Column

Baudet vult het gat dat God heeft achtergelaten met een geloof in de natie

Columnist Stevo Akkerman. Beeld Trouw

Na het debat over de regeringsverklaring, dat hem niet zo goed was bevallen, sprak Thierry Baudet in Nieuwspoort de jongerenafdeling van het Forum voor Democratie toe. Jaap Jansen, politiek verslaggever van BNR, luisterde mee en stuurde via Twitter wat uitspraken van Baudet de wereld in.

“GroenLinks is een beetje een wijvenpartij”, zei het lid van de Staten-Generaal, en: “Vroeger was de hele wereld van ons. We moeten ons laatste stukje grandeur, de Antillen, niet opgeven.” Maar wat pas echt opzien baarde, waren Baudets woorden over de democratie. “Het allerbeste zou zijn als wij absolute heersers waren. In het parlementarisme kun je geen grote beleidswijzigingen doorvoeren.”

Vanuit het Forum kwam al snel de mededeling dat we dit moesten zien als ironie dan wel humor, zoals zou blijken uit de YouTube-opname van de bijeenkomst. En inderdaad, Baudet bracht het lachend. Althans, het eerste deel van de zin. Aangekomen bij het parlementarisme was hij alweer zeer ernstig, zoals zijn hele verhaal zeer ernstig was. Het ging hem om niets minder dan de existentiële crisis die de mens ervaart in zijn verhouding met de kosmos.

Bekijk de livestream van de avond hier terug. De tekst loopt verder na de video.

Ik vond het een fascinerende video. Hier stond een politicus een jong publiek - bijna allemaal mannen - te onderhouden over de grote kwesties van ons bestaan; kom er eens om. “Een beetje rechtse praatjes houden aan de bar is niet genoeg”, zei hij. “Je moet onze culturele geschiedenis bestuderen.” Des te treuriger dat hij zijn gehoor uiteindelijk niets anders te bieden had dan een grandioze ontsporing. 

Infantiele zelfhaat

Baudet, sprekend voor een afbeelding van VOC-schepen, nam als uitgangspunt dat er sinds Nietzsche chaos bestaat in ons hart. De ontdekking dat God niet bestaat, geen Vader die over ons waakt, heeft de hele kosmologische ordening op losse schroeven gezet, waardoor ons bestaan leeg is geworden. Uit woede kiest de moderne mens nu voor de vernietiging van alles wat waarde heeft, zoals een kind zijn speelgoed kapotmaakt.

Infantiele zelfhaat, aldus Baudet, is de psychologie van links en verklaart alles: de ontkenning van onze nationale identiteit, idiote muziek, massa-immigratie, de euro, moderne architectuur, de angst voor worteling. Wat stelde hij zelf, niet zijnde links, daar tegenover? Of God bestaat wist hij ook niet. Maar laten we doen alsof, zei hij, ter wille van de ordening waar we niet zonder kunnen en die zich vertaalt in een voorliefde voor de symfonieën van Haydn en in eerherstel voor de westerse cultuur, die haar bestemming vindt in de natiestaat.

Wat hier gebeurt, is naar mijn gevoel duidelijk. Het gat dat het verlies van God heeft geslagen, wordt door Baudet gevuld met een messiaans geloof in de natie en de eigen cultuur. Maar natie en cultuur kunnen die last helemaal niet dragen, daar zijn ze te menselijk voor. De westerse beschaving heeft veel goeds voortgebracht en ook veel slechts: kolonialisme, nationalisme, oorlog, Holocaust. Dat zou iedere poging tot vergoddelijking van onze geschiedenis in de kiem moeten smoren.

Lees ook: Waarom Thierry Baudet volle zalen blijft trekken
Lees ook: Hoe Trouw Baudet benadert is wezenlijk anders dan hoe het destijds was met Fortuyn

Lees hier meer columns van Stevo Akkerman. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden