Column

Bij Air France denken wij aan gescheurde overhemden

Beeld Trouw

Air France? Bij ons thuis denken we allereerst aan gescheurde overhemden. Die van Air France-bestuurders Broseta en Plissonnier in het najaar van 2015. Beide mannen presenteerden toen een bezuinigingsplan bij de Franse zustermaatschappij van KLM omdat hun piloten mordicus tegen het verlagen van de kosten van het kwakkelende bedrijf waren. 

Diezelfde piloten, van wie de voorhoede boven de 300.000 euro per jaar verdient, hebben vorig jaar met hun stakingen meer dan een half miljard euro aan verliezen veroorzaakt. In 2015 zagen we dus hoe Broseta en Plissonnier voor hun leven moesten rennen. Half naakt, zonder overhemd, moesten ze over een hek klimmen om te ontsnappen. Niet aan de Taliban­­ of IS-jihadisten, maar aan hun eigen personeel. De hele wereld keek mee, zo ook de verbouwereerde Ephi’s. Air France, laten we het kort samenvatten, is goed voor 266 miljoen euro brutobedrijfswinst terwijl KLM verantwoordelijk is voor 1,1 miljard. De winstverhouding is, in percentages uitgedrukt: 80 voor KLM tegen 20 voor Air France. Wie zich dan de camembert van het stokbrood laat eten door de Le Maires (minister van financiën) en de Macrons (president) van de wereld, is een ongeëvenaarde lummel.

In de Franse traditie van machtspolitiek is het niet ondenkbaar dat KLM en Schiphol op den duur als toetje zouden gaan fungeren. Goed, Nederland heeft een coup gepleegd met een overval op 14 procent van het aandelenkapitaal waarvan het nut (744 miljoen uitgegeven) nog moet blijken. De operatie was inderdaad die van een dief die in de nacht opereerde, ‘pas très amical’, dat wil zeggen achterbaks, stiekem, doortrapt, listig, geniepig, snood, slinks en gluiperig. 

Kortom, Nederland bediende zich van de Franse slag waar in het land van Obelix en Macron machtspolitiek en eigenbelang op stoelen. In het Trouw-commentaar van donderdag lazen we dat de Nederlandse zet ‘het rare en primitieve gevoel van nationalisme’ kon voeden dat Nederlanders bekruipt als het om KLM gaat. Maar bij ons thuis, waar geen sprake van primitief nationalisme kon zijn, gingen toch de armen omhoog en scheurden we ons bijna de overhemden van het lijf uit blijheid: misplaatste arrogantie eindelijk gestraft. 

En in Frankrijk? Nederlanders moeten zich goed realiseren dat deze ‘Nederlandse onvriendelijkheid’ voor een dreun zonder weerga in dat land heeft gezocht. Niet bij pers en publiek. Daar is er vooral veel leedvermaak met als motto: ‘koekje van eigen deeg’. De Franse president zou in zijn napoleontische mars Europa zeker veroveren. 

Maar intussen keek Europa hem vol meelij aan: al drieënhalve maand wordt hij iedere zaterdag door het volksoproer van de gele hesjes vernederd, Italië dat hem provoceert en nu het nietige Nederland dat hem ridiculiseert. Die Bataven, toch een kleine stam uit het drassige noorden, die geacht worden ja te knikken en gedwee hun lot te ondergaan, zijn plots stiekem gaan bijten. Tekent dit misschien de zwakte die het Franse gezag momenteel kenmerkt, vraagt Parijs zich vertwijfeld af? Goeie vraag, antwoordt de vox populi.

Ephimenco

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden