ColumnNaomi Smits

De start van het coronaonderwijs lijkt wel een militaire operatie

“Juf, kun je me…”

“Afstand!”, roep ik, iets hysterischer dan gedacht. Goof springt een meter naar achteren en ook Daphne zet een grote stap opzij. Het is even wennen voor groep 8 om niet te dicht in de buurt van hun juf te komen. 

De eerste twee ochtenden vlogen de commando’s – van ‘handen wassen’ tot ‘blijf uit de buurt’ met enige regelmaat door de lucht. De start van het coronaonderwijs leek ergens wel op een militaire operatie. Afzetlinten op het schoolplein, een streng bewaakte in- en uitgang voor de leerlingen, met de leerkracht als generaal die de exercitie in goede banen probeerde te leiden. Maar hoe fijn was het om de kinderen weer te zien. En hoe blij waren de meeste bijna-pubers om weer naar school toe te mogen.

Ik zeg met nadruk ‘de meeste’: een aantal was liever thuisgebleven om ongestoord en zonder prikkels aan de opdrachten te werken. En een paar kinderen deelden net als ik die zorgen waarover ik de vorige keer schreef. 

In de kring praten we erover. Dion is door zijn lage weerstand angstig om ziek te worden en Zoë is als de dood om anderen te besmetten. Julia vraagt zich oprecht af hoe ik haar extra uitleg moet geven als ze rekenen niet snapt. Krijgt ze de verlengde instructie op anderhalve meter afstand net zo goed mee als wanneer ze pal naast me zit? Ik verzeker haar dat ik mijn uiterste best ga doen, maar dat ik door alle ­restricties moet roeien met de riemen die we hebben.

Lekker chillen en gamen

Als ik vraag hoe de kinderen de afgelopen weken hebben ervaren en wat ze allemaal hebben meegemaakt, schieten vijftien vingers de lucht in. De dagen waren eentonig – ’s ochtends schoolwerk en ’s middags ontspanning – maar wel gezellig. Geen gejaag, iets minder op de klok kijken en verder lekker chillen, gamen en Netflixen.

Janne vraagt wat ik van het thuiswerken en thuis zijn vond. Ik antwoord eerlijk dat het erg prettig was. Die vrij lege agenda beviel me stiekem wel, en de quality time met mijn gezin was erg waardevol. Julian knikt hevig: “Dat zei mijn moeder ook!”

In de loop van de dag zijn de manschappen van groep 8 goed gedrild en nemen ze de voorzorgsmaatregelen strikt in acht. Voorkomen is beter dan genezen, luidt inmiddels het devies van de afzwaaiende troepenmacht.

“Pas op, maak plaats voor de juf”, hoor ik Jesper zeggen, wanneer ik de musicalboekjes op de instructietafel wil leggen. En als we vervolgens de tekst van de musical doornemen, de liedjes oefenen en heel hard om de woordgrapjes moeten lachen, ben ik blij dat ik weer terug op school ben.

Ik geef ruiterlijk toe dat ik na deze intensieve dagen doodmoe naar huis ben gegaan. Maar wel met een grote glimlach en met minder gemengde ­gevoelens.

Naomi Smits geeft les op de Driekoningenschool in De Meern. Voor de onderwijspagina’s van Trouw schrijft ze over het wel en wee van haar groep 7 en 8. Lees haar columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden