Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

7 redenen waarom mijn kind niet mee mag lopen met de avondvierdaagse

Opinie

Nienke Schipper

Gelukzalige gezichten, zakken vol snoep. © anp

Een lange stoet trekt door de straat: blije kinderen, vrolijke ouders. Zingend en getooid in felgekleurde regenjasjes. Het deert niet dat het plenst. Gelukzalige gezichtjes. Het is weer avondvierdaagse. Mijn kinderen kijken verbeten toe vanachter het raam. "Ik vind jou stom, mama."

Al weken stromen de mails binnen en hangt de school vol met affiches. Elke keer weer die teleurstelling als ik opnieuw uitleg waarom ze niet mee mogen doen. "Maar we zijn toch dol op wandelen, mama?" en "als ik nou met een vriendje meeloop?" en "Ah, toe?". Maar ik ben onvermurwbaar. We doen met veel dingen mee, ik wil er zelfs vrij voor nemen, maar niet met de avondvierdaagse. Punt.

Logistiek probleem
Er zijn voldoende redenen om niet mee te willen lopen met de avondvierdaagse. Ten eerste zijn er de planning en de organisatie. De tocht begint ongeveer rond vijf uur en dan zijn mijn man en ik beiden nog aan het werk. Het is al een hele toer om de kinderen op een gewone dag op tijd uit de buitenschoolse opvang te halen, eten te koken, te douchen en ze op een verantwoorde tijd in bed te hebben. Laat staan als er tussendoor ook nog vijf kilometer gelopen moet worden.

Sociale druk
Allergisch ben ik voor sociale druk. Als iedereen iets doet, doen wij het juist niet. Of net anders.

Lemmingen
Wandelen is vrijheid, ter plaatse bedenken of je links- of rechtsaf gaat. In de vrije natuur, frisse lucht, een huppelend konijn. Het liefst uren achtereen met een rugzak vol broodjes en een reep chocolade voor als je het echt niet meer trekt. Geen stoeptegels, bordjes volgen, wachten op de klaarover, marsliedjes zingen en als lemmingen achter elkaar aanlopen.

Ongezond
Juist het moment aan het einde van de dag verdient een mooie maaltijd, samen aan tafel. Als je tijdens etenstijd over straat banjert, schiet het normale avondeten er natuurlijk bij in. Vooraf eten is te vroeg, en achteraf zijn de kinderen te uitgeput om nog een hele maaltijd tot zich te nemen. Maar het is reuze ongezond om al lopende een snelle hap naar binnen te schuiven. En dan heb ik het nog niet eens over de snoepwedloop die vooral onder de jongere deelnemers gebruikelijk schijnt te zijn.

Uitputtingsslag
"Nee Joost kan niet komen spelen, ik wil hem een beetje fris houden voor de laatste etappe. Hij ligt toch elke dag net te laat in bed he." Naar mate de week vordert, trekt de dagelijkse tocht vooral op jonge kinderen een flinke wissel. En als ze al te moe zijn om te spelen, hoe zit dat dan met leren?

Gezelligheid
"Samen lopen is zo gezellig." Een geldig argument, maar doorgaans lopen kinderen samen met hun leeftijdsgenoten en de ouders ergens anders. Pas aan het einde van de etappe tref je elkaar weer. En gezellig met ouders kletsen gaat veel beter in de tuin, met een wijntje.

Cumulatieve stress
Al voorgaande redenen leveren opgeteld natuurlijk een flinke portie stress op binnen het gezin. In de week van de avondvierdaagse, draait alles om -jawel- de avondvierdaagse. Alleen dat al moet voldoende reden zijn om niet mee te willen doen, want het dagelijkse leven van werkende ouders met schoolgaande kinderen is al druk genoeg.

Tegen de stress en om te onthaasten: ga eens echt wandelen, als gezin. Zonder al die poespas.

Deel dit artikel