null Beeld
Beeld

ColumnSylvain Ephimenco

Beschimpt en beschuldigd; het deert Rutte niets, zolang hij recordhouder Lubbers straks maar passeert

Sylvain Ephimenco


Weleens van ‘ingehouden glunderen’ gehoord? Het lijkt tegenstrijdig, zoals zich iets ‘verkeerd herinneren’ ook contradictoir kan klinken. Maar bij ‘ingehouden glunderen’ is het alsof je uit alle poriën van je ziel het zonnelicht laat stralen, maar eenmaal aan de buitengrens van je lijf gearriveerd, treedt een correctie op: je ogen en je mond dienen de euforische roes uit je binnenste te filtreren. Lichte pret in je blik en alleen de schets van een glimlach op je lippen. Want alleen de parvenu’s en nouveaux riches spreiden hun hele hebben en houden tentoon.

Gisterochtend, in de Puttikamer van Paleis Noordeinde, zat Mark Rutte naast de koning, ingehouden te glunderen. Het mocht vooral niet als een egocentrische triomf worden gezien, die vierde ster op zijn shirt. In het land gromde het volk, dat na een van de meest lachwekkende formaties uit de vaderlandse geschiedenis zijn vertrouwen in de politiek bijna had verloren. Het eerste koninklijke besluit dat getekend moest worden, ging over het niet verlenen van het ontslag aan de premier. Mark Rutte hoorde gelukkig niet het spottende commentaar van de dienstdoende NOS-journalist: “Ik weet niet of alle mensen daar in het land tevreden mee zullen zijn”. Ach, je kunt op Rutte blijven slaan, hij gaat toch nooit staan (met dank aan het liedje van Armand De Nederlander is een meelzak).

Want als het aan het gilde der Rutte-haters had gelegen, de overgrote meerderheid van de Nederlandse intelligentsia, was Rutte IV er nooit gekomen. Al die vermoeide pennen stelden dezelfde diagnose: houdbaarheidsdatum verstreken! Maar de premier in zijn vierde seizoen is even onvermurwbaar als in zijn eerste. Hij is bereid de meest dodelijke beschimpingen te incasseren als zijn doel maar wordt bereikt. Wel laat hij een enkele keer obligaat weten dat de beschuldiging dat hij met alle winden meewaait ‘pijnlijk is’. Maar zijn blik blijft standvastig op dezelfde horizon gericht. Wat dat is? Ik laat het voormalig Trouw-redacteur Kustaw Bessems formuleren: ‘De enige lijn in zijn handelen: zijn plaats veiligstellen in de politieke geschiedenis, waarmee hij is geobsedeerd’.

Zwijg over de records, anders dreigt de finale tuimeling

Rutte heeft als premier al heel wat records verbroken, maar over de moeder van alle records hoor je hem niet: die bijna twaalf jaar die van Ruud Lubbers de langstzittende premier uit de Nederlandse geschiedenis maakten. Rutte kent zijn klassieken: hierover moet je zwijgen anders dreigt de finale tuimeling, begeleid door salvo’s van leedvermaak. In een interview in 2008 zei toenmalig premier Balkenende dat hij het jaar erop ‘Hendrik Colijn in dienstjaren ging passeren’. Daarna, in 2015 (!), moest Lubbers’ record eraan. Deze arrogante grootspraak hielp Balkenende niet echt: in 2010 zag hij als lijsttrekker zijn CDA quasi gehalveerd en was zijn droom van een record vervlogen. Rutte houdt zijn obsessie liever voor zichzelf. Pas ergens in het najaar, als de berekeningen kloppen, zullen we de premier ingetogen zien glunderen bij het passeren van Lubbers.

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees zijn columns hier terug.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden