KLEIN VERSLAG

Zwarte vrijdag en de furie van verdwijnen en verschijnen

Mail in de bus, of de box, hoe zeg je dat? Mail van Funda. Ons huis is verkocht, zegt Funda met uitroepteken. Fijn, Funda, ik had net onze kopers voor de derde keer uitgeleide gedaan, onze kopers die ons lief geworden zijn, vooral wanneer ze ons met hun kindje op de arm komen bezoeken.

Dit keer kwamen ze met een aannemer en een schilder; ze gaan onze keuken en badkamer vervangen. Die zijn beide al wat ouder, dat wil zeggen, ik vermoed ouder dan 25 jaar.

We hebben ze destijds onveranderd overgenomen, niet omdat ze helemaal naar onze smaak waren, maar omdat ze goed functioneerden en technisch in een uitstekende staat waren.

De kopers (ik noem ze nog ‘kopers’ ofschoon we allang voornamen en genegenheden uitwisselen) brachten bonbons mee en het overleg verliep ­allerhartelijkst, ondanks de aangekondigde sloop van wat ons vertrouwd is geworden.

Soberheid

Er is ook niets ongewoons aan zo’n verbouwing na de verkoop van een huis en zelf zouden we het niet anders hebben aangepakt, nu keuken en badkamer op leeftijd zijn gekomen, hoewel ze nog steeds goed functioneren, afgezien van wat roestvorming in de laderollers (niet de rollades) van de koelkast.

Ik ontving dus even later de heug­lijke tijding van Funda en hoorde op de radio ineens iemand, een man, zeggen dat vrijwel iedereen bij de aankoop van een huis meteen de keuken en de badkamer vervangt en hoe bijzonder het was dat hij nog een oude keuken had aangetroffen met een nog werkende ­ijskast uit 1949. Ik spitste mijn oren en hoorde de mij zeer vertrouwde Suzanne Bosman de naam noemen van de spreker: fotograaf Arjan Bronkhorst, die een fotoboek samenstelde van (minder bekende) huizen van Gerrit Rietveld.

Ik trof ook een citaat van Rietveld aan, uit 1958. “Hoe groot zou de vooruitgang kunnen zijn als men eens genoeg kreeg van deze overdaad (…) en men het geluk zou vinden in de weelde der soberheid.”

Want sober was Rietveld. En er zijn nog mensen, minstens zo sober, die in zijn originele ontwerpen wonen.

Ja, de dingen en hun korte leven.

Ik heb hier weleens geschreven over de furie van het verdwijnen, over het versnelde komen en gaan van voorwerpen, ook al omdat ze, slecht gemaakt, zijn voorbestemd voor een korte levensduur om zo machines gaande te houden en het geld te laten vloeien.

Meestal is het voldoende om één zwak en klein onderdeel in te bouwen, want niemand wil nog iets repareren.

Voordeel

In die furie van verdwijnen en verschijnen past de dag van vandaag, Black Friday, overgewaaid uit het consumptieparadijs dat de Verenigde Staten heet. Een dag van grote kortingen, een dag waarop de consument zijn slag moet slaan voor de zwarte cijfers van de middenstand. Folders, advertenties, banners, raamstickers in  etalages: overal wordt de klant uitgedaagd om op deze vrijdag (meestal ook nog op de zaterdag) zijn voordeel te doen.

Als ik mijn luie stoel inruil, krijg ik een nieuwe voor slechts 625! Een elektrische tandenborstel waarin een lichtje gaat branden als je ergens niet goed poetst, nu voor 99 in plaats van 299! Op onze schoenen alleen vandaag 23 procent korting!

En echt, zou u nu mijn temperatuur meten, dan zou u een verhoging zien.

Met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter doet Wim Boevink dagelijks verslag over de grote en kleine wereld om hem heen. Lees meer afleveringen van zijn Klein Verslag op trouw.nl/kleinverslag.

Lees ook:

Black Friday is een blijvertje, maar hoe gunstig zijn die kortingen nou echt?

Overgewaaid uit de Verenigde Staten: Black Friday. Een dag waarop winkels flink stunten met de prijzen. Soms zijn aanbiedingen haast te mooi om waar te zijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden