Zut Alors! nieuw en onvervalst conservatief jazz

Dordrecht (DJS, 18), Castricum (1911, 19), Rotterdam (Thelonious, 22), Arnhem (Willem II, 23), Harderwijk (Catherinakapel, 29), Breda (Boulevard, 30 sept. ), Soest (Artishock, 2 okt. ) en Eindhoven (Wilhelmina (4).

KEES POLLING

Enkelen onder hen spelen al enige tijd samen in het kwintet Zut Alors! De aanwezigheid in de groep van de veteraan (en Boy Edgarprijs-winnaar) altsaxofonist Michael Moore - die zich doorgaans uitsluitend in kringen van de voorhoede beweegt - is mogelijk medeverantwoordelijk voor de licht vooruitstrevende koers. Maar tenorsaxofonist Jasper Blom, oprichter en leider van de groep, de een paar jaar terug met de Podiumprijs bekroonde bassist Tony Overwater, de getalenteerde trompettist Angelo Verploegen en de met de dag beter spelende drummer Jo Krause drukken daar minstens zozeer hun stempel op.

Het aardige van Zut Alors!, die donderdag in de met een lastige akoestiek behepte kleine zaal van het Muziekcentrum in Enschede het eerste concert gaf van een lange tournee, is dat de musici oud en nieuw mengen tot een concert met een eigen karakter. De groep maakt onvervalste jazz in de beste en meest conservatieve betekenis van het woord, maar opbouw en solo's in eigen en andere stukken tonen een beduidend bredere belangstelling.

Speciaal voor deze tournee schreven de musici nieuwe stukken. Sommige daarvan hadden zelfs nog geen titel. Van de vorig jaar verschenen cd 'Pie Dough' werd slechts een enkel nummer vertolkt.

Nieuw was Jasper Bloms, helaas wat schoolse arrangement van Thelonious Monks 'Bye-ya'. Het arrangement dat Tony Overwater maakte van de Ray Charles-compositie 'Let's Go Get Stoned' was daarentegen van een verfrissende directheid. Overwaters 'California Dreamgirl' was een typisch Zut Alors!-stuk: vrolijke neobop met een pregnant thema en gedreven groepsspel. Ook Bloms wals 'No One' paste goed in dat stramien, met een bevlogen, slechts door bijtende roffels begeleide tenorsolo.

Een ouder stuk betrof Michael Moore's 'Shotgun Wedding', dat de rietblazer onlangs met zijn eigen (Amerikaanse) kwintet ten gehore bracht. De bezetting van beide groepen wijkt licht af, met in Zut Alors! een tenorsax in plaats van de piano in Moore's groep. Maar de vertolking, die de jonge Nederlanders van het beeldschone ingetogen thema gaven, deed niet onder voor de eerste versie. De stersolist van het gezelschap is Michael Moore. De Amerikaan heeft de ervaring om valkuilen te vermijden en om grenzen te omzeilen. Bovendien heeft hij een prachtige toonvorming - en dat in elk gezelschap. Het pleit voor Blom en Verploegen dat ze het tegen deze zwaargewicht durven opnemen. Ze slaan beslist geen slecht figuur.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden