null Beeld -
Beeld -

OnderwijscolumnSofie van de Waart

Eerst leerkrachten inenten, dán de terrassen open!

“Weet je wat, ik bel je moeder wel via FaceTime, dit kost me te veel tijd!” De dag na de opening van Explora, de parttime hoogbegaafdenschool waar ik nu werk, wordt het eerste kind halverwege de ochtend opgehaald. Zijn broertje heeft corona dus hij moet in quarantaine. ’s Middags geldt dat ook voor leerling nummer 2 dus ik wil de volgende dag hybride lesgeven, zoals het zo mooi heet. Dan geef je gewoon les in de klas aan de leerlingen die er zitten, maar heb je ook leerlingen die via Teams digitaal meedoen.

Het zweet staat op mijn rug

Een mooie oplossing, mits de techniek niet hapert, zoals vandaag. Uiteindelijk start ik mijn les, ruim een kwartier later, met elf leerlingen in de kring, eentje op mijn telefoon via Facetime en eentje via mijn laptop. De dag moet nog beginnen maar het zweet staat op mijn rug.

De basisscholen zijn open en dat is fijn. Fijn voor de leerlingen, fijn voor de ouders en fijn voor de meesters en juffen die hun leerlingen hebben gemist. Maar de manier waarop we geopend zijn is nauwelijks verantwoord te noemen. Elke week worden er klassen van de scholen waar ik voor werk naar huis gestuurd voor minimaal enkele dagen. In allerijl komen ouders de leerlingen en hun lesmaterialen ophalen en de leraar past zich vliegensvlug aan zodat er meteen online lesgegeven kan worden.

Elke dag zijn er leerlingen afwezig die online les (en aandacht!) moeten krijgen terwijl de leerkracht ook les geeft aan de rest van de klas. Elke dag zijn er collega’s thuis in afwachting van testuitslagen. De directeur besteedt vrijwel elke zondag aan het rondbreien van een haast onmogelijke personeelspuzzel om er maar voor te zorgen dat op maandag elke klas een meester of juf heeft, en als dat niet lukt wordt het een klassenassistent, intern begeleider of directeur, waardoor andere belangrijke taken blijven liggen.

Het was, het is en het blijft voorlopig crisis in onderwijsland

Het was, het is en het blijft voorlopig crisis in onderwijsland, want er zijn gewoon te weinig leerkrachten. Dus is het de hoogste tijd om, vóór we de terrassen open gaan gooien, de leerkrachten in te gaan enten, en wel vanaf gisteren. Er vallen nu namelijk elke dag waardevolle leerkrachten om door de wéér verhoogde werkdruk of door langdurige coronaklachten.

Maar er gloort een sprankje hoop aan de horizon… zojuist bereikt mij het bericht dat de sneltesten voor leerkrachten op grote schaal beschikbaar komen. Dat zou betekenen dat wij ons twee keer per week kunnen testen waardoor grotere besmettingen in klassen beperkt kunnen worden en er minder lang gewacht hoeft te worden op de testuitslagen.

Als de testen inderdaad op zo’n grote schaal geleverd worden (voor ons bestuur toch al gauw 600 testen per week) kán het weer een stapje voorwaarts zijn in het achterhoedegevecht dat de scholen nu aan het voeren zijn. Laten we moed houden!

Onderwijscolumnist Sofie van de Waart- Govaert was acht jaar juf op verschillende basisscholen. Daarna is ze leerlingen individueel gaan begeleiden, onderwijsadviseur geworden en hoogbegaafdenspecialist. Ze woont en werkt inmiddels in Noord-Brabant. Lees al haar columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden