null Beeld

CommentaarAfghanistan

‘Afghanistan’ vraagt om ruim asielbeleid

De ontluisterende beelden uit Afghanistan roepen sterke herinneringen op aan de val van Saigon aan het eind van de Vietnam-oorlog. Chaos op het vliegveld, westerlingen die in allerijl geëvacueerd worden, lokale mensen die wanhopig proberen nog weg te komen. De paniek na de razendsnelle opmars van de Taliban is gigantisch, zeker onder Afghanen die voor westerse diplomaten, militairen, bedrijven, hulporganisaties en media hebben gewerkt.

Hoever de Taliban zullen gaan in het vervolgen en doden van deze mensen en hun familie is nog onzeker, maar de ervaringen in de afgelopen decennia maken de paniek volstrekt begrijpelijk. Iedere steun die deze groep kan krijgen is noodzakelijk, er zal echt ruimhartig asiel verleend moeten worden. Het is in dit geval daadwerkelijk een zaak van leven of dood.

Alles wat is opgebouwd, staat op het spel

Achteraf kan je veroordelen dat de Amerikanen en hun bondgenoten de afbouw van troepen zo snel hebben voltooid. Dat is ook het begrijpelijke verwijt dat president Joe Biden nu krijgt. Maar de alternatieven waren ook niet aantrekkelijk. Langzamere terugtrekking was een optie, maar dan had de implosie van het centraal gezag in Kaboel vermoedelijk alleen maar enkele maanden later plaatsgevonden, gezien de beroerde staat van het gedesillusioneerde Afghaanse leger. Langdurig aanwezig blijven was ook een alternatief, maar gezien de uitzichtloosheid van het conflict geen haalbare optie meer. Ook in Nederland was geen steun meer voor langdurige militaire aanwezigheid.

Dat Afghanistan nu weer afglijdt naar streng-islamitisch gezag is dieptreurig. Alles wat is opgebouwd op het terrein van onderwijs, gezondheidszorg, verbetering van de positie van vrouwen en democratisering, inclusief persvrijheid, staat nu weer op het spel. Daarbovenop komt de zorg dat het land opnieuw een vrijplaats wordt voor andere islamitische extremisten, zoals eerder Al-Qaida. De Taliban weten dat ze dan opnieuw aangevallen kunnen worden, maar of ze daar veel boodschap aan hebben moet blijken.

De onrust is niet voorbij

De lokale bevolking is het grootste slachtoffer, zeker degenen die hoopten te werken aan modernisering van het land. Temeer omdat de onrust vermoedelijk niet voorbij is. Regionale machten als Pakistan, Iran en Rusland zullen meer invloed willen krijgen, lokale milities en etnische groepen zullen positie proberen te bevechten. Burgeroorlog dreigt.

Het Westen kan nu voorlopig alleen toekijken en humanitaire hulp bieden. Van het gedrag van de Taliban zal afhangen of er daadwerkelijk betrekkingen aangeknoopt kunnen worden. Maar hoe dan ook moet het Westen, zoals gezegd, met ruimhartig asielbeleid proberen de levens te redden van degenen die onder het kalifaat echt voor hun leven moeten vrezen.

Het commentaar is de mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden