Zwerver helpt volleyballers over dode punt heen door

OULU - Volgens Ron Zwerver zijn de blokkeerders telkens een fractie te laat. Volgens Bas van der Goor springen ze eerder te vroeg. Volgens HenkJan Held blokkeert niemand naar behoren. Volgens Edwin Benne is de absoluut noodzakelijke spanning er nog niet. En volgens Joop Alberda zijn sommige dingen onverklaarbaar.

ANDRE BISSCHOP

In het Finse Oulu is het blok zomaar ineens aan het sukkelen geraakt. Frankrijk en de ploeg van Tjechie en Slowakije verloren dit weekeinde zoals voorspeld hun EK-wedstrijden van Nederland (3-0 en 3-1), maar ze spotten met de twee-meter-en-meer-mannen, die sprongen wat ze konden zonder een aanval te keren. Een wrang gezicht, want als een team de discipline beheerste dan was het Nederland wel. Jan Posthuma en Ron Boudrie, twee internationals van weleer, boezemden ontzag in met hun imitatie van een muur. Henk-Jan Held, Ronald Zoodsma en Bas van der Goor, drie middenblokkeerders van nu, doen dat niet. Ze ondernemen van alles maar zien tot hun consternatie bal na bal in hun eigen achterveld stuiteren, zodat forse puntenreeksen zijn uitgesloten en de aanvallers zich suf moeten rammen om de opslag terug te halen en punten te scoren.

Tsjechie/Slowakije trok aardig profijt van de enige echte Nederlandse tekortkoming tijdens de eerste dagen van het toernooi. De landencombinatie won gistermiddag de tweede set met 15-5 en leidde in de derde met 13-11 toen Ron Zwerver een paar tellen de egoist uithing en Oranje met 15-13 over het dode punt hielp. Aan de zijlijn was coach Alberda danig geschrokken. Even zag hij de bui alweer hangen. Per slot van rekening is het een goed Nederlands volleybalgebruik om in belangrijke toernooien over een zeer middelmatige tegenstander te struikelen.

Nu bleef het leed beperkt tot het verlies van een set. Een teveel wat Alberda betreft. Om zijn gemoed wat rust te gunnen trok hij na afloop maar een parallel met Italie, de poule-genoot die het net als Nederland gemunt heeft op de Europese titel, zaterdag Bulgarije vernederde, maar gisteren aan het net plotseling aan het klunzen sloeg. De Fransen knepen met hun zweefmolen-volleybal alle energie uit de Italianen die het duel nog net wonnen (3-1).

“We gaan gelijk op, maar op de cruciale momenten werkt het Italiaanse blok wel”, sprak Alberda met enig ontzag, want zijn eigen team bleek niet in staat het euvel te verhelpen. En of het voor vanavond (Nederland-Zweden) gebeurt is maar de vraag, want gisteravond nog had iedere speler zo zijn eigen idee over het gerezen probleem, al kwamen alle verhandelingen in feite op een ding neer: concentratie. “Die was niet honderd procent”, zei aanvoerder Held die in de derde set het veld moest ruimen voor Van der Goor, en niet meer terugkwam. Volgens Held heeft het van doen met de eerste set die tot twee keer toe overdonderend was. “Je zegt dan tegen elkaar: jongens, dit moeten we vasthouden. Iedereen wil dat ook, maar op de een of andere manier lukt het niet. Alles gaat net een stukje minder.”

“Ons blok stond goed. Het was goed georganiseerd”, hield EK-debutant Van der Goor op zijn beurt staande. “We hadden alleen geen kijk op de ballen die de Tsjechoslowaken sloegen. Ze hakten blind op ons in. Ze deden maar wat, had ik het idee. Ze hadden het geluk dat al die ballen goed vielen.

Daarom was ik hartstikke blij dat we de derde set toch nog wonnen. Anders hadden we misschien nog een vijfde set moeten spelen. Dat is net pingpong, en dan kan zelfs Kameroen van ons winnen.” “We liepen achter de feiten aan ”, was Zwervers oordeel, en dat weegt zwaar. “Het is puur een kwestie van concentratie.” In de visie van de stopper/aanvaller handelt het om tienden van seconden, maar juist die bepalen of de bal tegen de handpalm komt (en richting vloer terugketst) of via de elleboog buiten het veld vliegt.

“Er zaten niet veel goede blokjes bij”, wist ook Benne te vertellen. Maar hij maakte zich er niet druk om. De aanvallers van Tsjechie/Slowakije verschillen zo in kwaliteit (Benne: “van heel slecht tot heel goed”) dat de blokkeerders met de raarste dingen rekening moesten houden. En dat was niet te doen. Tegen gerespecteerde ploegen als Bulgarije (woensdag) en Italie (donderdag) zal het wel loslopen. “Dan is de agressie er wel.” Bovendien vermoedt Benne dat het haperende blok en het soms ondermaats verwerken van lastige opslagen (Ronald Zoodsma, Rob Grabert en Marko Klok) Nederland weer een ietsiepietsie allrounder heeft gemaakt. “Het is een goede test om hier op eigen kracht uit te komen”, schreeuwde hij zijn medespelers toe. “Als het niet op een leuke manier kan dan moet het maar op een smerige.” Het voorbeeld stelde hij zelf. Zijn arm bezat de kracht van een molenwiek en daar hadden de 'Tsjechoslowaken' niet van terug.

Kiplekker

Met dank aan Benne's vorm waren de Fransen zaterdag al gesloopt (15-7 15-10 15-3). Olof van der Meulen had het eerst anderhalve set mogen proberen, maar omdat hij er weinig van terechtbracht deed Alberda een beroep op Benne, de ervarene. De Castricummer gniffelde. Hij vond het namelijk verschrikkelijk vervelend dat de coach hem voor het EK een reserverol had toegedacht. “Olof is een wereldspeler en ik moest maar afwachten of ik nog een kans zou krijgen.” Toen hij die kreeg nam hij zich voor zijn plaats niet meer af te staan. Hij smashte en smashte en won met de minuut aan vertrouwen dat Alberda hem maar al te graag geeft. Benne voelt zich thans weer kiplekker. “Ontspannen”, is het kernwoord dat hijzelf gebruikt. “Ik heb er ook speciaal voor gekozen om het contract met PUC uit Parijs voor dit toernooi te tekenen. Ik wilde hier rustig kunnen volleyballen.”

Wat hem betreft is hiermee een belabberde periode afgesloten. Bij Catania op Sicilie beleefde hij een tropenjaar. Hij moest overal achteraan, dus zeker achter zijn salaris. Benne kon daar niet tegen, belandde in een vormcrisis en liet Sicilie voor wat het was. Het zag er lang naar uit dat hij zich maar weer als lid bij Martinus zou aanmelden, tot PUC ineens naar zijn belangstelling informeerde. De komst van twee spelers uit Kazachstan en de aanwezigheid van de mid-dertiger en vermaarde ex-international Alain Fabiani (broer van de Franse bondscoach) klonken hem goed in de oren. De financiele zekerheid die de Parijzenaars hem vervolgens boden, gaven Benne de rust en stabiliteit die hij nodig heeft om het beste uit zichzelf te halen. En aangezien het er deze dagen voor Oranje om gaat spannen is dat wel handig. Dan staat Ron Zwerver - zijn gedrevenheid neemt met het uur toe - tenminste niet overal meer alleen voor. Want hoewel Alberda geen roofbouw op hem wil plegen is Zwerver degene die de punten moet scoren als het erop aankomt. Met twee spetterende spikers kan Peter Blange wat meer variatie in zijn spelverdelen aanbrengen om zo het Bulgaarse en Italiaanse blok uit elkaar te spelen en een plaats in de kruisfinales veilig te stellen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden