Beeld Trouw

Column Jamal Ouariachi

Alleen als wereldvreemde Zwitserse zakenman kun je het je permitteren om je af te sluiten voor nieuws

Misschien kwam het doordat ik de hele zaterdag had doorgebracht met mijn neus in de lijvige weekendkranten. Misschien was ik daardoor vatbaar voor de onderwerpregel van de dagelijkse nieuwsbrief van De Correspondent: ‘Sinds 2010 volg ik geen nieuws meer. Het maakt me gelukkiger dan ooit.’

Ik klikte op het linkje in de nieuwsbrief dat me naar een uitgebreide voorpublicatie voerde uit het nieuwe boek van de Zwitserse auteur en zakenman Rolf Dobelli, ‘Het nieuwsdieet’. Dobelli, ‘inspirator van De Correspondent en held van Rob Wijnberg’, beschrijft in het stuk zijn ervaringen als voormalig nieuwsjunkie. Hoe het consumeren van nieuws steeds meer van zijn tijd in beslag begon te nemen, hem nerveus en angstig maakte, zijn concentratie naar de knoppen hielp. Het dagelijks nieuws maakt volgens hem dat je de frequentie van rampen en aanslagen overschat, het geeft je onterecht de illusie dat je goed geïnformeerd bent.

Voortaan alleen nog verdieping

Dobelli besloot te stoppen met het lezen van kranten, het kijken naar journaals, hij schreef zich uit voor nieuwsbrieven. Voortaan las hij alleen nog long­reads, non-fictieboeken en wetenschappelijke teksten. Verdieping! ‘Jij zou dat ook moeten doen. En geloof me’, schrijft Dobelli, ‘je zult niets belangrijks missen.’

Boude stelling. Beetje paradoxaal, ook. Als ik niet geabonneerd was op de nieuwsbrief van De Correspondent, zou ik de voorpublicatie van Dobelli’s boek hebben gemist. Misschien volgen er later deze maand recensies, maar als ik geen kranten lees, krijg ik dus ook geen boekenbijlagen meer onder ogen. Ik zou me naar de boekhandel kunnen reppen, maar waarom zou ik Dobelli’s boek kiezen uit het enorme aanbod dat je daar aantreft?

Op wie moet ik stemmen bij de eerstvolgende Tweede Kamerverkiezingen? Ik kan natuurlijk de partijprogramma’s lezen of de Stemwijzer invullen, maar dan ben je er nog niet. Ik wil weten hoe partijen zich opstellen tijdens Kamerdebatten, hoe hun politici standhouden wanneer ze aan de tand worden gevoeld door journalisten. Daar heb ik nieuwsbronnen voor nodig.

Decadente dwaling

Nieuws kan ook een actieve speler zijn in bepaalde maatschappelijke ontwikkelingen. Denk aan de #MeToo-beweging, groot geworden in de nasleep van de berichtgeving over Harvey Weinstein. De ene na de andere onthulling over seksueel grensoverschrijdend gedrag kreeg aandacht in de media, en juist daardoor durfden steeds meer slachtoffers het aan om zich ook uit te spreken.

De niet-aflatende stroom nieuws mag nadelen hebben. De waan van de dag, de terreur van de frase ‘Breaking news’ in chocoladeletters, vermoeiend ja. Maar je daar helemaal voor afsluiten, kun je je alleen permitteren als je een wereldvreemde Zwitserse zakenman bent. Een open nieuwsvoorziening is een van de eerste dingen die eraan gaan in dictaturen. Kennis is vrijheid. Dobelli’s pleidooi tegen nieuwsconsumptie is een decadente dwaling.

Schrijver Jamal Ouariachi vervangt tijdens de kerstvakantie columnist Stevo Akkerman. Lees hier eerdere columns van Ouariachi terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden