Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Bij het begin en het einde van onze loopbaan is de overheid een onbetrouwbare partner

Opinie

Stevo Akkerman

Stevo Akkerman © Trouw
COLUMN

Hoe het heeft kunnen gebeuren, begrijp ik zelf ook niet. Het ene moment ga je het huis uit om te gaan studeren en begin je aan wat een volwassen leven moet voorstellen, het volgende moment komt het einde alweer in zicht en val je in de categorie voor wie jaarlijks de 50PlusBeurs wordt georganiseerd. 

Niet dat ik van plan ben daar ooit heen te gaan voor mijn tachtigste, maar ik dreig toch ouder te worden – het viel me opeens weer op bij het klappen van het pensioenoverleg.

Lees verder na de advertentie

Bij alle ruzie over AOW- en pensioenleeftijden begin ik tegenwoordig vanzelf uit te rekenen hoe lang ik nog zou ‘moeten’, dat zou ik vroeger nooit gedaan hebben. Nog steeds gooi ik alle post van het pensioenfonds ongelezen weg, maar als ik vertel dat ik de tijd nog heb meegemaakt dat collega’s van eind vijftig met de vut gingen, dan weet u dat ik al een tijdje meega. Moet ik die post dus toch maar lezen? Welnee. Het pensioenmoment schuift steeds verder weg en het uit te keren bedrag kan ik niet beïnvloeden, dus ik zie het wel.

Het is wonderbaarlijk hoe kort het nog geleden is dat we juist almaar vervroegder uittraden

Dat we langer moeten werken omdat we langer leven, lijkt me logisch, maar het is wel wonderbaarlijk hoe kort het nog geleden is dat we juist almaar vervroegder uittraden. Op de site van ‘Andere Tijden’ trof ik een mooi stuk aan over de geschiedenis van de vut, die zijn wortels had in de haven van Rotterdam, waar de arbeiders zich in hoog tempo kapot werkten – letterlijk. Er kwam een kraanmachinist aan het woord die op 57-jarige leeftijd met de vut ging, nadat hij de laatste jaren van zijn loopbaan had besteed aan het geven van cursussen aan collega’s: wat te doen met alle vrije tijd die opeens in het verschiet lag. “In die cursussen werd verteld en voorgedaan wat de mogelijkheden waren. Bijvoorbeeld het bezoeken van musea, en hoe met moeder de vrouw makkelijker om te gaan. Niet op elkaars lip gaan zitten, dus een hobby gaan zoeken.”

Fysiek zware beroepen

In 2011, toen de vut allang niet meer bestond, werden in een felbevochten pensioenakkoord nieuwe afspraken gemaakt over een lagere pensioenleeftijd voor mensen met fysiek zware beroepen. Maar zoals deze krant donderdag memoreerde moest Agnes Jongerius later vaststellen dat van die afspraken niets terecht was gekomen; de deal die haar uiteindelijk als FNV-voorzitter de kop kostte, bleek een lege huls. De voorziene verhoging van de AOW-leeftijd werd in 2013 zelfs nog versneld, de sociale maatregelen die er tegenover hadden zullen staan, werden vergeten.

Het deed mij denken aan het gegoochel met het leenstelsel voor studenten. Zij moesten de basisbeurs inleveren en voortaan geld gaan lenen, maar een bezuiniging mocht dat niet heten, want de opbrengst zou ten goede komen aan de kwaliteit van het onderwijs. Dat valt echter vies tegen, concludeerde de Algemene Rekenkamer begin dit jaar. Bovendien is de toegang tot de universiteit erdoor bemoeilijkt. Zo toont de overheid zich bij het begin en bij het eind van onze loopbaan een onbetrouwbare partner. Dat brengt akkoorden niet dichterbij. 

Drie keer per week schrijft Stevo Akkerman een column waarin hij de ‘keiharde nuance’ en het ‘onverbiddelijke enerzijds-anderzijds’ preekt. Lees meer columns van zijn hand in zijn dossier.

Lees ook:

Dit zijn de gevolgen van het klappen van het pensioenoverleg

Het mislukken van het pensioenakkoord heeft gevolgen voor jong en oud

Deel dit artikel

Het is wonderbaarlijk hoe kort het nog geleden is dat we juist almaar vervroegder uittraden