Brief van de hoofdredactieCees van der Laan

Adjunct-hoofdredacteur gaat weer het vak in

De redactie is afgelopen tijd, naast overleven in coronatijden, in de ban geweest van een andere niet onbelangrijke kwestie: de benoeming van een nieuwe adjunct-hoofdredacteur van Trouw.

Gisteren maakten we haar naam bekend: Dorien Pels. Zij volgt Esther Lammers op, die elf jaar lid is geweest van de hoofdredactie en met wie ik jarenlang met veel plezier heb samengewerkt. Pels neemt ook de portefeuilles van Lammers over, personeel en financiën. Dat zijn belangrijke portefeuilles maar betekent tegelijkertijd een rol in de schaduw en veel ingewikkeldheden.

Aan de ene kant voer je het personeelsbeleid uit, waarbij je te maken hebt met sollicitaties, teleurstellingen van redacteuren, niet goed functionerende mensen, ziekten van collega’s en een lange reeks van andere zaken. Aan de andere kant de financiën, waarbij bij een relatief kleine krant als Trouw iedere euro moet worden omgedraaid. Die combinatie brengt zoals bij elk normaal functionerend bedrijf al de nodige spanning met zich mee. Maar als je personeel bestaat uit kritische journalisten die niets voor waar aannemen totdat ze in zekere zin overtuigd zijn – nooit helemaal en zo hoort het ook – dan moet je als adjunct echt aan de bak.

Lammers mende het paard met strakke hand en beide teugels. Soms dwars tegen de stroom in, ondankbaar werk vaak. Je wordt er niet populair mee. Daarom vond ik het laatste zinnetje in personalia zo mooi: ‘Zij is elf jaar adjunct-hoofdredacteur geweest en laat een redactie achter waar de helft van de journalisten en chefs vrouw is’. Als er één streven bij Lammers in alle discussies leidend was dan was het diversiteit.

Elf jaar in zo’n stressvolle functie is geen sinecure

Wij hebben een lange geschiedenis samen. We kwamen elkaar eind jaren tachtig tegen als regionaal verslaggevers in de IJmond. Zij werkte voor het Haarlems Dagblad en ik voor het Noordhollands Dagblad. We schreven allebei over Hoogovens, tegenwoordig Tata Steel. Over verhitte cao-onderhandelingen, stakingen, staalprijzen, overnames en bijzondere uitvindingen. Huidig FNV-bestuurder Roel Berghuis was toen ook al een van de drijvende krachten achter de staalarbeiders. Later kruisten onze wegen op het Binnenhof, waar zij toen voor Trouw over politiek schreef en ik namens de Geassocieerde Persdiensten (GPD). Vervolgens zaten we samen op de parlementsredactie van deze krant, waarna Lammers chef internet werd en vervolgens adjunct.

Elf jaar in zo’n stressvolle functie is geen sinecure. En het vak lonkte. Je gaat niet de journalistiek in om chef of lid van de hoofdredactie te worden, maar vanwege je speurzin, je behoefte om complexe zaken te ontrafelen, om een column te mogen schrijven of een interview af te nemen. Er wordt wel­eens gegrapt dat een managementfunctie in de journalistiek corvee is, noodzakelijk, maar geen journalistieke droombaan. Lammers vertrekt naar de parlementsredactie. In de journalistiek, of zeker bij Trouw, wordt zo’n overstap niet als een stap terug gezien. Op de redactie lopen diverse ex-adjuncts en één ex-hoofdredacteur rond.

In politiek Den Haag volgt Lammers een andere door mij zeer gewaardeerde collega op, Lex Oomkes, coördinator van de commentaargroep. Hij gaat begin juli met pensioen. Zijn brede blik, zijn enorme kennis van politieke en maatschappelijke verhoudingen en zijn naar cynisme neigende humor in de dagelijkse telefoongesprekken zal ik missen.

Esther Lammers zal ik missen als naaste collega. Gelukkig krijgt ze een prima opvolgster.

Trouw-hoofdredacteur Cees van der Laan schrijft wekelijks over de discussies op de redactie en de keuzes van de krant.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden