Column Naomi Smits

De chaos in het onderwijs (en in ons schoolgebouw) blijft

Welke malloot haalt het in zijn hoofd om twee weken voor de start van het schooljaar de school te verbouwen? Dat was het eerste wat bij me opkwam toen ik de chaos op school aantrof. Lekkages, kilo’s stof, gaten in ­plafonds en vloeren. Ik kon mijn ogen niet geloven.

Er is een nationale onderwijsramp gaande, maar aan het lerarentekort denk je even niet als het water uit de stopcontacten van je lokaal spuit. U begrijpt dat er enige paniek ontstond, want krap anderhalve week later zouden we de leerlingen verwelkomen. 

In ons ietwat verouderde school­gebouw kwam een nieuw ventilatiesysteem, zodat wij eindelijk een prettig klimaat zouden krijgen. Helemaal geweldig, maar de planning was ronduit belabberd. Alsof zo’n ambtenaar van de gemeente een datumprikkertje met de projectleider had gedaan zonder rekening te houden met onderwijsvrije weken. En dan zwijg ik nog over het feit dat dit niet was meegedeeld. Niet aan de directie, niet aan de beheerder van het gebouw, aan niemand. Past mooi in het rijtje ‘zij die niet voor de klas staan, nemen zonder enig fatsoenlijk overleg de besluiten’.

Door het gat in mijn dak zag ik ­letterlijk de bui al hangen. Een ventilatiekoker in de klas is leuk, maar smurrie en gruis op alle materialen, boeken, digibord en meubilair zijn dat minder. Van computers, juffenkasten en bureaus afdekken hadden de bouwvakkers ook al niet gehoord. 

Gaan met die banaan

En weet u wat zo zuur is? Voor de ­zomervakantie hadden mijn duo-leerkracht en ik de klas grondig à la Marie Kondo aangepakt. Alles wat incompleet en niet meer bruikbaar was, gooiden we weg. De spullen waar we geen ‘sprankeling’ meer van kregen, gingen linea recta naar de recycle-bak. Ook troffen we voorbereidingen voor het nieuwe jaar, zodat we in de startweek slechts één dag kwijt zouden zijn aan het inrichten van de klas en de gezamenlijke startvergadering. Dan hadden we de rest van de week nog lekker vrij. Niet dus. Ben je eens lekker efficiënt om de werkdruk te verminderen, word je keihard afgestraft. En dan vraagt iedereen zich af waarom het toch misgaat in het onderwijs.

Maar hee, wij leerkrachten mogen niet meer klagen. En al helemaal geen passieve houding meer aannemen. Dus hup, de schouders eronder en gaan met die banaan. In de zomerse hitte volgde – uiteraard zonder enige fatsoenlijke ventilatie – een tweede grootscheepse Marie Kondo-ronde. 

We sjouwden, zaagden en plakten totdat we erbij neervielen. Alles werd in het werk gesteld om onze leerlingen en hun ouders de eerste maandag in september van harte welkom te heten en ze een gelukkig nieuw schooljaar toe te wensen. Dat is gelukt. De verbouwing duurt overigens nog tot aan de herfstvakantie – de chaos in het onderwijs blijft.

Naomi Smits geeft les op basisschool De Krullevaar in De Meern. Voor de onderwijspagina’s van Trouw schrijft ze over het wel en wee van haar groep 3. Lees haar columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden