Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Angst is niet normaal, maar went wel. Zelfs Trump went

Opinie

Nelleke Noordervliet

Nelleke Noordervliet © Nelleke Noordervliet
Column

Ik ben bang. Meestal ben ik de angst aardig de baas, want je moet toch leven, nietwaar? In mijn directe omgeving gaat het best. Kinderen en kleinkinderen oké. Vrienden goed en over het algemeen weldenkend. 

De stad waar ik woon, raakt een beetje onleefbaar door het toerisme, maar dat is in wezen een luxeprobleem. Het land waar ik thuis ben, is goed beschermd tegen de krachten van de natuur en heeft tot nu toe redelijk verstandige bestuurders gehad.

Lees verder na de advertentie

Er is nog wel wat te verbeteren, maar dat komt goed als we ons allemaal een beetje positief blijven inzetten en wederzijdse irritaties onderdrukken. Het continent waar ik leef, is getekend door de geschiedenis: verwoestende oorlogen en Holocaust, maar besloot van die ellende te leren en samen te werken. Ook nog niet ideaal, maar we kunnen het aan. Het is een proces van vallen en opstaan. Goed nieuws. Toch?

Als kroon op de inspanning werd een zwarte president gekozen. Een uiterst fatsoenlijk man, die ook nog een geweldige vrouw had

Dependance van Europa

Mijn angst wordt de laatste tijd mede gevoed door het beloofde land aan de overkant van de oceaan. Dat land was een voorbeeld. Van democratie, vooruitgang, vrijheid. Begonnen als een dependance van Europa. Er werden wel wat natives verpletterd, maar toch: the land of the free and the home of the brave. Prachtig land, onbeperkte mogelijkheden. Wie hard werkt, kan iets van zichzelf maken, want all men are created equal. Goh, wat een goed idee.

Tweemaal kwamen ze ons in het oude continent bevrijden: van een hopeloos conflict en van een gruwelijk systeem. We keken tegen ze op. We namen van alles van ze over. Zeker zagen we de problemen. De slavernij in de zuidelijke staten was een lelijke smet op het gelijkheidscredo. In de jaren zestig leefden en streden we mee met de progressieve krachten die de segregatie wilden opheffen. Als uiteindelijke kroon op de inspanning werd veertig jaar later een zwarte president gekozen. Het was een uiterst fatsoenlijk man, die ook nog een geweldige vrouw had. Hij won het met gemak qua intelligentie, sociaal gevoel en ideeënrijkdom van zijn voorgangers. Natuurlijk zagen we hoe het Amerikaanse politieke systeem vastliep. Hoe Democraten en Republikeinen steeds minder samenwerkten, elkaar steeds minder gunden en meer het partijbelang dienden dan het landsbelang.

Natuurlijk zagen we hoe de ongelijkheid toenam en hoe de economische crisis tegenstellingen blootlegde die tot dan verborgen waren gebleven. Maar nog steeds was Amerika de onbetwiste leider van het vrije, democratische Westen, de cultuur die bij ons hoort. Fouten en zwakke plekken in die cultuur? Wel degelijk, maar ik zou in geen andere cultuur willen leven.

Totdat als een reactie op de uitkomsten van de crisis die arme Amerikanen hard trof, terwijl de aanstichters ervan hun bankrekeningen spekten, een onverantwoordelijke steenrijke paranoïde narcist zich naar voren drong en zich liet kiezen tot president. We kennen de vulgaire stijl van deze man. Het kiezersexperiment zou nog tot daaraan toe zijn geweest, als heel Amerika zich dijenkletsend van de blaaskaak had afgewend. Oeps. Vergissing. Sorry.

Voor je het weet, heb je een dreigtweet te pakken en wil je terug gaan schelden

Het optreden van deze president geeft daarentegen groepen de wind in de zeilen, die zich lang gedeisd hielden en nu in kracht en aantal toenemen. Rechts en nationalistisch, zelfs fascistisch. Racistisch en gewelddadig. Bekend onderbuikgespuis, overal en altijd aanwezig in elke maatschappij, maar in principe beheersbaar met goed bestuur en verdeling van welvaart.

In onze woelige wereld gaat dat vertrouwen niet meer op. Overal zien we xenofobe ideeën om zich heen grijpen. In de onderwereld van de sociale media zijn ze prominent en giftig aanwezig, maar ze hebben meer en meer invloed in de bovenwereld gekregen. De Schoo-lezing van Buma was daarvan een nog betrekkelijk braaf voorbeeld.

Het gevaarlijkst van het verschijnsel is dat de ideeën van rechts niet per se allemaal extreem of onzinnig zijn, zodat de aantrekkingskracht op velen groter is dan de angst. We worden tegen elkaar opgezet en uitgespeeld. Een normaal gesprek is niet meer mogelijk. Voor je het weet, heb je een dreigtweet te pakken en wil je terug gaan schelden. Daar ben ik bang voor, ook voor de woede in mezelf. Maar ik merk dat het went. Angst is niet normaal, maar went wel. Zelfs Trump went.

Deel dit artikel

Als kroon op de inspanning werd een zwarte president gekozen. Een uiterst fatsoenlijk man, die ook nog een geweldige vrouw had

Voor je het weet, heb je een dreigtweet te pakken en wil je terug gaan schelden