null Beeld

ColumnSofie van de Waart -Govaert

‘Meet ups’ over de serie ‘Klassen’ zetten geen zoden aan de dijk

“Laat je waardering zien door middel van het dovenapplaus!” Ik zit in een digitale bijeenkomst naar aanleiding van Klassen, die serie die zóveel losgemaakt heeft dat er nu door het hele land ‘meet ups’ georganiseerd worden om samen te strijden tegen kansenongelijkheid. En nu leer ik dus dat het wapperen met je handen een prima manier is om een visueel applaus over te brengen. Het is een lovenswaardig initiatief. En vrij uitzonderlijk, dat een televisieprogramma leerkrachten, bestuurders en politici op deze manier bij elkaar brengt.

Na de video-etiquette gingen we uit elkaar in een zogenaamde ‘break out room’; we werden gekoppeld aan zes andere deelnemers en daarna gingen we oplossingen verzinnen binnen ons deelonderwerp ‘zorgen versus lesgeven’. Oftewel, het probleem dat er op sommige scholen zoveel zorg nodig is, dat de leerkrachten niet meer toekomen aan hun primaire taak: kennis overdragen. Interessant, want in de break out room ontmoette ik meteen wat collega’s uit de provincie die ik kon toevoegen aan mijn LinkedIn-account.

Maar het was ons doel om oplossingen bedenken die we ook daadwerkelijk konden uitvoeren - en dat viel nog niet mee. We kwamen op het idee om op elke school een coach neer te zetten die de zorgproblemen kan overnemen van de docent, zodat die zich weer kan richten op het lesgeven. Prima plan, maar de vragen over de financiën en of de docenten hier wel op zaten te wachten, hoefden wij gelukkig niet te beantwoorden.

En dat was meteen de reden van mijn dubbele gevoel over deze avond; er werden een heleboel open deuren ingetrapt, zoals dat een goede schoolleider belangrijk is, en er werden oplossingen genoemd die goed zouden kunnen zijn, maar ik had niet het gevoel dat we met deze avond daadwerkelijk iets aan het veranderen waren. Daarvoor zijn de problemen in het onderwijs te complex, en hebben de mensen die aanwezig waren bij de bijeenkomst te weinig macht.

Want er is een serieus Marshallplan voor het onderwijs nodig om de grootste problemen, zoals het lerarentekort en het niet passende onderwijs, structureel en op de lange termijn op te lossen. Een avondje meet up hier en daar gaat daarin nooit het verschil maken. Zelf richt ik me, bij wijze van overlevingsstrategie, in het onderwijs  al jaren alleen nog maar op projecten waarin ik wél resultaten kan behalen, zoals nu met het oprichten van een school voor hoogbegaafde kinderen. En tegelijk knaagt dat.

Want ik zou eigenlijk minder sceptisch moeten zijn. Nelson Mandela zei het immers al: “A winner is a dreamer who never gives up”. Hopelijk blijken de makers van Klassen en hun boegbeeld, de Amsterdamse wethouder onderwijs Marjolein Moorman, wél de winnaars op de lange termijn. En daarom verdienen ze al onze lof en steun.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden