Zwemwereld zal tijdens WK in Rome weer verdeeld zijn

Voor de tweede maal in vijftien jaar staan tijdens de wereldkampioenschappen zwemmen in Rome sportieve prestaties op de achtergrond. In 1994 sloegen in het bassin van Foro Italico de Chinese vrouwen zo onverwacht hard toe, dat slechts werd gesproken over doping. Op voorhand is duidelijk dat in en rond hetzelfde bad vanaf 26 juli ’technologische doping’ het belangrijkste gespreksonderwerp zal zijn.

Rob Velthuis

In september 1994 ontstond tijdens het mondiale toernooi een krankzinnige tweedeling. De Chinese vrouwen wonnen twaalf van de zestien beschikbaar titels en verbeterden vijf wereldrecords. Telkens werden de hoofdrolspeelsters overspoeld met vragen over doping.

Een groot aantal westerse bondscoaches diende bij de wereldzwemfederatie Fina een dringend verzoek in de Chinese tijden te weren van de wereldranglijsten. En er werd geroepen om een streng controlesysteem, want in het zwemmen was destijds alles mogelijk.

Er werd aan voorbijgegaan dat ook in het Westen volop kon worden gerommeld. De wereldrecords van de Duitse Van Almsick of de Australische Riley en Perkins kregen geen kritische benadering. Nee, Riley werd gevraagd hoe het voelt een Oost-Duits dopingrecord uit de boeken te zwemmen.

Komende maand zal niet met de beschuldigende vinger worden gewezen naar onbewezen zaken. Met het blote oog zal zichtbaar zijn wie wel en wie niet profiteert van ’technologische doping’. Want zo heet het gebruik van badpakken waarin de snelste tijden worden gezwommen. ’Rome’ wordt het hoogtepunt van een klucht die een half jaar voor de Spelen van Peking begon. Het Australische Speedo kwam met een pak dat de spieren zodanig stabiliseert en vormt, dat sneller kon worden gezwommen dan ooit.

Nu zijn de Italiaanse merken Jaked en Arena populair met pakken van waterdicht polyurethaan dat het drijfvermogen bevordert. Een maand geleden werden die pakken door de Fina afgekeurd, deze week zijn ze weer goedgekeurd.

Bijna iedereen vindt dat het moderne materiaal en het ontbreken van regelgeving dodelijk zijn voor de zwemsport. Er zijn in korte tijd zoveel wereldrecords gesneuveld, dat ze niet serieus meer worden genomen. Tot eensgezindheid onder zwemmers en coaches heeft dat niet geleid. Omdat de regels het toestaan, is iedereen toch op jacht naar het snelste pak.

Daar ligt ook de basis voor een nieuwe Romeinse tweedeling. Wie in Speedo zwemt was vorig jaar spekkoper en zal in Rome verliezer zijn. Het materiaal is te bepalend geworden voor de snelheid waarmee door het water wordt gegleden. Sponsorcontracten (of slimme handelsgeest) bepalen in welk pak zwemmers te water worden gelaten. De wanhopige Australiërs zitten nu vast aan Speedo, Nederland heeft in het contract met dat bedrijf een ontsnappingsclausule.

De Duitse olympisch kampioene Britta Steffen verzucht: Konden we maar naakt zwemmen. Ze pleit voor een standaard badpak waarop elke fabrikant zijn eigen logo drukt. Maar ze concludeert ook dat veel bedrijven zich dan zullen terugtrekken. Kortom, zwemmen is speelbal van de commercie. Het is net de Formule 1, met gelukkig minder herrie en een stuk goedkoper.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden