Zowel bij mannen als vrouwen boeiende strijd verwacht

ROTTERDAM - Voor het eerst in de historie van de Marathon Rotterdam is de top van het vrouwenveld, op papier althans, het sterkst bezet. Met Tegla Loroupe, Marleen Renders, Lieve Slegers en Makiko Ito starten morgen vier van de 25 snelste loopsters uit 1996 op de Coolsingel. Bij de mannen zijn vier van de beste veertig lopers uit de vorige jaargang gecontracteerd.

ROB VELTHUIS

Het kan morgen een minuut of twintig achter de beste mannen een boeiend gevecht worden, waarbij tweevoudig New York-winnares Tegla Loroupe de beste papieren lijkt te hebben. En waarbij de Belgische belangstelling uitgaat naar het eerste treffen tussen de talenten Slegers (winnares van Rotterdam vorig jaar) en Renders.

Nu aan het samenstellen van een topveld een steeds kostbaarder prijskaartje komt te hangen, lijkt het deels verleggen van de aandacht naar de -met alle respect, goedkopere- vrouwen een voor de hand liggende stap. Rotterdam heeft altijd met bescheiden middelen gewerkt, en was vooral dankzij de fijne neus van wedstrijdsamensteller Jos Hermens in de jaren tachtig aan aantal malen spraakmakend. Eerst was er in 1983 die prachtige deal die de toemalige grootheden Robert de Castella, Carlos Lopes en Alberto Salazar in een race bijeenbracht. Waarop in 1985 en 1988 de wereldrecords van respectievelijk Lopes (2.07.12) en Belayneh Densamo (2.06.50) volgden.

In de jaren negentig werd het allemaal wat minder. Telkens werd een 'sneller' parkoers gepresenteerd, maar van een pracht wedstrijd zoals in '83 in combinatie met supertijden kwam het niet meer. Natuurlijk waren Rousseau in 1994 en Fiz in 1995 imponerende winnaars, maar zij liepen zonder gelijkwaardigen.

Nu lijkt de strijd zich zowel bij mannen als vrouwen over een breed front te gaan afspelen, zonder dat mag worden verwacht dat de wonderlijke wedstrijd van concurrent Londen ook maar wordt benaderd. In de Britse hoofdstad wordt gewerkt met een astronomisch budget, dat met negen lopers onder de 2.10 vorige week zijn vruchten afwierp. Er ontspon zich bovendien een fascinerende strijd tussen de Portugees Antonio Pinto en de Italiaan Stefano Baldini, die op twee seconden na elkaar (2.07.55 tegen 2.07.57) de finishlijn passeerden.

Rotterdam schermt met wéér een sneller parkoers, nu de Erasmusbrug bij het feest van de 10 000 deelnemers wordt betrokken, het aantal scherpe bochten is teruggebracht en klimpartijen over verkeersdrempels tot een minimum zijn teruggebracht. Het is dat vlakke, maar daardoor misschien wel averechts werkende monotone, parkoers dat vele toplopers trekt die hun persoonlijke records - en daarmee de verkoopwaarde - willen opwaarderen. De voorstelling van de lopers, gisteren in Rotterdam, kan daarom beknopt worden samengevat: iedereen heeft zich geweldig voorbereid en hoopt sneller te zijn dan ooit. Slechts van Bert van Vlaanderen werd niets vernomen. Nederlands' beste marathonloper neemt een door velen niet begrepen gok door pas vandaag in de namiddag van zijn voorbereiding op 4200 meter hoogte uit Mexico terug te keren. Volgens de theoriën zou dat gunstig kunnen uitpakken, als althans de jet-lag geen tijd krijgt om toe te slaan of reisvertraging roet in het eten gooit. Na een twee jaar lange periode van blessures en daardoor ondermaatse prestaties (45ste in Atlanta) heeft de voormalige nummer drie van de wereldkampioenschappen een goede prestatie hard nodig.

Twee jaar geleden werd Van Vlaanderen nog tweede, achter de superieure Spanjaard Martin Fiz. Voor de zevende editie wacht hem tegenstand van velen. Wat de oudgedienden Densamo en Abebe Mekonnen er nog van kunnen, is de vraag. De wereldrecordhouder keerde vorig jaar onverwacht terug in Rotterdam waar hij zowaar zegevierde, zij het in een matige tijd. Mekonnen stond zijn hele lange carrière bijna garant voor hoge kwaliteit -negen maal onder de 2.10 uur- maar kwam het inactieve jaar 1995 tot dusverre niet teboven. In Atlanta werd hij 81ste en in de snelle Zuidkoreaanse marathon van Kyong-ju volgde vorige maand onder barre weersomstandigheden geen revanche: derde in 2.12.45.

Het meeste vuurwerk kan mogelijk worden verwacht van de Braziliaan Luis Antonio dos Santos en de Italiaan Giamo Leone. Dos Santos triomfeerde in 1995 in de marathon van Fukuoka (2.09.30), eindigde dat jaar als derde tijdens de WK en werd in Atlanta tiende. Leone verbaasde in november van het afgelopen jaar in New York. Eigenlijk werd deze Italiaan niet serieus genomen, nadat hij in Venetië 2.09.34 liep op een parkoers dat later de nodige meters bleek te missen. Door een blessure miste hij vervolgens de Olympische Spelen. Eigenlijk verscheen de beroepsloper in dienst bij de Italiaanse politie in de Big Apple met als bescheiden streven New York hardlopend te verkennen. Het werd tot verbijstering van de Keniaanse favorieten Moses Tanui en Cosmas Ndeti een triomftocht.

Het was een verrassing die de laatste jaren vooral door onbekende Afrikanen worden geleverd. Jos Hermens sluit een stunt van de Keniaan Sammy Korir niet uit. Deze 25-jarige Keniaan liep tot dusverre twee marathons. Waarbij vooral opvallend was dat hij dat afgelopen december winnend deed binnen een tijdsbestek van veertien dagen: eerst in Florence (2.15.04), vervolgens in Cancun.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden