Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

2,1 miljoen Nederlanders slikken statines. Ik ben er een van.

Opinie

Stevo Akkerman

Stevo Akkerman © Trouw
Column

Ik had net een herhaalrecept aangevraagd voor de cholesterolverlagers die ik dagelijks naar binnen werk sinds ik drie jaar geleden een tia kreeg, toen mijn oog viel op een stuk in de Volkskrant.

‘Een getal dat het bloed doet koken,’ stond erboven. Korte inhoud: nu al slikken 2,1 miljoen Nederlanders statines om de zogeheten ‘slechte’ cholesterolwaarden in hun bloed naar beneden te krijgen. Daar lijken nog een half tot een miljoen bij te komen nu de criteria zijn aangescherpt. Nog even en we kunnen het beter in het drinkwater doen, zoals ooit met fluor gebeurde.

Lees verder na de advertentie

Is het nodig de helft van de volwassen bevolking deze medicijnen te laten nemen? Ik heb geen flauw idee, en dat is precies het probleem, in elk geval voor mijzelf. Het liefst slik ik zo weinig mogelijk, maar ik ontbeer de kennis om daar verstandige besluiten over te kunnen nemen en dus moet ik op de arts vertrouwen, wat ik best zou willen doen als ik niet wist welke rol de farmaceutische industrie speelt in de spreekkamer. Maar de alternatieven kan ik ook niet beoordelen – stuur mij geen tips, lieve lezers – dus stap ik straks weer even op de fiets om naar de apotheek te gaan.

We hebben dit stukje ge­zond­heids­zorg geheel in handen gegeven van commerciële partijen en dat heeft consequenties

Stevo Akkerman

Huisarts Hans van der Linde zegt in de Volkskrant dat de medicijnfabrikanten de enigen zijn die baat hebben bij de nieuwe cholesterolrichtlijn. De commissie die de regels heeft opgesteld telt twaalf leden, en volgens Van der Linde hebben zeven van hen ‘banden met farmaceutische bedrijven’. Goed mogelijk dat ze naar eer en geweten handelen – de beroepsvereniging ontkent dat er sprake is van belangenverstrengeling – maar dat stelt me niet echt gerust. En dat is omdat de farmaceutische industrie niet per se het beste met de patiënt voorheeft. Ook niet per se het slechtste, maar we hebben dit stukje gezondheidszorg geheel in handen gegeven van commerciële partijen en dat heeft consequenties.

Immuuntherapie

Trouw liet afgelopen week zien wat het bijvoorbeeld betekent voor de ontwikkeling van immuuntherapie bij kankerpatiënten. Heel wat anders dan statines, maar evengoed dodelijk voor het vertrouwen. Financiering van verder onderzoek naar een veelbelovende en geldbesparende aanpak blijkt te stuiten op onwil van de betrokken farmaceut, omdat die verwacht dat deze methode eerder verlies dan winst zal opleveren. In geld uitgedrukt. Niet in gezondheid. Bedrijfsmatig gezien is dit een volstrekt logische gedachtengang, maar de maatschappelijke uitkomst is behoorlijk ziek, en de vraag is waarom de maatschappij, wij dus, dit laten gebeuren.

Als het marktmechanisme op dit gebied niet werkt, zouden we er ook voor kunnen kiezen de ontwikkeling van medicijnen over te hevelen naar onafhankelijke academische instellingen. De Deense hoogleraar Peter GØtzsche, erkend criticaster van Big Pharma, heeft dat al eens voorgesteld. Hij zou willen dat non-profitorganisaties het medicijnonderzoek geheel overnamen. En hij wil ook dat wij veel minder gaan slikken: “Gebruik alleen geneesmiddelen als het absoluut nodig is, en dat is zelden het geval.” Maar ja, wat is absoluut nodig en hoe vaak is zelden? Ik houd het voorlopig op eenmaal daags.

Drie keer per week schrijft Stevo Akkerman een column waarin hij de ‘keiharde nuance’ en het ‘onverbiddelijke enerzijds-anderzijds’ preekt.

Deel dit artikel

We hebben dit stukje ge­zond­heids­zorg geheel in handen gegeven van commerciële partijen en dat heeft consequenties

Stevo Akkerman