ColumnSofie van de Waart

Gezonde kinderen, die met plezier naar school gaan, zitten nu ineens thuis

Ik sta in de voortuin van een Brabantse buitenwijk bij mijn leerling die nu zes weken ontbreekt in de Plusklas. Het doet me denken aan mijn tijd als jongerenwerkster in de Haagse wijk Moerwijk. Als er gedoe was, ging ik op huisbezoek. Mijn leerling is echter geen lastige jongere maar een ambitieus basisschoolmeisje met uitstekende schoolresultaten. Haar moeder heeft begin oktober corona gekregen, lag twintig dagen op de intensive care en in totaal zes weken in het ziekenhuis. Gezien het infectiegevaar is het niet verantwoord dat haar kinderen naar school komen.

Mijn leerling komt naar buiten met een stoffen mondkapje op en een doosje Merci-chocolade voor mij. De ouders van het gezin met vier meisjes kwamen zestien jaar geleden uit Georgië. Haar moeder verontschuldigt zich uitgebreid omdat ze mij niet binnen mag vragen.

Ik heb ook een doosje chocola én een pakje uitdagend huiswerk bij me. Ik vraag de leerling hoe het gaat. Verrassend genoeg gaat het prima. Elke dag volgt ze de lessen online, ons schoolbestuur heeft na de eerste lockdown gelukkig voor iedere leerling een laptop aangeschaft. Ze gaat elke dag met haar zusjes naar buiten en volgens haar moeder maakt ze haar huiswerk helemaal zelfstandig.

Eenzaam

Ik vraag haar of ze eenzaam is, en ze vertelt lachend dat dat met vier meiden in huis niet mogelijk is. Haar jongere zusjes bestuderen vanachter het gordijn het tuinbezoek. Ze hoopt na de kerstvakantie weer naar school te mogen, mits haar moeder weer aangesterkt is.

Ik heb jarenlang een extreem lastige categorie thuiszitters begeleid. Leerlingen voor wie ons schoolsysteem niet passend is, die van school naar school hoppen en uiteindelijk thuis komen te zitten. Hoogbegaafde leerlingen, autistische leerlingen, leerlingen met ernstige ADHD. Ook begeleidde ik leerlingen met medische problemen die weinig naar school kunnen. Over deze leerlingen gaat het regelmatig in het nieuws, ook al zijn er ook voor hen zeker niet genoeg passende oplossingen.

Maar nooit eerder maakte ik mee dat gezonde kinderen die met veel plezier naar school gaan, thuis kwamen te zitten. Leerlingen van wie de ouders een longziekte hebben, kanker hebben gehad of net uit het ziekenhuis komen en bij wie de artsen het nu te risicovol vinden om de kinderen in contact met anderen te laten komen. Ze volgen gelukkig wel onderwijs dankzij de extra inspanningen van de leerkrachten, maar hebben nauwelijks sociale contacten en er is verdriet, en de angst om hun ouders te verliezen.

Veerkrachtig

Ik lees en hoor er veel te weinig over en ik maak me zorgen, want ik vermoed dat ze niet allemaal zo veerkrachtig zijn als dit meisje. Mijn leerling zit in groep acht. Ik vraag haar of ze al weet waar ze volgend jaar naartoe wil. “Ja, mevrouw. Ik wil graag naar het Stedelijk Gymnasium. Ik heb samen met mijn moeder on­line gekeken naar alle informatie. Dat gaat helemaal goed komen!”

Onderwijscolumnist Sofie van de Waart- Govaert was acht jaar juf op verschillende basisscholen. Daarna is ze leerlingen individueel gaan begeleiden, onderwijsadviseur geworden en hoogbegaafdenspecialist. Ze woont en werkt inmiddels in Noord-Brabant. Lees al haar columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden