OpinieBiodiversiteit

Als de wiedeweerga, begin met groen beleid

Een driedeling van ons land biedt een toekomstperspectief voor natuurinclusieve landbouw, stellen René van Druenen en Esther Vastrick van Agrobosbouw NL.

Pensioenen, beleggingen en leningen lopen risico’s door verlies van soorten en schade aan ecosystemen en natuur, concluderen De Nederlandsche Bank (DNB) en het Planbureau voor de Leefomgeving gezamenlijk (Trouw, 18 juni). Het blijkt daarbij te gaan om honderden miljarden euro’s: ‘Duidelijk is dat het verlies aan biodiversiteit een van de grootste risico’s is voor de samenleving en de economie’.

Het artikel wordt voorafgegaan door een voorpagina-artikel waarin deskundigen stellen dat het uitgebrachte advies van de commissie-Remkes om in tien jaar tijd de Nederlandse stikstofuitstoot te halveren, niet hard is onderbouwd. Terwijl voor dat advies natuurlijk net zo goed hetzelfde zou kunnen gelden als voor de conclusie die DNB en het planbureau trekken als het over biodiversiteitsverlies gaat: de cijfers zijn nog aan de lage kant, ‘omdat er nog niet genoeg data zijn over het verband tussen natuur en economie en de berekeningen complex zijn’.

De vraag is of je op een van alle kanten klinkende kreet ‘ons huis staat in brand!’ wel moet reageren met wedervragen over hoeveel kamers het precies gaat en of die inschatting wel hard valt te onderbouwen. Het redactioneel commentaar ‘Advies Remkes biedt kansen’ (Trouw, 13 juni) luidt wat ons betreft dan ook terecht: ‘Het rapport laat zich ook lezen als een aansporing om flink werk te maken van groen beleid, dat eigenlijk onvermijdelijk is’. Ofwel: begin als de wiedeweerga met blussen!

Groen, rood en oranje

Aan een belangrijk, toekomstgericht onderdeel van het advies van de commissie-Remkes is nog maar weinig aandacht besteed. De commissie stelt dat binnen een slimme verbinding van landbouw met de omgeving ook een juiste verbondenheid van landbouw met natuur hoort in een natuurinclusief boerenland. Iets dat – wat deze commissie betreft – zou kunnen worden gerealiseerd in de vorm van een driedeling van ons land langs de lijnen groen, rood en oranje.

Groen staat daarbij voor gebieden met de functie natuur. Een robuuste natuur waar de omstandigheden daarvoor optimaal zijn. Op basis van een (verder uitgebreid?) Natuurnetwerk Nederland (NNN) inclusief de nodige verbindingscorridors.

Rood staat dan voor gebieden met de functie landbouw. Een duurzame, hoogproductieve landbouw ‘waar de omstandigheden voor een ecologisch efficiënte, hoge productie van gewassen optimaal zijn’. Daarbij zo goed mogelijk gebruikmakend van daarvoor geschikte landbouwgrond. Op basis van een soort Agronetwerk Nederland (ANN) bijvoorbeeld.

Met in aansluiting op NNN en ANN oranje verbindingen in het omliggende landelijk gebied, ‘met landschappelijk verweven functies die bijdragen aan de kwaliteit van de leefomgeving van het landelijk gebied’. Met een minder productieve, multifunctionele landbouw ook in gebieden waar die goed aansluit op de lokale landschappelijke waarden met daarop onderscheiden producten.

Geen gek toekomstperspectief

Deze driedeling lijkt geen gek toekomstperspectief te bieden voor allerlei vormen van natuurinclusieve landbouw zoals ook de minister van landbouw die voor ogen heeft. Zeker als we minder productief ook mogen lezen als meer op kwaliteit dan op kwantiteit gericht.

Die driedeling past ook naadloos in de recente aankondiging van de minister van binnenlandse zaken dat Den Haag weer meer de touwtjes in handen gaat nemen als het gaat om de manier waarop we ons land ruimtelijk ordenen.

Maar mag de inkleuring met de drie kleuren dan wel voor alle drie optimaal en zorgvuldig gaan plaatsvinden, passend bij een aanpak die zoveel mogelijk integraal is? Dat is ook wat de commissie-Remkes voorstaat, en niet met bijvoorbeeld oranje als een verzameling van restjes.

Lees ook: 

De Nederlandse Bank en het Planbureau voor de Leefomgeving 

Net als klimaatverandering bedreigt verlies van biodiversiteit de waarde van beleggingen. Financiële instellingen moeten daar meer oog voor krijgen.

Stikstofadvies Remkes berust op ‘arbitraire’ inschattingen

Het strenge advies van de commissie-Remkes, om in tien jaar tijd de Nederlandse stikstofuitstoot te halveren, is juridisch niet noodzakelijk om te voldoen aan de Europese regels. Dat stellen deskundigen die het adviesrapport hebben bestudeerd.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden