Zwangerschap / Helft van aanstaande ouders wil geslacht al voor geboorte weten

Iedere zwangere krijgt sinds januari bij twintig weken een echo. De helft van alle aanstaande ouders wil weten of er een jongen of meisje op komst is. Daarmee gaat een traditie verloren.

Dorien Pels

Het was tot voor kort typisch Nederlands om niet te willen weten welk geslacht een baby heeft. Verreweg de meeste aanstaande ouders bewaarden die verrassing het liefst tot het moment suprême. Sinds vier maanden is daar echter in rap tempo verandering in gekomen. De echo bij twintig weken zit sinds januari namelijk in de basisverzekering. Officiële cijfers van het RIVM moeten nog komen, maar volgens de Beroepsvereniging Echoscopisten Nederland maakt negen op de tien zwangeren gebruik van het aanbod. Afwijkingen als een open ruggetje kunnen op die manier vroegtijdig worden ontdekt. Maar ook: bij twintig weken kan iedere echoscopist zien of de ongeboren vrucht een jongetje of een meisje wordt. „We vragen altijd eerst of de mensen het willen weten. De helft wil dat”, zegt Rieks Vinke, voorzitter van de vereniging. De echoscopisten moeten erbij vermelden dat het niet honderd procent zeker is, maar volgens Vinke, die zelf dertig jaar in het vak zit, vergissen echoscopisten zich zelden. „Daarmee gaat een traditie verloren, maar ik zie daar geen nadelen van. Het versterkt de binding met de baby, juist ook voor de vader die het toch allemaal minder direct voelt.”

Het lijkt misschien een detail, maar in de wereld van de Prenatal, de bugaboo, zwangerschapsyoga en de vroedvrouwen is het een hele omwenteling. Bakerpraatjes – in een puntbuik zit een jongetje, in een ronde buik een meisje, of andersom – behoren vanaf nu tot het verleden.

Tot een paar maanden geleden deed slechts een enkel nuchter ouderpaar een zogenaamde pretecho, op eigen kosten, omdat ze toch graag wilden weten of de kinderkamer roze of blauw moest worden. Degene die het ook nog hardop zei, en soms zelfs al de naam verklapte, werd toch een beetje als zonderling gezien. Dat terwijl elders in de wereld – Amerika, Spanje, Italië en ook Rusland – het al heel lang gewoon is om de baby nog voor de geboorte alvast bij de net verzonnen naam te noemen, tegen iedereen die het horen wil.

Dat geheim houden heeft alles te maken met de hang naar de natuurlijke bevalling. Nederland is internationaal een uitzondering wat betreft het grote aantal thuisbevallingen en de terughoudendheid rond verdoving. Mogelijk speelt hier de calvinistische aard op: zo’n bevalling is toch een wonder. Daar moet je niet mee spotten.

Vinke heeft de indruk dat Nederlanders ondanks de ’gratis’ echo, nog niet helemaal hebben afgerekend met de Hollandse benadering. „Zwangeren die het geslacht willen weten, houden het samen meestal nog wel geheim. Ik denk dat nog maar een op de tien het geslacht ook aan iedereen bekend maakt.”

Als er al een lichte teleurstelling is omdat het geslacht anders uitpakt dan gehoopt, is dat vaak heel kort. „Iedereen vindt het toch het belangrijkst dat het kindje gezond is. Voor de meeste mensen is het een vrolijke gebeurtenis, een echo.”

Verloskundige en echoscopiste Sabrina Goossens van de Stadspraktijk in Groningen maakt wel mee dat de een het wel, en de ander niet wil weten. Dat leidt af en toe tot ruzie in de wachtkamer. „Ik ben daar heel kordaat in, als ouders het niet eens zijn dan zeg ik het niet. En ze kunnen als ze spijt hebben niet meer bellen want het wordt niet genoteerd. Dan maken ze maar alsnog op eigen kosten een pretecho.” Wat Goossens betreft is de echo niet voor de gezelligheid, maar voor het opsporen van afwijkingen. „We drukken mensen op het hart dat het ook onrust kan meebrengen omdat uit de echo kan blijken dat verder onderzoek nodig is.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden