column

Ajax werd ‘in extremis’ verslagen

Sylvain Ephimenco Beeld Maartje Geels

Wat is de mens? ‘Een monument van zwakheden, een prooi van het moment, een speling van het lot’ vond Aristoteles (384-322 v.Chr.). 

Helaas is er geen voorteken dat het noodlot aankondigt, meestal is het vermomd als toeval of verscholen achter Gods voorzienigheid. ‘Het lot zendt ons geen herauten. Het is daar te wijs of te wreed voor’ (Oscar Wilde).

Ik neig naar het tweede: de wreedheid van het lot is vaak onberispelijk en altijd onwijs. Maar soms, zoals woensdagavond, denk je een glimp van die herauten in de verte toch waar te nemen, als de vier ruiters van de Apocalyps hels galopperend op een Amsterdamse grasmat. Daarom ook deed ik rond 22.30 uur die avond de tv even uit. Laf, zeker: de ondraaglijke spanning stuwde tot dat moment stromende lava door mijn bloedbanen. Twee tegen twee op het scoreboord. Ik besloot het tweede scherm in te zetten en raadpleeg om de minuut pagina 814 van Teletekst. Maar naarmate de tijd verstreek, klonk de Latijnse uitdrukking ‘in extremis’, wat ongeveer ‘op het nippertje’ betekent, steeds plausibeler.

In extremis was de dood van Augustin Trébuchon, een Franse veertiger die ooit herder was geweest en de volle vier jaar van de Eerste Wereldoorlog als soldaat aan het front had gediend. Op de ochtend van 11 november 1918 bracht hij een bericht aan zijn kapitein, rennend langs de oever van de Maas. De Duitse kogel trof hem om 10.55 uur in zijn hoofd. Vijf minuten later werd de definitieve wapenstilstand officieel van kracht. En toch mogen de Fransen Trébuchon niet als laatste slachtoffer van het onverschillige lot claimen. Dit was de Amerikaanse Henry Gunther, een rebelse geest die door kritiek op de legerleiding zijn sergeantstreepjes moest inleveren. De Duitsers die zijn onbeholpen charge moesten stoppen, schoten eerst over zijn hoofd om hem te waarschuwen: ze wisten dat de wapenstilstand om 11 uur zou ingaan. Gunther rende door en kreeg vijf kogels in zijn lijf. Hij was om 10.59 uur, één minuut voor de neerdalende vrede, op slag dood.

De Morandi-brug 

Op 14 augustus 2018 om 11.36 uur stortte in Genua de Morandi-brug in, met 43 doden tot gevolg. Op dat moment zag vrachtautochauffeur Luigi Fiorillo, 37 jaar, de auto voor hem in het niets verdwijnen. Hij kon met al zijn kracht net remmen en zijn voertuig gleed door tot een paar meter van de breuk. Zijn kleine groene vrachtauto heeft dagen verlaten op die breuklijn gestaan. Als symbool van de wispelturigheid van het lot. In interviews had Luigi Fiorillo het nooit over destino maar over miracolo. Toen ik vlak voor 23 uur, woensdag, pagina 814 van Teletekst raadpleegde, ontdekte ik ogenblikkelijk de lelijke grimas van het lot.

Laatste minuut

 In de laatste seconde van de wedstrijd had Tottenham zijn derde doelpunt gemaakt. In extremis. De maker, Lucas Moura, moet als een Luigi Fiorillo aan een wonder hebben gedacht. Maar het was het lot. Het lot dat Ajax-keeper André Onana, als een Augustin Trébuchon, machteloos achter de bal naar de grond duwde. Op het nippertje verslagen.

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden