster. Maar de eisen voor dierenwelzijn zijn zeker bij ­varkensvlees, dat het grootste aandeel heeft, laag en het levert de boeren geen winst op.

Minister Schouten begrijpt de problemen van de boeren. Maar ze komt niet verder dan dat de supermarkten de voorlopers die investeren in meer dierenwelzijn beter moeten betalen en dat boeren al heel veel doen aan verduurzaming. Precies hetzelfde riedeltje dat ministers van landbouw al twintig jaar afdraaien. Ook bij Schouten bespeur ik vooralsnog weinig ambitie en ook zij wordt, net als al haar voorgangers, keurig in toom gehouden door de top van de ambtenaren. Gevolg: bijna 100 procent van de boeren voelt zich niet vertegenwoordigd door de politiek. Noot: dat geldt ook voor bijna 100 procent van de dierenbeschermers. Neem dit kabinet: totdat CU en D66 tot dit kabinet toetraden, stemden ze in de Kamer in de helft van de gevallen voor moties voor dierenwelzijn. Nu ze in de regering zitten, is dit nauwelijks 5 procent.

Ten opzichte van de jaren zestig is de prijs van kip zeven keer en van varkensvlees tweeënhalf maal goedkoper geworden.

Het is dus een goed idee als boeren en dierenbeschermingsorganisaties gaan samenwerken en een tegenwicht vormen tegen de macht van supermarkten en het Haagse gekonkel. Dan ­moeten boeren wel eerst uit de ontkenningsfase raken. De erkenning dat boeren geholpen moeten worden (financieel en door de politiek) is er bij Varkens in Nood al sinds de start in 1997.

Lees ook: 

Deze bloggende boerin probeert collega's uit hun 'bubbel' te trekken

Als de agrarische sector wil hervormen, moeten de boeren uit hun 'eigen bubbel' stappen, vindt Heleen Lansink. Als bloggende boerin doet ze alvast een poging.

De Staat van de Boer

Fipronil-eieren, het melkquotum, bijengif, mestfraude; het agrarisch bedrijf haalt de afgelopen jaren met grote regelmaat de kolommen van de krant, en vaak in negatieve zin. In de debatten die daarop volgen wordt vooral over de boer gesproken, niet mét hem. Volgens Trouw is het tijd die boer eens op te zoeken. Hoe gaat het anno 2018 met hen?

Deel dit artikel

Het is moeilijk samenwerken als boeren niet begrijpen dat ze iets fundamenteels verkeerd doen met hun dieren

Ten opzichte van de jaren zestig is de prijs van kip zeven keer en van varkensvlees tweeënhalf maal goedkoper geworden.