OpinieStrips

Asterix verdient een nieuwe versie

Christiaan Roorda schreef een nieuwe Asterix, maar de Franse uitgever weigert publicatie. Vreemd, vindt Roorda, dat die klassieker zo beschermd wordt. Van Bach zijn toch ook moderne bewerkingen? 

‘Asterix blijft leuk’, schrijft Remke de Lange (Tijdgeest, 24 december). Maar ze is niet enthousiast over de verhalen die ontstonden, nadat tekenaar Uderzo de pen had neergelegd. Voor mij was het plezier er al vanaf toen schrijver Goscinny overleed in 1977. Goscinny schreef verhalen met briljante plots en ijzersterke grappen. Hij bleek onvervangbaar; van de veertien albums die daarna zijn verschenen is alleen ‘De papyrus van Caesar’ de moeite waard.

Het is daarom zo jammer dat de bewakers van het erfgoed van Asterix (Editions Albert René) geen ruimte bieden aan anderen om met het erfgoed van deze beroemde strip aan de gang te gaan. Er is vrijwel geen parodie of pastiche, variatie of vervolg op Asterix te vinden. Ikzelf heb in 2019 een Asterix-verhaal geschreven, ‘Asterix en de wijsheid van Panoramix’, en ik heb het opgestuurd aan Editions Albert René, in de hoop dat die het wilden uitgeven. Die hebben dat geweigerd.

Op mijn vervolgvraag of ik mijn verhaal dan – uitsluitend voor de Nederlandstalige markt en tegen betaling – zelf zou mogen uitgeven, kwam een harde afwijzing. Ook dat was absoluut verboden. Daarmee werd een verhaal aan miljoenen lezers onttrokken dat nieuw licht werpt op de oorsprong van de beroemde toverdrank, de moord op Julius Caesar én op het ontstaan van de Italiaanse keuken.

Grote kunst, een geschenk aan de mensheid

Die uitgevers hebben geen besef van de grootheid van de strip die zij beheren. Asterix is een monument van het stripverhaal; en in Frankrijk worden stripverhalen beschouwd als grote kunst. Grote kunst is een geschenk aan de mensheid, niet alleen omdat iedereen ervan kan genieten, maar ook omdat die kan leiden tot nieuwe kunst.

Zo gaat de musical ‘My Fair Lady’ terug op het toneelstuk ‘Pygmalion’ van Bernard Shaw, die zich baseerde op de Metamorphosen van de Romeinse dichter Ovidius, die weer gebruikmaakte van een Griekse mythe. Een jazzversie van Bach kan prachtig zijn om naar te luisteren, en doet geen afbreuk aan wat Bach zelf heeft gecomponeerd: die muziek is er nog en kan nog steeds worden gespeeld en bewonderd.

En hoeveel taferelen uit de Bijbel of uit de Griekse mythologie zijn er niet te vinden op schilderijen die door de eeuwen heen zijn geschilderd – waarbij de schilders ook gebruikmaakten van de manier waarop voorgangers hetzelfde verhaal hebben afgebeeld?

Grote kunst biedt inspiratie voor nieuwe kunstenaars, zodat die de kans krijgen om nieuwe grote kunst te maken. Als het ze lukt, zijn we allemaal iets rijker geworden. Als het niet lukt, hebben we het grote voorbeeld nog. Wie grote kunst wil beschermen tegen navolgers en voortzetters, gedraagt zich als een rentenier die zijn kapitaal in een oude sok laat zitten. Dat geld moet rollen en dansen, ons allemaal rijker maken.

Lees ook:

Alles was grappig in Uderzo’s tekeningen van Asterix en Obelix

Uderzo, de tekenaar van Asterix en Obelix, was een uitzonderlijk talent. De autodidact kreeg niet altijd de waardering die hij verdiende.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden