Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Mensen die tegen zwarte piet zijn om 'zwarte mensen niet te kwetsen', missen het punt

Opinie

Seada Nourhussen

Seada Nourhussen. © Maartje Geels
Column

Als mensen tegen mij zeggen dat ze 'tegen zwarte piet' zijn omdat ze 'zwarte mensen niet willen kwetsen', denk ik altijd: je mist het punt. Kwetsen is een oninteressant fenomeen dat je aan gevoelens kunt verbinden in plaats van aan systemen. 

Gevoelens zijn ahistorisch en apolitiek. Zo raken we enkel het oppervlak van onrecht, en komen we nooit bij de kern. Of de bodem. Een lezeres van deze krant kwam eens op me af omdat ze vond dat ik niet zo vaak 'wit' moest zeggen omdat 'we allemaal mensen zijn' en zij 'geen verschillen' zag. 

Lees verder na de advertentie

Dat was ook zo'n 'punt missen'-moment. Toen ik zei dat ik het ook niet over witte mensen heb, maar over witheid als systeem, raakte ze in de war. Witheid is wel een systeem dat wordt gedragen door witte mensen omdat zij er het meeste baat bij hebben, maar om individuen gaat het eigenlijk niet.

Het ging me niet om Blok. Wel om hoe witte mannen altijd bevoordeeld worden in ons mondiale systeem van witheid.

Blok al eerder gefileerd

Hetzelfde geldt voor de kwestie Stef Blok. Ik heb hem op deze plek al eens gefileerd toen hij Halbe Zijlstra mocht opvolgen, omdat hij seksistische uitspraken deed en zonder enige affiniteit of ervaring met het internationale toneel ongeschikt leek als minister van buitenlandse zaken. Dat hij inderdaad niet diplomatiek genoeg is voor dit ambt, is gebleken na zijn openlijke afwijzing van multiculturele en multi-etnische samenlevingen - wat in feite alle samenlevingen op de aardbol en misschien wel daarbuiten zijn. 

Maar het ging me niet om Blok. Wel om hoe witte mannen altijd bevoordeeld worden in ons mondiale systeem van witheid. Hoe dat systeem hen, ongeacht kennis of kunde, automatisch bovenop de piramide plaatst. Comfortabel rustend op al onze schouders.

Ik was aanvankelijk blij met de massale verontwaardiging over Bloks standpunt dat multiculturaliteit onmogelijk vreedzaam kan zijn, en toch had ik ook daarbij weer een 'we missen het punt'-gevoel. Veel mensen vonden Bloks uitspraken 'on-Nederlands'. Is dat zo, met de PVV als tweede partij van het land? De brief aan Blok van 200 ambtenaren op buitenlandse zaken die hem vragen om een gesprek over het gebrek aan 'collega's met een biculturele achtergrond' frappeerde al helemaal. Dus mensen met een migratieachtergrond moeten een minister die 'xenofobie pragmatisch' benadert in een voor hen onveilige omgeving gaan opvoeden?

De brief van zestig journalisten, politici en advocaten in de Volkskrant was sympathiek, maar had een te vage eis. De terecht verbolgen reactie van de Surinaamse regering moest vooral duidelijk maken hoe ontzettend gelukt Suriname is als democratische rechtsstaat. Het ging niet over hoe Blok wel de allerlaatste is die zijn waffel mag openen over de etnische verscheidenheid in Suriname, omdat die een creatie is van het koloniale Nederlandse bewind, dat tot 43 jaar geleden nog bestond.

Lomp

Welk punt mis ik dan? Het punt dat Stef Blok overstijgt. In feite erkende hij dat racisme en kolonialisme bestaan en dodelijke gevolgen hebben. Ik wil bijna zeggen: bravo. De manier waarop hij dat deed was alleen lomp en ontkende het bestaan van de oorspronkelijke bewoners van bijvoorbeeld Australië. Maar liever dat dan een Rutte die pronkt met de Turkse en Marokkaanse jongens die hij lesgeeft in de Schilderswijk, maar wiens zussen en moeders hij geen vrijheid van godsdienst gunt.

Kunnen we ophouden met de verbaasdheid over racisme en het meer hebben over het eeuwenoude racistische systeem? "Waar komt het vandáán", zei advocaat Bénédicte Ficq, een van de ondertekenaars van de brief in de Volkskrant, bijna gespeeld verbaasd bij 'Jinek' over de uitspraken van Blok. Nou, inderdaad. Laat het daar over gaan.

Eerdere columns van Seada Nourhussen leest u hier.

Lees ook: 

Stef Blok mag blij zijn dat er in Nederland geen Sacha Baron Cohen rondloopt

Onze minister van buitenlandse zaken Stef Blok mag blij zijn dat er in Nederland geen Sacha Baron Cohen rondloopt. Want wat als hij in de handen was gevallen van deze Britse artiest die mensen écht weet te ontmaskeren met zijn camera?

Misschien deed Blok toch iets goed

Minister Blok deed onhandige uitspraken, maar alleen 'foei' roepen is niet de juiste reactie, vindt Gert Jan Geling, docent integrale veiligheidskunde op de Haagse Hogeschool.

Deel dit artikel

Het ging me niet om Blok. Wel om hoe witte mannen altijd bevoordeeld worden in ons mondiale systeem van witheid.