ColumnSylvain Ephimenco

Anton Dingeman heeft mijn invalshoek over Trump gejat

Languit liggend op de bank, met een geruit plaid over mijn fragiele onderbenen en een glas Roosvicee binnen handbereik, had ik me voor dit stukje optimaal voorbereid. Toch wist ik dat deze nachtwacht, met als enige metgezel mijn tv-scherm, helaas niet meer dan een voorspelbare productie zou leveren.

Maar de plicht riep, ook al was de verkiezings­uitslag in het ­graniet van de krantenvoor­pagina’s min of meer al gebeiteld. Dit keer kon ik moeilijk rebels ­tegen de stroom in roeien, gezien mijn beperkte sympathie voor het personage. Ik stond inderdaad niet alleen: volgens een internationale opiniepeiling, gehouden in vijf Europese landen, vindt 78 procent van de geënquêteerden dat Donald Trump een afgrijselijke figuur is. Dat hij al vroeg in de nacht onder een blauwe tsunami van tegen­stemmen zou bezwijken, stond al vast volgens alle analisten.

Gelukkig had ik wel een leuke ­invalshoek gevonden om de voorspelbaarheid het hoofd te bieden: wat moesten we straks als die grove en liegende oom het kringetje van onze verjaardagsgesprekken zou ­worden uitgebonjourd? En waarover moesten veel van mijn collega’s nog schrijven, die gedurende vier jaar een veilig Trump-abonnement bij de onderwerpenbank waren aan­gegaan? Ik dacht ook aan die onfortuinlijke cartoonist uit een concurrerend ochtendblad: wat zou er van hem worden als hij dat lompe silhouet met gebrusht eigeel op zijn hoofd niet meer week in week uit in zijn tekeningen kon ridiculiseren? Op alles wat deze collega verafschuwde, tot aan de stekelige af­beelding van het coronavirus toe, had hij de gewoonte dat typische blonde kuifje te zetten.

Het gecoiffeerde kwaad

Een alternatief voor dit gecoiffeerde kwaad, dat onze vrome persgemeente vier jaar lang gul had ­gevoed, vind je niet zomaar. Je kunt ­altijd een Baudetje proberen, maar dat is klein bier. Wat heb je aan een Tweede Kamerlid met twee of drie van de 150 zetels en slechte peilingen, als je eerder over een VS-president met rode pet en atoomknop mocht beschikken?

Bij honderd kiesmannen voorsprong voor Joe Biden viel ik in slaap. Toen ik om vier uur wakker werd, was Trouw al op mijn tablet beland. Tot mijn schrik zag ik de strip van Pieter Geenen en vloekte naar hartenlust tegen mijn iPad: mijn onderbuurman was me te snel af geweest en had als een dief in deze verkiezingsnacht mijn invalshoek gejat.

Hij tekende een van de 187 Trump-duiders van de NOS, evenals cartoonisten en andere Trump­verslaafden en liet ze jammeren dat zonder The Donald hun carrière in een dichtgespijkerde lockdown zou eindigen. Het is ongeveer op dat ­moment dat de tv het sensationele nieuws ophoestte: geen blauwe ­tsunami van Biden-stemmers, geen vreugdedans vol leedvermaak voor het Witte Huis, maar wel een nek-aan-nekrace.

Ik trok de plaid van mijn benen, dronk het restje Roosvicee op en vroeg me af of dit ook niet een leuk onderwerp kon zijn: op petities.com hadden zojuist 108 duizend Nederlandse moslims van de overheid ­geëist om ‘het beledigen van de ­profeet strafbaar te stellen.’

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden