Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Als je ontevreden bent over een collega, ga je toch niet klikken?

Opinie

Leonie Breebaart

© Maartje Geels
Column

Sommige moderne manieren zijn zo ingeburgerd, dat ze niet erg meer lijken. Toch werd ik door onze nieuwe meedogenloosheid laatst weer onaangenaam verrast - geschokt is een beter woord. 

Het was een doodgewone middag op kantoor en zoals wel vaker als ik mijn computer niet begrijp, riep ik de hulp in van een collega, iemand die ik al decennialang ken en waardeer om meer dan alleen zijn competentie of zijn ‘passie voor de klant’; als méns zou ik willen zeggen, ik weet er even geen origineler woord voor. 

Lees verder na de advertentie

Amper was het probleem verholpen of ik kreeg een mailtje uit een mij onbekende bron - het mediabedrijf waar Trouw onder valt is nogal groot - en in dat mailtje werd me gevraagd de verleende dienst te beoordelen. Was ik goed geholpen? Of zeer matig? Wellicht zelfs ronduit slecht?

Wacht even. Ik weet dat je tegenwoordig gevraagd wordt álles te raten - het café, de camping, de cursus, de co-assistent, de kapper. Maar ik kreeg juist de indruk dat de weerstand tegen die allesomvattende ratings aan het groeien was. Zo heeft de Bijenkorf haar aangescherpte ratingssysteem na overweldigende kritiek net weer afgeschaft. Tot voor kort moesten verkoopmedewerkers hun klanten vragen op internet een formulier in te vullen dat het personeel alleen bij voldoende negens en tienen recht gaf op loonsverhoging.

Aangemoedigd door de FNV durfden de verkopers te verklappen dat het systeem nogal willekeurig was (frisse jonge verkoopsters leken hoger te scoren) en vooral dat de ratings verdeeldheid zaaiden tussen collega’s.

Natuurlijk vulde ik onmiddellijk de hoogste score in

Bijenkorfgate

Journalisten die lucht kregen van Bijenkorfgate, riepen op het systeem te torpederen door op de site massaal negens en tienen uit te delen.

Zulke kleine haarden van verzet waren al opgelaaid, hoewel de Bijenkorfcollega’s nog niet eens werd gevraagd elkáár cijfers uit te delen.

Want dat moest ik nu doen: klikken over een collega. Welke hogergeplaatste leest zo’n beoordeling dan? Waar kan zo’n rating toe leiden? Zijn drie slechte beoordelingen genoeg voor een reprimande of is zo’n score grond tot ontslag? Weet mijn collega dat ik die mail krijg? Of juist niet, wat nog erger is, want dan kan het dus gebeuren dat hij toevallig een slechte nacht heeft gehad en wat knorrig reageert zonder te weten dat een collega die hij al jaren kent... 

Natuurlijk vulde ik onmiddellijk de hoogste score in, wat genoeg zegt over de betrouwbaarheid van zo’n systeem. Want er is toch geen mens die in zo’n geval een ‘zeer matig’ gaat invullen? Als je ontevreden bent, wat ik helemaal niet was, kun je toch gewoon naar zo’n collega toelopen? Dan ga je toch niet klikken?

Misschien was het allemaal een foutje - misschien was dit géén voorbode van een ratingsysteem dat collega’s tegen elkaar opzet.

Misschien beseft de leiding wel degelijk dat het beoordelen van werknemers beter niet overgelaten kan worden aan collega’s onderling, die zo gedwongen worden te oordelen over elkaars kansen op promotie dan wel degradatie. Maar ik ben er niet helemaal gerust op.

Wat is daar nou erg aan? Leonie Breebaart onderzoekt in haar column de actualiteit op filosofische wijze. Lees meer columns in ons dossier. 


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

Door een profiel aan te maken ga je akkoord met de gebruiksvoorwaarden en geef je aan het privacy statement en het cookiebeleid te hebben gelezen.

Deel dit artikel

Natuurlijk vulde ik onmiddellijk de hoogste score in