Zulle van hemelbestormer tot brekebeen van peloton

VERDUN - Het rijk van Alex Zulle staat op instorten. Tot de start van de 80ste Tour de France leek het territorium van de fietsende zonnekoning geen grenzen te kennen. Althans zo dacht iedereen buiten de Once-ploeg er na zijn spraakmakende overwinning in Parijs-Nice en de keurige tweede plaats in de Vuelta over.

Bijna niemand wilde hem geloven toen Zulle vervuld van twijfels aan de grootste opdracht van het jaar begon. De immer modieus gebrilde Zwitser had er bijna een dagtaak aan om de goegemeente uit te leggen dat de Ronde van Frankrijk zijn eigen, meedogenloze wetten kent, waaraan ook hij zich dient te onderwerpen. Tien kilometer voor de finish van de achtste etappe raakte Zulle daar pijnlijker van doordrongen dan hij in zijn somberste visioenen zal hebben bevroed. Het was op de top van de Douaumont een ongelukkig toeval, met uiterst pijnlijke gevolgen. Een vrouwelijke toeschouwer zwaaide in haar enthousiasme met een spijkerjasje en sloeg de onfortuinlijke Zulle ongewild tegen de grond.

De kroonprins van het peloton raakte gewond aan knie, elleboog, heup en rug.

Vanochtend zal ploegarts Terrados beslissen of hij in staat is op volle kracht de 59 kilometer lange tijdrit rond het meer van Madine te rijden. Zo ja, dan wacht ploegleider Manolo Saiz de nog veel zwaardere taak zijn grootste talent mentaal weer op het goede spoor te rangeren.

Terwijl de huilende Zulle strompelend de luxe Once-bus binnenstapte, deed Saiz ogenschijnlijk kalm zijn verhaal voor de Spaanse televisie. Hij noemde het lichtelijk pathetisch “triest voor de hele wereld”. En vervolgde met een nuchtere verhandeling over mentale depressies die als een wervelwind door het gemoed van Zulle stormen. “Alex was in normale doen ver gekomen in de tijdrit.

Mogelijk had hij de gele trui gepakt. Er is een groot verschil tussen een tijdrit winnen en een tijdrit moeten rijden om de achterstand in het algemeen klassement (4.11 ten opzichte van Museeuw, Zulle verspeelde gisteren 2.13 - red) te verkleinen. Dat vergt heel veel van de instelling van een renner. En zeker van een renner als Zulle.''

In plaats van zich te manifesteren als een toekomstige hemelbestormer, ontpopte Zulle zich in de eerste Tourweek als de brekebeen van het peloton. Begin vorige week was hij al twee keer bij valpartijen betrokken. Woensdag verloor hij met zijn collega's op het nippertje de ploegentijdrit en zag daarmee de droom van de gele trui in rook vervliegen. Dat raakte hem zo diep, dat de hele ploeg er van in mineur was. Op het eerste gezicht lijkt het stomme pech, maar in werkelijkheid is Zulle het type coureur dat het onheil gemakkelijk over zich afroept. De druk die hij door zijn uitmuntende prestaties in het voorseizoen zelf creeerde, dreigt hem nu boven het hoofd te groeien. Het viel Saiz op dat de Zwitser de laatste weken bloednerveus is. Zelfs aan tafel werkt hij met trillende handen de gerechten naar binnen.

Naar buiten uit komt de ploeg van Saiz uitermate relaxed over. Erik Breukink bijvoorbeeld, is de stress van twee mislukte PDM-jaren voorbij en ervaart de Tour de France als een groot feest. Maar nog dagelijks wrijft hij - inwendig bezorgd - over zijn pijnlijke knie, die maar niet binnen de biologisch voorgeschreven periode wil herstellen. “Ik voel hem nog steeds, maar dat is eigenlijk ook geen wonder”, meldt hij dagelijks. “Doordat ik de knie iedere dag forceer, duurt het genezingsproces langer.” Lachend gaat hij na het voorlezen van het medisch bulletin dan zijns weegs. De komende dagen wordt duidelijk in hoeverre Saiz een komedie om bestwil heeft opgevoerd. En mocht Zulle wegvallen, waardoor Breukink zich niet langer achter de brede rug van een tweede kopman kan verschuilen, dan wordt tegelijkertijd een andere boeiende vraag brandend actueel: is de Gelderlander binnen het door Saiz geschapen sociale, humane klimaat wel in staat de rol van het leiderschap te dragen?

Vandaag begint de Tour de France in wezen echt, gisteren was de ronde voor een handvol ploegen al goeddeels voorbij. Jan Raas kocht zaterdag een bos bloemen, zette ze in de bus op een tafeltje en sprak cynisch tot zijn renners: “Als jullie niet voor bloemen zorgen, doe ik het wel.” Zijn ploeg had op het vlakke moeten stunten, maar de enige die op licht glooiend terrein iets van het geschonden aangezicht redde, was gisteren klimmer Raul Alcala. De Mexicaan verloor de sprint van Lance Armstrong. Aan de schaduwzijde van het leven noteerde Raas de opgave van Eric Vanderaerden (gisteren nog gezond aan het vertrek, maar ziek geworden tijdens de wedstrijd) en bereidde zich voor op het afscheid van Edwig van Hooydonck. De grieperige Belg kwam een minuut voor de sluitingstermijn binnen. Zaterdag liet Raas de aan bronchitis lijdende Rob Mulders nog op hem wachten, gisteren achtte de Zeeuw het risico te groot dat hij in een klap eenderde van zijn ploeg zou kwijtraken en liet Van Hooydonck daarom maar alleen doormodderen.

Belgen (Nelissen, Bruyneel), Denen (Skibby en zaterdag Riis), Spanjaarden (Indurain), Italianen (Cipollini), Oezbeken (Abdoesjaparov) en Amerikanen (Armstrong) hebben al ritzeges binnen, in verval geraakte wielernaties als Frankrijk en Nederland bleven er de afgelopen dagen ver van. De enige Nederlander die in juichstemming verkeert, is Hennie Kuiper. De (assistent-)ploegleider van Motorola zag zaterdag een greep naar de dagelijkse macht nog knullig mislukken, maar haalde gisteren zijn slag binnen. De aanwezigheid van drie man (Sciandri, Mejia en Anderson) in een kopgroep bleek twee dagen geleden ontoereikend om Bjarne Riis van de zege af te houden. In plaats van in woede te ontsteken, gaf Kuiper zijn renners een welgemeend schouderklopje. “Dat we niet gewonnen hebben, is jammer, maar ik vind het belangrijker dat we goed hebben gereden,” sprak de Tukker eergisteren. En op de televisie zijn geweest, had hij er aan toe kunnen voegen.

Gisteren werd de attentiewaarde door de ritzege van Armstrong nog eens verhoogd. De 21-jarige Amerikaan boekte alweer zijn negende seizoenzege en is voorbestemd tegenover potentiele sponsors (Motorola stopt) het boegbeeld van de ploeg te worden. Hij had graag als de all American dream door het leven willen stappen. Daarvoor had hij vorig jaar Olympisch goud moeten winnen in plaats van 'nietszeggende' koersen in de oude wereld. De Texaan deed wel aan imagoverbetering door een serie van drie wedstrijden in de VS op zijn naam te schrijven. Een supermarktketen had er een hoofdprijs van een miljoen dollar op staan, uit te betalen in twintig jaarlijkse termijnen van 50 000 dollar. In plaats van miljonair op termijn te worden, verkoos Armstrong onder druk van zijn ploeggenoten (met wie hij het geld moest delen) voor de tweede optie: een bedrag van 600 000 dollar ineens. Na aftrek van belastingen schoot er per persoon 30 000 dollar over.

De ruwe diamant Armstrong ligt in de Tour wellicht korte tijd in de vitrine.

Net als vorig jaar Zulle, verlaat de Amerikaan de ronde mogelijk in de Alpen.

De medische staf van de ploeg onderzoekt de jonge coureur dagelijks op zijn fysieke mogelijkheden. Tot dusver viel het avontuur hem zwaar. Kuiper, die in de ploegentijdrit al onverwacht goed scoorde (derde achter GB en Once), speelt in de bergen de kaart Andrew Hampsten en heeft als joker Alvaro Mejia achter de hand. De Colombiaan zat zaterdag in het kopgroepje, waaruit in de persoon van Johan Museeuw de nieuwe gele truidrager werd geboren, en is zo'n bedreiging voor het algemeen klassement dat Breukink c.s., en niet de 'sprintploegen', zaterdag de achtervolging organiseerden. “Stel je voor dat die Mejia twaalf minuten pakt,” verwoordde de Nederlander zijn ongerustheid. Van de vele vreemde eenden in de bijt, is de beste jongere van twee jaar geleden een heel bijzondere. Mejia begon het seizoen als werkloos renner en werd, net als Bauer, op basis van no cure, no pay door manager Ochowicz in dienst genomen. In wielertermen gesproken is Mejia de broek en trui-renner van de jaren negentig.

Hij krijgt per wedstrijd betaald.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden