OpinieConflict

Alleen met kritiek op Israël én Palestina komt je verder in de kerk

Dialoog in de kerk over Israël in de kerk is prima, zegt Marja van den Beld. Maar er hoort dan ook kritiek bij op de Palestijnse kant.

De kerken moeten proberen bruggen te bouwen tussen Israël en de Palestijnen, zegt vredesactivist Johan Feitsma (Opinie, 1 juli). Voorwaarde is een eerlijke dialoog tussen kerkgangers onderling, in plaats van de huidige polarisatie over een veroordeling van het onrechtvaardige en harde beleid van de Israëlische regering.

Feitsma betreurt het feit dat de Raad van Kerken zich recent gedistantieerd heeft van de oproep door de Wereldraad van Kerken tot sancties tegen Israël. Hierbij gaat hij wel heel makkelijk voorbij aan het gegeven dat eerdere boycots vooral schade hebben opgeleverd voor Palestijnse werknemers.

Bloeiende bedrijven waarin zowel het management als de werkvloer bestond uit Israëliërs en Palestijnen, werden gedwongen te vertrekken. Met als gevolg dat Palestijnen hun baan verloren. Ze kregen daar een salaris dat vijf maal hoger lag dan in puur Palestijnse bedrijven, nog afgezien van extra voorzieningen als ziekte- en vakantiegeld. Vervangende banen werden door de Palestijnse Autoriteit nooit aangeboden. Deze gebeurtenissen zijn uitgebreid gedocumenteerd door Palestijnse werknemers en leidinggevenden.

Een boycot is een politiek middel dat in deze situatie niet bijdraagt aan constructieve oplossingen in het gewone leven.

Inderdaad bestaan er verschillende meningen over dit conflict en over de annexatieplannen van de Israëlische regering. Ook binnen Israël lopen de meningen uiteen, dus het is nog maar de vraag of het zo ver komt.

Doctrine

Maar hoe wil de kerk bijdragen aan een eerlijke dialoog en een rechtvaardige oplossing voor betrokken partijen als de openingszet bestaat uit een zeer onrechtvaardige veroordeling van alleen Israël? Zolang vredesactivisten als Johan Feitsma de Palestijnse Autoriteit als andere verantwoordelijke partij buiten schot laten, zullen die bruggen nooit gebouwd worden. Waarom worden de Palestijnse leiders niet aangesproken op het feit dat zij alle zes vredesvoorstellen van de afgelopen jaren afwezen, zelfs het voorstel waarin 95 procent van hun eisen werd ingewilligd? Dat de Palestijnse bevolking, inclusief de jeugd, via alle kanalen wordt ingepeperd dat Israël geen recht van bestaan heeft, zelfs vernietigd moet worden, omdat het hele gebied tot aan de Middellandse Zee onvervreemdbaar islamitisch gebied is?

Deze laatste doctrine wordt bij elke gelegenheid herhaald door de Iraanse machthebbers en de door hen gefinancierde terreurgroepen Hezbollah en Hamas.

Hoe kunnen er bruggen geslagen worden naar een Palestijnse ‘vredespartner’ die bestaat uit twee facties, Fatah en Hamas, die elkaar op leven en dood bestrijden? Of naar een leider, Abbas, die geen enkel gezag meer heeft onder de Palestijnen vanwege de jarenlange, stuitende corruptie en het feit dat er al in twaalf jaar geen verkiezingen meer geweest zijn?

Lippendienst

Het trieste feit is dat er in de hele Arabische wereld hoogstens nog lippendienst bewezen wordt aan de Palestijnse zaak. Het openlijke verwijt luidt: stop met die eeuwige slachtofferrol, accepteer een compromis en werk aan een gezonde toekomst voor het Palestijnse volk. Een positie die nog eens onderstreept wordt door de keuze van een toenemend aantal Arabische staten om samen op te trekken met Israël.

In het licht van deze weinig hoopgevende feiten kan er alleen sprake zijn van rechtvaardige initiatieven als de vredesbeweging in de kerk niet blind en naïef partij kiest, maar zich serieus wil verdiepen in de complexe situatie van de hele regio en probeert recht te doen aan de noden van beide volken. Pas dan zou de kerk een serieuze partner kunnen worden in het zoeken naar een rechtvaardige vrede.

Marja van den Beld is predikant en lid van het Platform Appèl Kerk en Israël.

Lees ook:

Zoek naar mogelijkheden om bruggen te slaan tussen Israëliërs en Palestijnen

Ook voor Nederlandse kerkgangers is Israëls annexatie van Palestijns gebied een splijtzwam, stelt lezer en vredesactivist Johan Feitsma vast.

Wat betekent annexatie? (En vier andere vragen over de plannen van Netanyahu met de Westelijke Jordaanoever)

Vanaf woensdag mag de Israëlische regering beginnen met het annexeren van delen van de Westelijke Jordaanoever, zo is afgesproken in het regeerakkoord. Het is nog onduidelijk wat de regering van Netanyahu precies van plan is.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden