null Beeld
Beeld

ColumnSofie van de Waart

De nieuwste Sloblossing voor ‘de hobby van het vrouwtje’ zal weer veel gezeur opleveren

Sloblossing. Geniaal gevonden van mijn collega Thijs Roovers, als synoniem voor de lappendeken aan maatregelen, oplossinkjes en ‘genereuze gebaren’ naar het basisonderwijs om maar één ding te vermijden: een rechtvaardige, structurele loonsverhoging. Want dat is de enige stap om de grootste sluipmoordenaar van dit moment de pas af te snijden: het lerarentekort.

Wanneer er mensen op de ic doodgaan aan corona is de crisis zó zichtbaar dat de ‘hele diepe zakken’ van Hoekstra benut kunnen worden om een land economisch overeind te houden. Maar ons uitstekende basisonderwijs, jarenlang onze internationale trots, mag langzaam een zachte dood sterven.

De nieuwste Sloblossing is meer geld geven aan leraren op achterstandsscholen om het aantrekkelijker te maken daar te blijven werken totdat de corona-achterstanden zijn weggewerkt. Niet structureel, maar tijdelijk, uiteraard. En het zal net zoveel gezeur opleveren als de vermaledijde coronazorgbonus. Wie wel, wie niet en waarom?

Terwijl, er is ontzettend veel geld in Nederland. Er wordt geskied, er wordt verbouwd, er worden kuddes Tesla’s en bitcoins gekocht. Maar als je een ‘vitaal beroep’ beoefent aan de basis van alles wat wij zijn als maatschappij, maakt de bank het je niet makkelijk. Mijn neefje en zijn vrouw, beiden al drie jaar fulltime voor de klas, konden nét genoeg lenen om met hulp van ouders én jarenlang sparen een bescheiden huisje te kopen.

Het onderwijs moet je niet ingaan voor het geld, maar uit liefde en passie voor het vak, hoor ik vaak. Nou, van liefde en passie bakken ze bij Albert Heijn misschien broden, maar de bank geeft er geen hypotheken voor. En het salaris is overduidelijk niet de reden om het basisonderwijs ín te gaan, maar het is inmiddels wel de reden om het onderwijs uít te gaan.

Het overgrote deel van mijn collega’s waren vrouwen die parttime werkten

In de eerste jaren van mijn carrière werkte ik op een basisschool in een uitzonderlijk welvarend stukje van Nederland. Ook voor mij was mijn baan ‘de hobby van het vrouwtje’. Het overgrote deel van mijn collega’s waren vrouwen die parttime werkten en een man hadden met een goedbetaalde baan. Wij konden het werk doen dat we leuk vonden omdat iemand anders de hypotheek betaalde. Toen mijn man als kostwinner wegviel door ziekte, ben ik voor mezelf begonnen. Niet omdat ik daar geen risico’s en bezwaren in zag, wel omdat ik inzag dat ik, met de eindschaal van het basisonderwijs al jaren in mijn zak, tot mijn 67ste niets méér zou verdienen en we dus flink zouden inleveren.

Leraren zijn geen veeleisende mensen. Ze willen geen skivakanties, Tesla’s en bitcoins, maar ze willen een gezin kunnen onderhouden, een huis kopen en af en toe op vakantie, net zoals hun hbo-opgeleide collega’s in het voortgezet onderwijs of in het bedrijfsleven. En die zaken zijn met de huidige salarissen en woningprijzen onbereikbaar.

Onderwijscolumnist Sofie van de Waart- Govaert was acht jaar juf op verschillende basisscholen. Daarna is ze leerlingen individueel gaan begeleiden, onderwijsadviseur geworden en hoogbegaafdenspecialist. Ze woont en werkt inmiddels in Noord-Brabant. Lees al haar columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden