null Beeld
Beeld

ColumnSofie van de Waart - Govaert

Digitaal orde houden blijkt nog niet zo makkelijk. ‘Het is niet toegestaan schermfoto's van de docent te maken’

De mail aan de klas van mijn nichtje na de eerste digitale les van dit jaar sprak boekdelen: ‘Vanaf morgen is het verboden stemvervormers te gebruiken als je praat. Er wordt niet meer gegeten of gedronken voor de camera, je bent aangekleed (geen onesie) en het is verboden je camera tijdens de les uit te zetten. Het is niet toegestaan schermfoto’s van de docent te maken en die als achtergrond te gebruiken. Als je je niet aan deze regels houdt, verwijder ik je per direct uit de digitale les.’

Digitaal orde houden is door corona opeens een nieuw thema geworden in de lespraktijk en blijkt nog niet zo makkelijk. Maar ook in een gewone klas is dat het lastigste onderdeel van ons vak, waar op de lerarenopleiding verrassend weinig aandacht aan wordt besteed. Terwijl je geen les kan geven zonder orde.

Mijn eerste mentor in groep 5 begon gewoon aan zijn les en het werd meteen stil, hij leek er niets bijzonders voor te doen. Praatte een leerling door hem heen dan was zijn ergste reprimande dat hij even in zijn vingers knipte, heel zachtjes, en dan was het klaar. Als ik lesgaf terwijl hij erbij was ging het perfect, maar als hij even koffie ging halen, oei, dan moest ik alles uit de kast halen om de rust te bewaren.

De angst om niet aardig gevonden te worden

Mijn beginnersfout was dat ik wel waarschuwde maar niet optrad, uit angst niet aardig gevonden te worden. De vele tips en trucs van het orde houden leerde ik met vallen en opstaan, maar het scheelde wel dat op mijn eerste school een cultuur van orde en respect heerste.

De leerlingen wachtten buiten in een jongens- en meisjesrij tot ze naar binnen mochten, leerkrachten van de bovenbouw werden met u en mevrouw plus achternaam aangesproken en in de klas zaten de leerlingen in nette rijtjes. Ouderwets, maar het werkte prima. Het was een veilige omgeving om het vak te leren, want scheldpartijen van ouders of grote monden van leerlingen zoals ik op latere scholen meemaakte kwamen op deze school niet voor.

In Engeland luidt het devies voor startende leerkrachten Never smile until Christmas, oftewel, pas als er orde is kan je het gezellig maken. Dat dat eigenlijk prima werkt ontdekte ik toen ik met mijn peuter en baby in een wandelwagen in Den Haag over de stoep wandelde. Waar ik net min of meer de heg in geduwd was door een gillende en duwende kluwen Nederlandse schoolkinderen op weg naar de gymnastiek passeerde ik vijf minuten later een klas van de British School. De juf gaf een seintje en alle kinderen, die keurig twee aan twee liepen, zonder te gillen, stopten en draaiden een kwartslag zodat ik ruim baan had om te passeren. Helaas haalde ik dat niveau van wellevendheid met mijn klas alleen als ik het ‘legertje spelen’ noemde.

Onderwijscolumnist Sofie van de Waart- Govaert was acht jaar juf op verschillende basisscholen. Daarna is ze leerlingen individueel gaan begeleiden, onderwijsadviseur geworden en hoogbegaafdenspecialist. Ze woont en werkt inmiddels in Noord-Brabant. Lees haar columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden