null Beeld
Beeld

ColumnErik Ex

Vervelende ouders? Welnee. Leraren krijgen meer complimenten dan klachten

Erik Ex

“Hoe is de moraal onder het lerarenkorps, niet echt hoog toch?” Naast mij zitten twee vrienden van mijn broer, we buigen ons over dezelfde Chinese hot pot. Allebei overwegen ze om het onderwijs in te gaan, maar tot nu toe hebben ze het niet aangedurfd. “Tja, het salaris hè…”, zegt de één. “En het lijkt me lastig met al die eigenwijze ouders tegenwoordig.”

Onlangs meldde de NOS dat ambulancepersoneel buiten de eigen kring vaak vragen krijgt over geweld tegen de beroepsgroep. Maar de meeste broeders maken dit in hun carrière nooit mee. De branchevereniging klaagde dat er zo een negatief beeld ontstaat.

Bestaat zo’n negatief beeld in het onderwijs ook? En is daar wat aan te doen? Uit een onderzoek in 2018 bleek dat maar liefst 40 procent van de niet-leraren, net zoals de vrienden van mijn broer, best voor de klas zou willen. Als maar een fractie van dit potentieel de stap werkelijk zou zetten is het lerarentekort verleden tijd.

Toen ik de twee potentiële leraren vertelde dat ik van mijn salaris prima in Amsterdam kan wonen, waren ze lichtelijk verbaasd. Maar je moet er wel full-time voor werken en dat doen de meeste leraren niet (ook dát zou het tekort zo oplossen trouwens). En die ouders? Dat is zeer incidenteel: de verhouding complimenten tot klachten uit die hoek is honderd tot één.

Het is niet iets om erbij te doen na je uitgebluste carrière

Maar liever zou ik het op feestjes niet over salaris en lastige ouders hebben. Ik ben immers samen met mijn collega’s vooral de hele dag bezig het onderwijs beter te maken. We slaan een brug tussen de samenleving en haar toekomst.

Het liefst zou ik vertellen dat we daar best goed in zijn in Nederland, dat we tot de koplopers in Europa behoren. Dat we onze eigen professie vormgeven. Dat we de lat hoog leggen voor nieuwe leraren en dat het niet zomaar iets is om erbij te doen na je uitgebluste carrière.

Maar dit is allemaal niet zo: we horen (niet meer) tot de koplopers en we zijn werknemers zonder beroepscode. Opleidingen, werkgevers, het ministerie en adviescommissies geven ons beroep vorm.

Een sterke beroepsvereniging zou die rol op zich kunnen nemen. Die, in de situatie van een schoolsluiting, scholen en de minister adviseert in plaats van andersom. Maar leraren laten zich moeilijk verenigen, zeker in het voortgezet onderwijs. Soms als er gestaakt moet worden, wil het nog wel, maar dan ziet het hele land weer boze leraren met gekke vakbondspetjes. De beste reclame voor het leraarschap zou een professionele en ambitieuze beroepsgroep zijn die eenheid uitstraalt en richting geeft.

Vorige week maandag werd in Pakhuis de Zwijger aangekondigd dat Het Lerarencollectief, de beroepsorganisatie voor leerkrachten in het basisonderwijs ook een tak wil oprichten voor het voortgezet onderwijs. Draagvlak vinden zal de lastigste opgave zijn, maar het moet geprobeerd worden. De moraal moet immers omhoog.

Erik Ex (1987) is leraar geschiedenis op het Cygnus Gymnasium in Amsterdam en lerarenopleider aan de Universiteit Utrecht. Hij schrijft elke twee weken een column. Lees zijn eerdere bijdragen hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden