Zuidelijke schilder voelt zich beknot

'Other Voices Other Rooms', 10 jonge schilders uit ZuidNederland t/m 23 februari in het Gemeentemuseum Roermond, Andersonweg 4 in Roermond, divrij 1117 uur, za en zo 1417 uur. Catalogus 12,50.

THEA FIGEE

Die teleurstelling proef je in de titel van de tentoonstelling 'Other Voices, Other Rooms', waarmee tien jonge, Brabantse en Limburgse schilders het initiatief nemen hun andere, te weinig gehoorde kunst in het buitenland te presenteren. De tentoonstelling kon in samenwerking met de Nieuwe Brabantse Kunst Stichting en de Stichting Kunst en Cultuur in Limburg georganiseerd worden. Ze reisde naar het Duitse Wittlich, Klagenfurt in Oostenrijk en Praag en ze is nu weer thuis in het Gemeentemuseum Roermond om zich ook dichter bij huis te bewijzen.

'Other Voices, Other Rooms' staat ook voor de zeer uiteenlopende opvattingen, die onder de tien deelnemende, jonge schilders leven. Er ontstaat, zoals uit deze presentatie blijkt, in Zuid-Nederland zowel abstracte, enigszins gedateerde materieschilderkunst als nieuwe figuratie, lyrisch abstracte kunst, maar ook afgeleiden van een daaraan tegenovergesteld, geometrisch abstracte kunst. Het is niet mogelijk er een werkelijk Brabantse of Limburgse trend of academiestijl uit af te leiden, want daarvoor is een overzicht van maar tien jonge en over het algemeen nog weinig opvallende schilders te mager. Desondanks is de ene 'voice' ook binnen zo'n kleine presentatie mooier dan de andere. Hoogtepunt in de tentoonstelling zijn twee monumentale werken op papier van Ton Slits en absoluut dieptepunt staat de kijker te wachten in de inhoudelijk en materiaaltechnisch bedroevende schilderkunst van Reinoud van Vught en Joop Vugs. Daartussenin overheerst middelmatigheid.

Slits is, ook weer niet toevallig, tevens de bekendste, Limburgse kunstenaar in dit gezelschap en het werk was de afgelopen jaren niet alleen in het zuiden des lands te zien. De composities worden beheerst door patronen van geometrische vormen, die associaties oproepen met bouwtekeningen of de mechanica. Cirkelvormige gaten in het blad nodigen de kijker uit letterlijk en figuurlijk door dit alles heen te kijken en te zoeken naar verholen betekenissen. Het met vette letters over de volle breedte van het blad gedrukte woord 'Search' spoort daartoe eveneens aan.

Een tweede interessante kunstenaar is de 42-jarige, oorspronkelijk Groningse Jos Boetzkes, die samen met exposanten uit ditzelfde gezelschap in 1989 nog aan een grotere en even weinig sprekende presentatie Zuid-Nederlandse kunst, de Brabant Biennale, deelnam. Boetzkes laat drieluiken of enkele schilderijen zien, waarin hij foto's met olieverf, hooi, goudpapier en fluweel combineert. In zijn drieluik met titel 'Vaders naamloos graf' refereert hij met zesendertig foto's van het portret van Claude Simon aan het boek 'lotsbepaling', waarin deze Franse schrijver over de soldaat verhaalt, die de eigen geboortestreek ontvlucht en er uiteindelijk terugkeert en sneuvelt. Het stemmige 'veld' rondom de foto's kreeg massa door de zwarte olieverf met stro te mengen en dat bezorgt het werk een enigszins beklemmende, Kieferachtig beladen sfeer. Stro wordt meer tapijt in de materieschilderkunst van Wim Claessen en speelser, maar nog minder interessant tot kitsch aangewend in de landschappelijker composities, die Joop Vugs centimeters dik op zijn doeken smeert. Tegenpolen en een verademing na dit aanbod van veel vette schilderkunst zijn de uiterst schraal geschilderde, lyrisch abstracte doeken van Trudy van Soest.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden