Review

Zwakke Berlinale met goede seks

Bleek en vermoeid sleept de 51ste aflevering van het Berlijnse Filmfestival zich naar zijn einde: middelmatige tot slechte films in de competitie en daarbuiten, weinig sterren, weinig verrassingen. Eigenlijk zit alleen het weer op dit moment mee.

Dat Kate Winslet haar sigaretten -flinterdunne Golden Virginia's- zelf draait, en op het barokke feest na de première van 'Quills', de Markies de Sade-verfilming van Philip Kaufman, zomaar met een Britse journalist stond te praten, was zelfs voor de meestal ingetogen tot cynische Frankfurter Allgemeine Zeitung deze week al reden tot jubelen. Eindelijk een vleugje glamour, want de sterren hebben het dit jaar laten afweten; Michael Douglas en Catherine Zeta-Jones ('Traffic') wilden niet komen en ook Pierce Brosnan, die in John Boormans onderhoudende John le Carré verfilming 'The tailor of Panama' een platvloersere versie van zijn James Bond-personage laat zien, zegde op het allerlaatst af.

De acteurs uit 'Thirteen days' van Roger Donaldson troffen elkaar in een atoombunker onder de Kurfürstendamm, maar zonder Kevin Costner. Hij speelt de politieke adviseur van president Kennedy tijdens de 13 dagen die de Cuba-crisis duurde: een vreemde, taaie film met weinig actie die vooral de ingewikkelde strategische verhandelingen met de militaire staf en de Russen laat zien, maar wel weer op sjabloonachtige wijze de aloude Amerikaanse waarden van god en gezin transporteert.

Een kleine opleving ruiste de afgelopen dagen door de competitie bij de vertoning van 'Intimacy' van de Franse regisseur Patrice Chéreau. Of de uitwerking van het in de voorsteden van Londen spelende man-vrouw-drama wel zo helder en geslaagd was, daarover waren de meningen verdeeld, maar dat er niet vaak zulke overtuigende seks in de bioscoop te zien is, daarover was men het ras eens. De haastige, vertwijfelde koorts waarmee Jay (Mark Rylance) en Claire (Kerry Fox) iedere woensdag woordeloos op het smoezelige tapijt in Jay's woning over elkaar heen vallen, hun vlekkerig rode gezichten, niet-perfecte lijven: het is echt en opwindend tegelijk.

Het mag een veeg teken zijn dat de hoogtepunten dit jaar hoofdzakelijk in terugblikken en oude helden te vinden zijn: de vertoning van een opnieuw gerestaureerde kopie van 'Metropolis' van Fritz Lang onder live begeleiding van het Berlijnse Radio Symphonieorkest en de afsluiting van het festival, zondag, met '2001: A space odyssey' van Stanley Kubrick.

Ja, en toen kwam gelukkig wel nog Kirk Douglas, 84 jaar inmiddels, die gisteravond een gouden ere-beer voor zijn levenswerk ontving. Douglas liet in Berlijn zien de hersenbloeding die hem een paar jaar geleden trof als de tough guy die hij in vele van zijn ruim negentig films vertolkte te hebben overwonnen, zong 'Oh denneboom' tijdens een ontvangst van de Amerikaanse ambassade en maakte bij de persconferentie grapjes over het mooie kuiltje in de kin van zijn jongste kleinkind: het kind van zijn zoon Michael Douglas en Catherine Zeta-Jones.

Volgens de scheidende Berlinale-chef Moritz de Hadeln zal het belang van de drie grote Filmfestivals (Cannes, Venetië, Berlijn) de komende jaren beduidend afnemen. Distributeurs zullen niet meer op festivals wachten voor ze hun films uitbrengen en maar liever het goedkope internet als marketing-instrument uitbouwen in plaats van de kosten van dure festivalpromoties nog op zich te nemen. De Hadeln, altijd scherp gekritiseerd om zijn filmkeuzes, gaat tegen zijn zin na 22 jaar weg: is zijn toekomstvisie realistisch of is het de wraak van een oude, afgescheepte man, die het zijn opvolger moeilijk wil maken? Volgens het weekblad Der Spiegel bewijst de Berlinale van dit jaar, met zijn middelmatige films die grotendeels allang in roulatie zijn, dat de door de Hadeln geschetste toekomstvisie al begonnen is. En als de Europese film, zoals de neergesabelde openingsfilm 'Enemy at the gates', die zich met 85 miljoen dollar de duurste Europese filmproductie ooit mag noemen, steeds meer in handen van grote financiers valt, die niet van filmkunst, maar van grote deals houden, dan zal de filmwereld steeds meer door nuchtere kosten-batenrekeningen beheerst worden: de bioscopen, de films en de festivals.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden